Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Het veranderen van een verandering

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

U bent recent door Nanny ingelicht over het feit dat ik van dialyseregime probeer te veranderen. De redenen voor dit voornemen zijn strikt persoonlijk, maar ik wil ze best met u delen. Het heeft namelijk gedeeltelijk mede te maken met het feit dat zijzelf een punt heeft moeten zetten achter haar activiteiten als columniste van NierNieuws, zoals ze zelf al heeft uitgelegd. En het 'acht uren gebeuren' was niet bepaald goed voor ons huwelijk.

De uren van de nachtelijke dialyse waren voor ons beide, zacht gezegd, minder aangenaam, daar ik ter plaatse slecht en onrustig sliep, terwijl mijn geliefde die drie nachten alleen doorleefde. Na een gezamenlijk ontbijt 's morgens om vijf uur met de 'maten', waar ik zeker wel genoegen aan beleefde, was ik rond zes uur thuis en meteen daarna in bed, zonder haar te wekken. De aanstormende dag toonde zich vanwege het bijkomen en bijslapen bepaald geen groot succes.

Beschouw deze beschrijving als een eufemisme; er ging - door het inhalen van de gemiste slaap en 'lam' zijn - een flink stuk van de dag verloren voor het door ons beiden zo gewenste samenzijn. Zoals gezegd, nauwelijks voordelig voor ons huwelijk dus. Dat huwelijk was bijna een tussendoortje geworden, we zagen en spraken elkaar veel te weinig om het erg leuk te hebben. En dat mag je toch niet uitpoetsen in dit leven, dat toch al is 'als het gras' en steeds rasser gaat (lees Douwe Draaisma over het sneller gaande leven bij toenemende jaren; u weet wel!).

Tijdelijk dialyseer ik nu, wegens een verzoek om dit opnieuw te mogen proeven en beleven, op maandag-, woensdag- en vrijdagavond, met de nadruk op tijdelijk. Vóór het begin van het 'jaar van de acht uren 's nachts' kende ik natuurlijk niet beter dan die avonddialyse. Maar bij dat tijdelijke verzoek begint nu de officiële schoen wat te wringen. De leiding, blijkbaar onzeker over mijn wensen en ideeën voor de toekomst, wil helderheid. Wat natuurlijk te billijken is, de spoelplaatsen zijn beperkt.

De nefroloog van bijna-altijd-avonddienst kwam onlangs met de vraag: wat ik nu eigenlijk wilde en dat er nog maar één plaats over was bij de acht uren dialyse. Wat was mijn definitieve beslissing? De nachtliefhebbers blijven zich kennelijk regelmatig melden. Beslissen over de beste oplossing, blijft altijd een probleempje: hier vind je wat, daar laat je wat. Je kan helaas niet alles hebben: volledige vrijheid zonder dialyse en enorme levensverwachtingen; dialyse is voor mij echt aangewezen zolang ik met mijn geliefde wil verder gaan; en zij met mij!

Non-dialyse is in dit land, waar levensbeëindiging met hulp van deskundigen wettelijk(!) nog niet is toegestaan, weliswaar een zelfredzame manier van euthanasie. Maar daar snak ik, eerlijk gezegd, nog lang niet naar, zolang Nanny blijft; ik reken iedere verjaardag op twintig jaar extra maar wél samen! Bij de huidige avonddialyse is Nanny vanaf kwart voor zeven alleen (met onze Labradors) en heeft, na een onderling telefonisch contact, alle vrijheid, maar is daar toch niet echt blij mee. Begrijp ik!

We dubben samen al een poosje over de te maken keus. De zomermaanden bijvoorbeeld zijn binnen afzienbare tijd weer hier. En daar horen veel mooie avonden bij die we gemakkelijk samen op het terras zouden kunnen genieten. En genoegens genoeg: bij een glaasje rosé samen nadenken over het leven en de plannen die dit aardig kunnen maken, een prettig boek lezen (waarschijnlijk binnenkort zelfs gedownload), of gewoon genieten van de afnemende hitte en de, achter de bomen, dalende zon. Dit alles mogelijk zelfs aangevuld door een rondje over ons terrein met beide Labradors.

Voorlopig heb ik in SERENA afgesproken dat ik de avonddialyse mag volhouden tot onze vakantie in maart, waarna er een evaluatie met mijn nefroloog zal plaatsvinden en er een besluit zal worden genomen over het tijdstip van dialyseren. De keuze zou wel eens op de middag kunnen vallen, maar of dat dan definitief zal zijn, weet ik pas aan het eind van de zomer als de herfst zich weer meldt. De herfst hier is doorgaans ook een heel aangenaam jaargetijde, ondanks de krimpende avonden. Of zo u wilt, de eerder invallende duisternis; maar met wat kaarsen kan die avond ook worden verlengd en heel romantisch zijn.

Maar vandaag genoten we alvast bij 20ºC van de bloeiende mimosa die de heilige Valentijn begeleidde bij een heerlijke lunch aan de Méditerrannée.

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: dinsdag 18-02-2014 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier