Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Iets meer buikdialyse door marktwerking in VS

Door Gerard Kok 

In 1983 kreeg Amerika het 'Prospective Payment System' (PPS). Onder dit systeem krijgt een zorgverlener (zoals een ziekenhuis) een vooraf vastgestelde vergoeding voor een behandeling. In 2011 werd een vaste vergoeding vastgesteld voor een dialysebehandeling, ongeacht om welk type dialyse dat ging. Als reactie hierop zijn meer Amerikaanse dialysecentra peritoneale dialyse (PD) aan gaan bieden, en maken ook meer patiŽnten van deze dialyse gebruik.

Het prospective payment system werd ingevoerd met als doel om ziekenhuizen aan te sporen efficiŽnter te werken, en zodoende beter inzicht te krijgen in de landelijke zorgkosten. Voor enkele honderden, vaak voorkomende, behandelingen werden de gemiddelde kosten bepaald, en dat gemiddelde kreeg een ziekenhuis dan vergoed voor een patiŽnt die zo'n behandeling had gekregen.

Deze behandelingen zijn gegroepeerd in 'diagnosis-related groups' (DRG), en aan elke groep hangt een vaste vergoeding. Behandelingen die vergelijkbaar zijn omdat de patiŽnten die met die behandeling worden behandeld klinisch vergelijkbaar zijn, zitten in ťťn groep. Er bleef overigens nog een grote groep 'ongroepbaar' over.

Bijvoorbeeld, iemand breekt zijn arm, en wordt daarvoor in het ziekenhuis behandeld. Laten we zeggen dat zo'n behandeling gemiddeld Ä7500 kost. Het ziekenhuis krijgt dan Ä7500, ongeacht de hoeveelheid rŲntgenfoto's die er van de arm zijn genomen. Het is nu ook duidelijk hoe het ziekenhuis wordt aangespoord de gebroken arm efficiŽnt te behandelen, want hoe efficiŽnter dat gaat, hoe meer er van die Ä7500 voor het ziekenhuis overblijft.

In Nederland gebruiken we een systeem dat ongeveer net zo werkt als PPS: 'DBC-zorgproducten'. Hierbij staat 'DBC' voor 'Diagnose-Behandel Combinatie', en zo'n DBC werkt eigenlijk net zoals een DRG in Amerika. Alleen is de vergoeding voor een DBC niet voor elke zorgverlener hetzelfde, omdat alle verzekeraars aparte afspraken maken met zorgverleners.

In 2011 werd dus voor alle typen dialysebehandelingen een vaste vergoeding afgesproken. De vraag was vervolgens of dat zou betekenen dat dialysecentra patiŽnten meer richting peritoneale dialyse zouden gaan bewegen. Immers, peritoneale dialyse gebeurt in principe thuis, en is dus gemiddeld genomen goedkoper om aan te bieden dan hemodialyse in het centrum. In het algemeen is de levenskwaliteit bij peritoneale dialyse hoger, en het overlijdensrisico vergelijkbaar met dat van hemodialyse, dus voor de patiŽnt is het mogelijk ook beter.

Uit recent Amerikaans onderzoek onder bijna 6500 dialysepatiŽnten, blijkt dat deze verschuiving naar peritoneale dialyse inderdaad enigszins heeft plaatsgevonden. Meer dialyse centra bieden PD aan, een patiŽnt maken er ook (iets) meer gebruik van. Dit in tegenstelling tot Nederland, waar initiatieven ontplooid worden om de dalende lijn in het aantal PD-patiŽnten tegen te gaan.

sterren Gepubliceerd: donderdag 22-11-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




'Kleine stapjes voorwaarts naar fosfaat op voedingslabel'

Zet de hoeveelheid fosfaat toch op de ingrediëntendeclaratie van voedingsmiddelen, stelt Lea Borgi van het Brigham and Womens Hospital, Boston, in het Clinical Journal of the American Society of Nephrology. Want: te veel fosfaat is slecht voor iedereen en al helemaal voor nierpatiënten. Er gloort wel een klein lichtpuntje aan de horizon: in de Verenigde Staten is een nieuwe wet in behandeling die mogelijk soelaas biedt.

Fosfaat is een van die stoffen waar nierpatiënten mee op moeten passen en waar ze een dieetbeperking voor krijgen voorgeschreven. Maar anders dan bijvoorbeeld eiwit zitten de grote hoeveelheden in voedingsmiddelen daar niet van nature in, maar als onderdeel van toevoegingen zoals conserveermiddelen. En is het niet verplicht om de hoeveelheid fosfaat in een product te vermelden in het lijstje met voedingswaarden. Die combinatie maakt het moeilijk om je aan een fosfaatbeperking te houden.

Maar nierpatiënten zijn niet de enigen die moeten uitkijken met fosfaat. Gezonde volwassenen krijgen gemiddeld veel meer binnen dan de aanbevolen maximale hoeveelheid per dag. Amerikaanse mannen wel twee keer zo veel. En hoewel het bewijs niet zo uitgebreid is als bij nierpatiënten, is een te hoge fosfaatspiegel in het bloed ook bij gezonde mensen gerelateerd aan vaatziekte, botproblemen en vervroegde sterfte.

Lees meer »

Makkelijker op wachtlijst door Obamacare »

Dialyse wordt in de Verenigde Staten al een tijd vergoed. Maar tot aan de stapsgewijze invoering van de Affordable Care Act (Obamacare) zaten nierpatiënten die nog geen dialyse nodig hadden maar wel een laag inkomen vaak knel. Geen zorgverzekering, niet genoeg geld om zelf behandelingen te betalen en nog niet slecht genoeg om in aanmerking te komen voor Medicaid, het staatsprogramma. Dat betekende ook, dat ze vaak nog niet op een wachtlijst voor niertransplantatie geplaatst konden worden.

Lees meer »

Onkostenvergoeding levende donoren bespaart veel zorgkosten »

Een onkostenvergoeding die mensen over de streep trekt om bij leven een nier te doneren bespaart veel zorgkosten. Het bedrijfsleven zou in de rij staan voor een dergelijk rendement. Een niertransplantatie is over het algemeen beter voor de gezondheid en levensverwachting van patiënten dan dialyse. Voldoende reden om te streven naar meer transplantatie. Voor overheden komt daar nog een aspect bij: op een bepaald moment wordt een getransplanteerde patiënt goedkoper.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier