Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Het leven is een feest

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

De festiviteiten rond de speciale verjaardag van Nanny duren maar en duren maar. Iedereen wil haar persoonlijk feliciteren en dat kan dus nu het beste bij ons thuis. Het is, zoals bekend, allemaal begonnen in het Dal van de Loire toen de werkelijke datum daar was. Maar de mensen die toen niet aanwezig konden zijn mogen ook nog graag aan bod komen met hun beste wensen, bloemen en flessen lekkers. Het is naar de Loire van hieruit namelijk wel ruim negenhonderd kilometer en als je gedronken hebt is het verstandig om het stuur met rust te laten. Bovendien overbrugt de BOB op een dergelijk laat avonduur niet zo gemakkelijk die forse afstand huiswaarts. We hebben er alle begrip voor.

Daarom is alsnog een deel van ons terrein opgetuigd voor een paar verlate feestjes. Jean Baptiste en Marie - u kent onze onmisbare hulpen inmiddels wel - hebben een aantal voiles gespannen tussen ons balkon en de moerbeibomen, waardoor er een soort parasol ontstond die de gasten beschermde tegen de nog steeds hete middagzon. Bij voiles moet u zich driekante zeilen voorstellen die geen schip voortjagen, maar een tuin bewoonbaarder maken door de zon te temperen.

Het was uiteraard gemakkelijker geweest om onze Nederlandse vrienden samen met de Franse uit te nodigen. Onder die laatsten gaat ook nog een Engels koppel schuil dat hier al ruim twintig jaar woont en - volgens onze inschatting - uitstekend Frans spreekt. Frans is evenwel niet voor alle Nederlanders hun geliefde tweede taal. Dit kan daarom de conversatie hinderen en eventueel leiden tot kliekjesvorming die zelfs de feestvreugde fnuikt.

Met deze wetenschap in het achterhoofd hebben we de groepenvorming zelf ter hand genomen en dus de taalgebieden voor deze keer gescheiden. Dit geeft bovendien meteen kleinere gezelschappen, wat wij sinds de zestigste verjaardag van Nanny prefereren. Toen zij deze jeugdige leeftijd bereikte hadden we namelijk honderd en twintig gasten op het terrein, allemaal in het wit. De helft hiervan werd overigens gevormd door ons koor dat voor muzikale fleur zorgde; Nanny is altijd jarig op de dag van de muziek. Er zijn dan in heel Frankrijk, op straten, pleinen en in zalen, muziek- en zanguitvoeringen. Het feest was destijds zeker heel leuk en muzikaal, maar je spreekt natuurlijk niemand. Daarom vieren wij onze verjaardagen tegenwoordig met maximaal vier echtparen. Bij de recente vieringen kozen wij bovendien steeds voor de donderdagmiddag die vooraf gaat aan mijn nachtelijke dialyse, zodat de dialysekater de volgende ochtend steeds te laat kwam en het nakijken had met zijn spelbederf.

Het Nederlandstalige feestje was plezierig, maar de uitbundige lach en het flauwekullen waren beheerst. We hebben ons overigens prima vermaakt, mede omdat de gasten duidelijk genoten van het lekkers en de ambiance. En ook omdat de afstanden hier betrekkelijk groot zijn, hetgeen het aantal spontane bezoeken enigszins in de weg staat. Dit was toch nog weer eens een gelegenheid om elkaar te zien. Het Frans/Engelse feest was hoorbaar ongeremder en levendiger. Er werd veel gelachen en de grappen waren niet van de lucht en ook was er een extra merenguetaart volgens Engels recept. Met een beperkt aantal kaarsjes, alsof Nanny vijftien jaar werd. Maar dat stoorde haar geenszins, want 'on n'a pas tous les jours vingt ans', maar voor je gevoel nooit ver daarvan verwijderd.

Van alle gasten zijn er inmiddels e-mailbedankjes binnen, in bewoordingen die laten lezen dat men zich écht heeft vermaakt. Dat laatste bleek bovendien uit het feit dat de 'buitenlandse' gasten on-Frans lang bleven zitten en lachen. We waren daardoor net op tijd bij de tandarts voor een laat consult om Nanny van een plotseling opspelende tandpijn te verlossen (gelukkig niet getrokken hoor!). Verder is ons juist een aantal mooie foto's toegezonden van het feest.

En het vieren gaat nog even door. Deze week komt de zus en een vriendin van Nanny ook alweer die verjaardag 'nathouden', terwijl haar zus bovendien haar eigen verjaardag in oktober meebrengt. Prompt daarna zien we ook nog een ex-collega van mij uit Utrecht met echtgenote - uiteraard ook niet onkundig van de festiviteiten - die ook graag van onze rosé genieten; mag ook best rouge zijn.

Het hele programma overziend verbaast het me dat ik nog tijd vond voor het dialysemetronoom drie maal per week. Maar ja, dialyse in mijn geval moet, zodat ik kan blijven schrijven:

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 12-10-2013 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »


Het leven is een feest





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier