Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Helpt een maatje nou wel of niet?

Door Gerard Kok 

Het inzetten van getransplanteerde patiënten als coaches om Amerikaanse nierpatiënten door het proces van transplantatie heen te loodsen, lijkt niet te resulteren in een betere doorstroming van patiënten tot een uiteindelijke transplantatie. Dit blijkt uit recent onderzoek uitgevoerd in Ohio (Verenigde Staten). De uitkomst verschilt van die van een vergelijkbaar onderzoek van dezelfde onderzoekers een aantal jaar geleden, waar uit kwam dat coaches de doorstroming wél bevorderden. Dit was echter onder een veel kleinere groep patiënten.

Amerikaanse patiënten die wachten op een donornier moeten een aantal stappen doorlopen voordat ze voor transplantatie in aanmerking komen:

  1. er mogen geen contra-indicaties zijn voor transplantatie
  2. patiënt moet akkoord zijn met transplantatie
  3. patiënt moet worden doorverwezen naar een transplantatiecentrum
  4. eerste bezoek van de patiënt aan het transplantatiecentrum
  5. transplantatiecentrum bekijkt of de patiënt lichamelijk in staat is transplantatie te ondergaan
  6. patiënt wordt aangemerkt als geschikte kandidaat
  7. patiënt komt op de wachtlijst
  8. patiënt ontvangt donornier

Elk van deze stappen kan patiënten belemmeren het hele proces door te lopen, en dus om uiteindelijk een donornier te ontvangen. In een poging om deze belemmeringen weg te nemen, worden soms coaches ingezet (in de artikelen 'navigators' genoemd). Deze coaches zijn getransplanteerde patiënten die het proces zelf hebben doorlopen, en dus goed bekend zijn met de mogelijke belemmeringen. De coaches worden vooraf getraind, en ontvangen voor het coachen een vergoeding.

In het oudste onderzoek namen 167 patiënten deel. Uit dat onderzoek bleek dat het inzetten van coaches erin resulteerde dat nierpatiënten meer stappen van het proces af maakten. Aan het recentere onderzoek namen bijna 2000 patiënten deel. Nu bleken de coaches geen effect te sorteren.

Het recentere onderzoek gaat niet in op mogelijke oorzaken van het uitblijven van betere doorstroming. Ik kan er zelf ook slechts naar gissen, maar wat natuurlijk opvalt, is dat er een aantal stappen zijn waarop de patiënt eigenlijk geen directe invloed kan uitoefenen ('patiënt wordt aangemerkt als geschikte kandidaat', bijvoorbeeld, dat is niet iets dat de patiënt actief kan doen). Als de patiënt geen directe invloed uit kan oefenen, kan ik me goed voorstellen dat het inzetten van coaches niet veel helpt.

Daarnaast, en dat noemen de onderzoekers ook in hun eerste artikel, vergroot het inzetten van coaches niet het aantal transplantaties. Dat is namelijk vooral afhankelijk van het aantal donornieren dat beschikbaar is. Hooguit zou je kunnen zeggen dat patiënten die sneller door het proces lopen, gezonder zijn als ze een donornier ontvangen, en dat is een verbetering. Als dat het doel is, zou ik zelf geen coaches inzetten, maar de oplossing vooral zoeken in het versnellen van elk van de stappen van het proces.

sterren Gepubliceerd: donderdag 30-08-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Frank Kuipers, vollenhove
    12-09-2018 17:55

    ik denk dat er wel significante winst is te behalen door beweging in zo'n traject op te nemen. Ondanks de ongetwijfeld overhandigde goede adviezen, wordt zelfstandig bewegen door veel patiŽnten niet of nauwelijks gedaan. Een coach kan ook een rol als beweegtrainer hebben. Door structurele beweging kan conditie winst worden bereikt.




Doorzichtige organen als tussenstap naar printen

Onderzoekers in München zijn erin geslaagd organen doorzichtig te maken met behulp van een oplosmiddel. Doordat dit oplosmiddel de cellen wel laat zitten, kunnen ze vervolgens het orgaan op celniveau in beeld brengen. Dit beeld gebruiken ze om nieuwe organen te printen. De onderzoekers beginnen met een pancreas en hopen over vijf tot zes jaar nieren te kunnen printen op basis van deze techniek.

Het LUMC werkt met een oplosmiddel dat alle cellen van een orgaan weg wast, waarna alleen de collageenstructuur, het 'skelet', overblijft. Andere centra proberen organen te maken op basis van CT- en MRI scans. In München hebben ze nog een andere benadering. Ze hebben een oplosmiddel ontwikkeld dat een orgaan doorzichtig maakt, terwijl de cellen blijven zitten. Dit doorzichtige orgaan kunnen ze vervolgens scannen met lasertechniek, die zo nauwkeurig is dat ze elke cel kunnen zien zitten.

Op basis van het beeld dat deze microscopische scantechniek produceert, willen de onderzoekers eerst de structuur van het orgaan printen en het vervolgens injecteren met stamcellen. Ze hopen op deze manier eerst een werkende pancreas te maken en over vijf of zes jaar een nier. Als alles gaat zoals gepland zouden klinische studies met de geprinte organen een aantal jaar daarna kunnen starten.

Lees meer »

Medicijnen tegen afstoting stuk goedkoper na verlopen patent »

Nadat er generieke versies van de geneesmiddelen tacrolimus en mycofenolzuur op de Amerikaanse markt waren toegelaten, gingen de kosten die zowel patiënten als verzekeringsmaatschappijen voor deze medicijnen moesten maken, een stuk omlaag. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan de universiteit van Michigan.

Lees meer »

Kruisproef voor terugkeer FSGS na transplantatie »

Hoe kun je als onderzoeker een nieuw jaar beter beginnen dan met de wetenschap dat een subsidieaanvraag die je hebt ingediend, gehonoreerd is en dat je dus serieuze stappen in je werk kunt zetten? Dr. Rutger Maas, nefroloog in het Radboudumc in Nijmegen, kan zijn eerdere onderzoeken naar nefrotisch syndroom vanuit een vernieuwende invalshoek voortzetten. Maas is gespecialiseerd in ziekten van de glomeruli, de feitelijke nierfilters.

Lees meer »


Helpt een maatje nou wel of niet?





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier