Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Hans Bart schrijft boek over 'anonieme' donatie

Door Brenda de Coninck 

Pia Dijkstra (D66) nam officieel het eerste 
exemplaar van Delen en omzien in ontvangst
Foto: Van Velden Fotografie

Ik heb het boek binnen twee uur uit. Delen en omzien, impact van een anonieme nierdonatie. Het leest makkelijk weg, helder beschreven, regelmatig onderbroken door filosofische overwegingen die de gelaagdheid van het innerlijk proces bij Hans Bart verduidelijken. Het gunt de lezer een kijkje achter de schermen van een Samaritaanse nierdonatie, beleefd vanuit het perspectief van de donor.

Voor zichzelf houden
Wat zijn de beweegredenen geweest om anoniem een nier af te staan? En hoe anoniem kun je eigenlijk blijven als je directeur bent van de Nederlandse Nierpatiënten Vereniging? Hij wilde het eerst voor zichzelf houden, zijn donorschap. Maar gaandeweg leek het hem vreemd om juist als directeur van de NVN zijn ervaringen voor zich te houden en besluit hij zijn verhaal met ons te delen. Niet om een ander te bewegen hetzelfde te doen (hij benadrukt dit een aantal keren) maar om de lezer tot nadenken te stemmen. Hij herhaalt dat iedereen de vrijheid moet hebben om een eigen, weloverwogen keuze te maken bij leven een nier te doneren.

De grote zaal in De Nieuwe Liefde - onder andere een voormalig parochiehuis - wordt op maandag 13 oktober goed bezocht. Er zitten grote namen in de zaal, waaronder de directeur van de Nierstichting en veel medisch specialisten. En Pia Dijkstra, Tweede Kamerlid van D66 met de portefeuille gezondheidszorg als werkterrein, zit op de eerste rij. Zij zal zometeen het eerste boek van Hans in ontvangst nemen.

Druppel op een gloeiende plaat
Op het toneel staat een tafel met daarop vier microfoons en evenveel stoelen. Zij zullen later gevuld worden door de sprekers van de dag. De eerste man die het woord neemt is Wim Altena, organisatieadviseur en twee maal de gelukkige ontvanger van een nier van een levende donor. Hij vertelt als ervaringsdeskundige over het belang van donorschap. ‘Wat dat voor mij heeft betekent, dat kan ik niet onder woorden brengen. Ook al spreekt Hans over zijn nierdonatie als een ‘druppel op een gloeiende plaat’, voor de ontvanger voelt dat anders. Hij wil het niet horen, maar ik vind hem een held. Ik heb mijn dialyseperiode kunnen volhouden omdat ik licht aan het einde van de tunnel zag - een niertransplantatie.’

De tweede spreker is Luuk Hilbrands, nefroloog en voorzitter van de Nederlandse Transplantatievereniging. Hij gaat in op het onderdeel van het boek waarin Hans kanttekeningen plaats over de manier waarop hij door ‘het systeem Ziekenhuis’ soms wordt behandeld: als patiënt in plaats van als ‘gast’ die iets komt brengen. Zo valt het Hans wat rauw op zijn dak dat hij een standaard brief ontvangt van het ziekenhuis waarin hem verteld wordt dat als hij binnen 14 dagen voor aanvang van de afspraak afzegt, het consult bij hem in rekening wordt gebracht. Wat ook indruk maakt, is de kennismaking met een uroloog die in de spreekkamer achter twee beeldschermen verdwijnt, zonder aandacht te besteden aan de mensen tegenover hem.

Hans Bart signeerde zijn boek aan het eind van de
bijeenkomst Foto: Van Velden Fotografie

Actief donor registratiesysteem
Pia Dijkstra werkt al langer samen met Hans en spreekt de zaal toe over haar wetsvoorstel voor een actief donor registratiesysteem. Twee derde van de Nederlanders wil best donor zijn en toch heeft maar een derde van hen het donorcodicil ingevuld. Dat moet veranderen. Het is wachten op een meerderheid in de tweede Kamer om haar wetsvoorstel voor een actief donorregistratiesysteem een kans van slagen te geven. Pia is lovend over wat Hans gedaan heeft, net als de vorige sprekers.

Ontslag bij compliment
En dan neemt Hans het woord. Hij leest enkele passages voor uit zijn boek en trekt ondertussen steeds meer kleren uit, alsof hij de gelaagdheid van het proces ook fysiek tot uiting wil brengen. Een jack van een fietstocht, een shirt van zijn wandeling met getransplanteerden naar Santiago de Compostella en een shirt van de donorweek ‘Ben jij al donor, Ja of Nee?’ begeleiden zijn verhaal. Hij wil niet neergezet worden als held, daar was het hem niet om te doen; weet ook niet zo goed hoe om te gaan met zoveel lofzang. Hij krijgt de lachers op de hand als hij vertelt dat hij op z’n werk wel eens heeft gedreigd met onmiddellijk ontslag voor de werknemer die hem het zoveelste compliment maakte. ‘Daar heb ik er nog een beetje controle over, maar buiten mijn werkkring niet.’

Het afsluitende tafelgesprek krijgt een interessante wending als de voorzitter aan zowel Luuk Hilbrands als Pia Dijkstra vraagt of ze ooit hebben overwogen - of overwegen - hun nier te doneren. Die vraag komt erg dichtbij. Pia sluit dat niet uit, heeft daar al eens eerder over nagedacht, maar niet op een serieus niveau. De fysiologie van Luuk verraadt zijn eerlijke antwoord: ‘Als arts en familieman heb ik veel verantwoordelijkheden. Voor nu niet: wellicht in de toekomst.’

De dag wordt afgesloten met een signeersessie. Hans schrijft in mijn boek: ‘Voor Brenda. Hans. 13/10/2014.’ Hij heeft genoeg gezegd. Het is nu aan de lezer.  

sterren Gepubliceerd: dinsdag 14-10-2014 | Nog geen reacties




Donatie na euthanasie geeft waardevolle betekenis

Orgaandonatie na euthanasie is een zeer waardevolle procedure voor mensen die na hun overlijden iets willen betekenen voor één of meerdere patiënten die op de wachtlijst staan voor een gezond orgaan. Dat concludeert promovendus, jurist en anesthesioloog (i.o.) Jan Bollen van het Maastricht UMC+.

Tussen 2002 (het jaar dat euthanasie wettelijk mogelijk werd) en 2018 ondergingen 81.418 patiënten in Nederland en België euthanasie. In Nederland koos de eerste patiënt er in 2012 voor om zijn organen ter beschikking te stellen na euthanasie. Vanwege eventuele ethische en juridische obstakels werd in de jaren daarna terughoudendheid in acht genomen. In 2015 leidde de wens van een man uit Nijmegen de na euthanasie zijn nieren wilde afstaan, en de reactie van ziekenhuizen daarop, nog tot veel commotie. Daarom stelden het Maastricht UMC+ en het Erasmus MC in dat jaar een gezamenlijke handreiking op voor de procedure. Twee jaar later werd een landelijke richtlijn aangeboden aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Inmiddels hebben bijna zestig mensen gekozen voor orgaandonatie na euthanasie.

Lees meer »

Verschillen binnen VS in acceptatie donornieren »

In de Verenigde Staten blijken nieren van overleden donoren relatief vaak te worden afgedankt als ze als minder ideaal materiaal voor transplantatie worden gezien, terwijl met deze donornieren patiënten hadden kunnen worden gered. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat er grote variatie is in de hoeveelheid donornieren die transplantatiecentra afkeuren, en dat centra die donornieren minder snel afkeuren, uiteindelijk nierpatiënten sneller transplanteren.

Lees meer »

Risico op hoge bloeddruk stijgt na nierdonatie »

Donoren van een nier lopen een hoger risico hypertensie te ontwikkelen dan vergelijkbare, gezonde niet-donoren. Dit blijkt uit een recent onderzoek, uitgevoerd aan de Johns Hopkins universiteit (Baltimore, VS, iets ten noordoosten van Washington DC). De onderzoekers bekeken de gegevens van 1295 levende donoren, gemiddeld 6 jaar na hun nierdonatie, en zetten die af tegen de gegevens van 8233 gezonde niet-donoren.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier