Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

HLA-match belangrijker dan mismatch voor slagen transplantatie

Door Gerard Kok 

Voor een succesvolle niertransplantatie is het gewenst dat het donororgaan en de ontvanger goed bij elkaar passen. Eén van de onderdelen die bij voorkeur goed moeten passen is het HLA-systeem. Bij een slecht passend HLA-systeem zal het afweersysteem van de ontvanger de donornier sneller als indringer zien. Recent Amerikaans onderzoek laat nu zien dat het belangrijker is te zoeken naar overeenkomsten tussen het HLA-systeem van donor en ontvanger, dan naar verschillen. De overeenkomsten zeggen namelijk meer over het risico op afstoting.

Het Humaan leukocytenantigeen (Human Leukocyte Antigen, HLA) systeem bestaat uit eiwitten die zich aan de oppervlakte van alle cellen (behalve rode bloedcellen) bevinden, en die het immuunsysteem reguleren. Er bestaan veel verschillende soorten HLA eiwitten, onderverdeeld in een aantal klassen: HLA-A, -B, -C, -DRB1 en -DRQ1. Iedereen heeft twee eiwitten in elk van deze klassen; één geërfd van je moeder, en één van je vader; dus 10 HLA-eiwitten in totaal. Bij een transplantatie wil je het liefst dat zo veel mogelijk van deze eiwitten tussen donor en ontvanger overeenkomen. Bij mensen die niet verwant zijn is de kans nogal klein dat er een exacte overeenkomst is, een perfecte match.

Het Amerikaanse onderzoek bekeek alle niertransplantatie die tussen 1995 en 2012 in de Verenigde Staten waren gedaan. Ze bepaalden voor elke transplantatie hoeveel HLA-eiwitten er overeen kwamen (een 'match'), en hoeveel er niet overeen kwamen (een 'mismatch'). Het aantal matches en aantal mismatches zijn omgekeerd gecorreleerd, met andere woorden als het aantal matches hoog is, dan is het aantal mismatches laag, en omgekeerd.

De onderzoekers vonden uiteindelijk dat het aantal matches beter voorspelde of het donororgaan zou worden afgestoten dan dat het aantal mismatches dat deed. Het lijkt dus belangrijker om bij niertransplantaties te kijken naar het aantal HLA-matches, in plaats van naar het aantal HLA-mismatches. Er zijn echter ook nog andere overwegingen te maken of een donornier past (leeftijd en conditie van de donor, bloedgroep); HLA-matching is slechts één van deze overwegingen. Dat neemt niet weg dat de mate van matching ook gevolgen heeft voor de behandeling na de transplantatie: als een donornier geen perfecte HLA-match is, weten artsen dat ze na de transplantatie mogelijk meer medicijnen moeten geven.

sterren Gepubliceerd: donderdag 12-10-2017
Bron: Kidney International | Nog geen reacties




Doorzichtige organen als tussenstap naar printen

Onderzoekers in München zijn erin geslaagd organen doorzichtig te maken met behulp van een oplosmiddel. Doordat dit oplosmiddel de cellen wel laat zitten, kunnen ze vervolgens het orgaan op celniveau in beeld brengen. Dit beeld gebruiken ze om nieuwe organen te printen. De onderzoekers beginnen met een pancreas en hopen over vijf tot zes jaar nieren te kunnen printen op basis van deze techniek.

Het LUMC werkt met een oplosmiddel dat alle cellen van een orgaan weg wast, waarna alleen de collageenstructuur, het 'skelet', overblijft. Andere centra proberen organen te maken op basis van CT- en MRI scans. In München hebben ze nog een andere benadering. Ze hebben een oplosmiddel ontwikkeld dat een orgaan doorzichtig maakt, terwijl de cellen blijven zitten. Dit doorzichtige orgaan kunnen ze vervolgens scannen met lasertechniek, die zo nauwkeurig is dat ze elke cel kunnen zien zitten.

Op basis van het beeld dat deze microscopische scantechniek produceert, willen de onderzoekers eerst de structuur van het orgaan printen en het vervolgens injecteren met stamcellen. Ze hopen op deze manier eerst een werkende pancreas te maken en over vijf of zes jaar een nier. Als alles gaat zoals gepland zouden klinische studies met de geprinte organen een aantal jaar daarna kunnen starten.

Lees meer »

Medicijnen tegen afstoting stuk goedkoper na verlopen patent »

Nadat er generieke versies van de geneesmiddelen tacrolimus en mycofenolzuur op de Amerikaanse markt waren toegelaten, gingen de kosten die zowel patiënten als verzekeringsmaatschappijen voor deze medicijnen moesten maken, een stuk omlaag. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan de universiteit van Michigan.

Lees meer »

Kruisproef voor terugkeer FSGS na transplantatie »

Hoe kun je als onderzoeker een nieuw jaar beter beginnen dan met de wetenschap dat een subsidieaanvraag die je hebt ingediend, gehonoreerd is en dat je dus serieuze stappen in je werk kunt zetten? Dr. Rutger Maas, nefroloog in het Radboudumc in Nijmegen, kan zijn eerdere onderzoeken naar nefrotisch syndroom vanuit een vernieuwende invalshoek voortzetten. Maas is gespecialiseerd in ziekten van de glomeruli, de feitelijke nierfilters.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier