Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Grote vrouwen met nier van kleine man het slechtst af

Door Gerard Kok 

Verschillen van geslacht en gewicht tussen nierdonor en -ontvanger zijn gerelateerd aan het risico op afstoting van de donornier, zo blijkt uit recent Canadees onderzoek.

Uit eerder onderzoek was al gebleken dat het risico op afstoting hoger is als de donor kleiner is dan de ontvanger (wat betekent dat de donornier meestal ook aan de kleine kant is). Het vermoeden is, dat de kleinere donornier het in het grotere lichaam van de ontvanger niet kan bolwerken. Het was echter nog een open vraag of het verhoogde risico al waar te nemen was bij verschil in gewicht tussen donor en ontvanger, wat eenvoudig te meten is.

In het kader van het Canadese onderzoek werden de gegevens bekeken van 115.000 nierpatiënten die tussen 2000 en 2014 een donornier hadden ontvangen van een overleden donor. Meer dan 20.000 van deze ontvangers kregen te maken met afstoting. Na rekening gehouden te hebben met andere oorzaken voor afstoting, bleek dat een ontvanger die meer dan 30 kg zwaarder was dan de donor op moment van transplantatie, een 28% hoger risico had de donornier te verliezen, vergeleken met donoren en ontvangers die ongeveer evenveel wogen. Als hierbij ook sprake was van een mannelijke ontvanger en een vrouwelijke donor ging dat risico omhoog naar 35%, en bij een vrouwelijke ontvanger en mannelijke donor zelfs naar 50%.

Op basis van deze resultaten zouden de criteria voor een passende donor kunnen worden aangepast, met als doel het risico op afstoting omlaag te brengen, en daarmee de levensduur van de donornier omhoog. De auteurs waarschuwen echter dat het niet zo duidelijk ligt. Allereerst wordt het vinden van een passende nier moeilijker, en het is onduidelijk of dat ook inderdaad leidt tot een langere levensduur van het donororgaan. Een ander probleem is dat relatief grote vrouwen die op een donornier wachten, heel moeilijk gematcht kunnen worden als het gewichtscriterium wordt meegenomen in het matchingsproces.

sterren Gepubliceerd: donderdag 06-04-2017
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Heroïne belangrijke oorzaak amyloïdose in Amerikaanse steden

Een bepaalde vorm van amyloÔdose in de nieren die traditioneel voorkomt bij mensen met auto-immuunaandoeningen, komt in de laatste jaren in Amerikaanse steden vooral voor bij heroÔnegebruikers.

AmyloÔdose is een verschijnsel waarbij eiwitten in het lichaam verkeerd gevouwen zijn en niet (goed) opgeruimd worden. Deze eiwitten hechten zich aan elkaar en slaan als stugge structuren neer in weefsels. Bijvoorbeeld in de nieren, die daardoor steeds slechter functioneren.

Er zijn verschillende types amyloÔdose. Een daarvan is type AA, dat ontstaat door langdurige ontstekingen. Het kan bijvoorbeeld voorkomen bij patiŽnten met inflammatoire darmziekten of reumatoÔde artritis. Bij AA amyloÔdose raken de nieren bijna altijd aangedaan. Naast de klassieke associatie met auto-immuunaandoeningen, melden sommige ziekenhuizen in Amerikaanse steden recent dat er onder patiŽnten met dit type amyloÔdose wel erg veel spuitende drugsgebruikers zijn.

Onderzoekers in Seattle hebben onderzocht of er een verband is. Zij identificeerden uit de data van ruim drieduizend patiŽnten uit die stad die een nierbiopsie hadden ondergaan 38 patiŽnten met AA amyloÔdose en 72 controlepersonen die een andere nieraandoening hadden: nierschade door diabetes, IgA nefropathie of lupus nefritis.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »

Slaapproblemen en slechte kwaliteit van leven gaan samen »

Nierpatiënten die te kort of te lang slapen blijken een lagere kwaliteit van leven te ervaren dan patiënten die elke nacht een optimale hoeveelheid slaap krijgen, zo blijkt uit Zuid-Koreaans onderzoek. Volgens het onderzoek is zeven uur per nacht optimaal. Aan het onderzoek deden 1910 nierpatiënten mee.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.