Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Hoopvolle paasdagen

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Als retraité hoef je nooit bang te zijn dat je je verslaapt. Als het gebeurt heb je waarschijnlijk die extra slaap nodig en of het dan 8.00 uur, 9.00 uur of in uitzonderlijke gevallen 10.00 uur wordt maakt niets uit. Vriendschappelijke afspraken zijn toch altijd pas in de loop van de middag/avond gepland. Maar in de medische sector ligt dat anders, daar houden ze van vroeg beginnen!

Sinds begin deze week kan ik daarover meepraten. Al drie ochtenden liep de wekker (te) vroeg af. Ik ben namelijk begonnen met de revalidatie in een verwarmd zwembad bij fysiotherapeuten in Trans-en-Provence (een half uurtje rijden van Taradeau). Mijn eigen therapeut heeft voorlopig zijn werk gedaan. Hij leerde mij weer, bijna zonder krukken, te lopen. Maar nu merk ik ook dat mijn heup vastgeroest zit. De spieren, pezen en banden trekken behoorlijk en de pijn schiet door mijn bil en kuit tot in de voet.

Maandag was mijn eerste sessie, naar later bleek met cliënten die al enige oefening achter de rug hadden, dus woensdag mocht ik een uurtje later komen in het beginnersklasje. Heerlijk warm water, daar valt niets op af te dingen. Maar oh, die oefeningen! Knieën beurtelings hoog optrekken, benen naar buiten en naar binnen bewegen, grote stappen naar voren en naar achteren en watertrappelen met weerstand aan je voeten. Niet leuk en behoorlijk zwaar. Vanmorgen had de juf gelukkig wat meer clementie, i.p.v. alle oefeningen tien keer, mocht ik na vijf keer stoppen en op adem komen. En het laatste kwartier verwees zij mij naar de massagestraal, een waar genoegen. Toch kwam ik doodmoe thuis, want ook de armen kwamen deze keer aan bod.

Gelukkig vallen deze sessies niet op de ochtenden na Ads dialyses. Hij is dan namelijk niets waard. Maar nu wil hij wel mee en kan mij, als er geen parkeerplaats is, voor de praktijk afzetten en verderop een plaatsje zoeken. En hij heeft zijn gehandicapten-kaart, dat is ook nooit weg!! Met deze revalidatie is trouwens weer een nieuwe traditie gestart: bij thuiskomst uitgebreid relaxen met koffie en gebak! Ik vind dat ik dat dan wel heb verdiend, maar Ad natuurlijk ook, als hij de auto ver weg heeft moeten zetten.

Vandaag gunden wij onszelf een extra lange rustperiode. Het is Goede Vrijdag en de Matthäus Passion kwam op de tv. Tot mijn verrassing vanuit de St. Joriskerk in Amersfoort. De stad van mijn ouders die ik dus als kind op mijn duimpje heb leren kennen. Althans de oude stad, want er is inmiddels heel veel bijgebouwd. Een tweede verrassing was dirigent Ton Koopman. Op de lagere school was ik vriendin met zijn zus en ik kwam vaak bij hen thuis. Ton was toen al een bevlogen muzikale jongen. Uitgestrekt op de bank heb ik tweeënhalf uur lang genoten van dit prachtige werk van Bach én van de uitvoering ervan. Herinneringen uit vervlogen jaren herleefden. Zowel in Zwolle als in Arnhem heb ik jarenlang als alt in het Toonkunstkoor gezongen. Ook de Johannes Passion, minder bekend en in mijn beleven ook minder aangrijpend.

Pas toen mijn maag begon te protesteren realiseerde ik mij dat wij vanaf vanmorgen leefden op één boterhammetje en een stukje cake met (zelfgemaakte) vijgenjam en slagroom. Ad snelde dus naar de keuken en ik haalde uit de garage een mooie vaas voor de Paastakken. De versgesneden twijgen met gele bloemetjes uit eigen tuin versierde ik met de eieren die wij vorig jaar in Nederland kregen. We zijn ineens helemaal in Paassfeer en dat wilde ik meteen met u delen.

Vorige week moest ik verstek laten gaan, was druk met hernieuwde contacten in de buitenwereld. Pasen is het feest van het nieuwe leven en dat voel ik momenteel heel sterk. Ik ga langzaam, maar zeker, vooruit en kan weer buitenshuis activiteiten ontplooien. Ik hoop met deze revalidatie weer het vertrouwen en ook de souplesse in mijn lijf terug te krijgen. Van Ad weet U inmiddels dat zijn nieuwe ogen hem weer een scherpe blik op de uitbottende knoppen bezorgen. Daar zal hij vanavond niet naar kijken, want dialyse. Maar verpleegkundigen genoeg om een blik op te werpen!

Mede namens hem heel fijne Paasdagen,

A bientôt,

Nanny 
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 07-04-2012 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier