Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Grenzen aan de zorg door marktwerking

Door Merel Dercksen 

Redactioneel commentaar

Dat de gezondheidszorg in Nederland te duur wordt, daar is zo langzamerhand iedereen het wel over eens. Maar dat de kosten te beheersen zijn zonder dat de kwaliteit afneemt, wordt nog ontkend. Maastricht loopt nu voorop: helemaal in lijn met het marktwerkingsdenken heeft de Raad van Bestuur besloten in te krimpen, oftewel minder zorg aan te bieden. De eerste, inmiddels teruggedraaide, stap om snel te bezuinigen voordat het definitieve beleid rond is, was het weren van patiŽnten die verder weg wonen van de afdeling Klinische Immunologie. De reden: de behandeling van deze patiŽnten is erg duur.

Daar heeft het bestuur gelijk in. Een groot deel van deze mensen, en zeker zij die wat verder weg wonen, behoort namelijk tot de topreferente patiŽnten. Topreferente zorg is zeer specialistische zorg voor patiŽnten met zeldzame, moeilijk vast te stellen of moeilijk te behandelen aandoeningen. In de praktijk komt het erop neer dat deze zorg in academische ziekenhuizen gegeven wordt. Een goed doordacht systeem, met een redelijk spreiding over het land, en goede mogelijkheden voor samenwerking met onderzoekers. Omdat topreferente zorg de praktijkvoering van een ziekenhuis duurder maakt dan standaardzorg, ontvangen de UMC's hiervoor extra geld van de overheid, maar blijkbaar niet altijd genoeg.

Het (gedeeltelijk) afstoten van de topreferente zorg zal zeker kostenbesparend werken. Maar wat nu, als alle academische ziekenhuizen besluiten om dure patiŽnten alleen nog te behandelen als zij in de buurt wonen? Dat zou voor veel patiŽnten betekenen dat zij alleen nog terecht kunnen in een regionaal ziekenhuis waar minder ervaring is met hun bijzondere aandoening. Dat hierdoor de kwaliteit van de zorg afneemt behoeft geen uitleg. Een oplossing zou kunnen zijn, dat de overheid een enkel ziekenhuis verplicht tot het bieden van al deze bijzondere zorg. Maar behalve dat dat oneerlijke concurrentie oplevert en niet in het economisch model past, betekent het ook dat patiŽnten soms uren moeten reizen. En nabijheid is ůůk een aspect van kwalitatief goede zorg.

Het wordt hoog tijd dat er een keuze gemaakt wordt: ůf de bedrijfsvoering van een ziekenhuis is gebaseerd op zorg, wat overheidsregulatie vereist zodat ook de topreferente zorg voor iedereen die dat nodig heeft, binnen bereik blijft. ”f de basis is een economisch model, waarbij bestuurders openlijk moeten toegeven, dat dat negatieve gevolgen heeft voor de bereikbaarheid en daarmee de kwaliteit van de zorg.

sterren Gepubliceerd: maandag 01-02-2010 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Diaspora, Heerlen
    01-02-2010 19:39

    Het wordt hoog tijd dat er een keuze gemaakt wordt: ůf de bedrijfsvoering van een ziekenhuis is gebaseerd op zorg, wat overheidsregulatie vereist zodat ook de topreferente zorg voor iedereen die dat nodig heeft, binnen bereik blijft. ”f de basis is een economisch model, waarbij bestuurders openlijk moeten toegeven, dat dat negatieve gevolgen heeft voor de bereikbaarheid en daarmee de kwaliteit van de zorg.

    Reactie
    Dat hierboven staat is de werkelijkheid, dit was eens een zogenaamde uitvinding, die uitvinding vult zakken en waar het om gaat word verwaarloosd. Wat een beleid.
    H.V.Diaspora




Wie wil er nou een nierpatiŽnt 'cadeau'?

Redactioneel

Nierpatiënt Wim Altena is door de Patiëntenfederatie Nederland (voorheen NPCF) 'cadeau' gedaan aan PvdA-tweedekamerlid Henk Nijboer. Ook zes andere politici kregen een, chronisch zieke, patiënt cadeau. Een aardig idee, zou je zo zeggen en, eerlijk is eerlijk, het genereert wel weer de nodige publiciteit. Maar gaat het ook iets uitmaken? 

De Patiëntenfederatie Nederland is de koepelorganisatie van patiëntenorganisaties. Deze koepel is niet zoals je zou verwachten een zelfstandig door de leden betaald orgaan, maar in feite onderdeel van het ministerie van VWS. Demissionair minister Schippers (VVD) van VWS bestuurt zoals bekend, vooral de kosten in de zorg met ijzeren hand. Ze doet dat op een manier die heel veel, vooral linkse, partijen niet erg aanspreekt en ook bij veel zorgverleners en patiënten niet zo in de smaak valt. 

Lees meer »

ADR: zachte feiten en harde meningen »

Redactioneel Voor- en tegenstanders van een geen-bezwaarsysteem voor orgaandonatie bevechten elkaar te vuur en te zwaard. We ontvangen letterlijk dagelijks e-mails van voor- en tegenstanders die allemaal even overtuigd zijn van hun enige gelijk. De vrijwel fifty-fifty uitslag van de stemming in de Tweede Kamer over het wetsontwerp van Pia Dijkstra (D66) voor invoering van een ADR-systeem maakt de scheiding der geesten duidelijk zichtbaar.

Lees meer »

Wie het weet mag het zeggen »

Redactioneel Natuurlijk wil het niet zoveel zeggen, al die NEE-registreerders tijdens de afgelopen Donorweek. Maar het is wel een signaal. Jezelf voorhouden dat uit onderzoeken is gebleken dat 62 procent van de Nederlanders voor orgaandonatie en 'dus ook 38% tegen' is, betekent vertrouwen op resultaten uit het verleden. En die geven zoals we weten geen enkele garantie voor de toekomst.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier