Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

'Gezond' erin 'ziek' eruit

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Preventie. Ik ben er een groot voorstander van.

Mijn vader kreeg op zijn 39e zijn eerste hartinfarct, overleefde er nog een aantal en doorstond dapper een hartoperatie met 7(!) bypasses. Als kind denk je dan 'dat zal mij niet gebeuren'. Dus gezond eten, niet roken en matig drinken. Mijn moeder stierf op 55-jarige leeftijd binnen enkele maanden aan eierstokkanker. Apparatuur om deze kanker in een vroeg stadium op te sporen was er in de zeventiger jaren nog niet. Momenteel gelukkig wel, dus ook op dat punt ben ik alert. En last but not least Ad met 'kapotte' nieren die sinds 2006 aan de hemodialyse is.

Wij vragen ons nog steeds af waarom bij de huisarts in NL geen alarmbellen zijn gaan rinkelen toen Ad herhaalde malen met klachten als hoge bloeddruk, jicht en nierstenen bij hem kwam. "Hoge bloeddruk hoeft niet van het hart te komen. Het kan ook aan de nieren liggen. Wij beginnen maar eens met plaspillen". Wij waren toen ook niet wijzer, dus daar bleef het bij.

De Franse medici zijn bijzonder gespitst op preventie. Ze hebben dan wel de naam veel medicijnen voor te schrijven (behalve onze huisarts), maar ze zijn niet te beroerd om het zekere voor het onzekere te nemen en extra laboratorium- of röntgen-onderzoek voor te schrijven of door te verwijzen naar een specialist.

Zo kwam ik 15 jaar geleden voor de eerste keer bij mijn franse gynaecologe. Diverse onderzoeken wisselen elkaar af: jaarlijks een uitstrijkje en inwendige echo, 2-jaarlijks een mammografie, 3-jaarlijks een osteodensitometrie-onderzoek en vooral in het begin bloedonderzoek om de hormoonspiegel te volgen. Daarbij ontdekte zij een veel te hoog cholesterolgehalte en stuurde mij door naar de cardioloog.

Ik kreeg medicijnen en regelmatig een ECG en fietsproef. Steeds tot wederzijdse tevredenheid. Maar tijdens de laatste fietsproef bleek dat mijn hart te weinig zuurstof kreeg. "Voor ons beider geruststelling lijkt het me goed een coronair-scan te maken om te kijken waar dit euvel vandaan komt", concludeerde hij vriendelijk doch dringend.

Dus bezocht ik de huisarts voor antihistamine tabletten (allergische reactie tegen de contrastvloeistof), het laboratorium voor de creatinine-bepaling en de apotheek om een grote doos met slangen, spuiten en contrastvloeistof op te halen. Vergezeld van mijn steun en toeverlaat (Ad en ik gaan altijd samen) meld ik me maandagmiddag in de Clinique 'Notre Dame' en word meteen opgehaald voor het onderzoek. Dat bespaart me in elk geval zenuwachtige momenten in de wachtkamer. Mijn sofrologie-vriendin had me ingeprent dat ik de tijd moest nemen om me comfortabel op de tafel te installeren. Die tijd wordt me ruimschoots gegund. Armen gestrekt boven mijn hoofd voelt niet lekker, dus mag ik ze verticaal tegen de ring leggen. Tussen de opdrachten "inademen, vasthouden, uitademen" denk ik aan een prachtig landschap met ruisende watervalletjes en een kabbelend beekje.

Zo vliegt de tijd om. De foto's zijn gelukt en tien minuten later zitten we bij de dienstdoende cardioloog die mij vertelt dat het niet goed is. Pardon .....? "Voor een vrouw van 63 jaar heeft u bovennormale verkalkingen in de kransslagaders. Ik begrijp dat U volgende week een afspraak heeft met uw cardioloog? Hij zal U vertellen wat er verder gaat gebeuren, want als we niet ingrijpen stevent U af op een hartinfarct."

Wij krijgen de foto's en het verslag mee en lezen dit in de auto snel door. "Komt een vrouw bij de dokter....." is het eerste wat me te binnen schiet. Daarna word ik boos. Ik ben hier gekomen uit preventie, uit voorzorg! Ik wil horen dat het goed is en dat jarenlang bewust eten, drinken en pillen slikken zijn vruchten hebben afgeworpen. En niet, zoals in het verslag staat, dat er een catheterisatie (en ziekenhuisopname) moet plaatsvinden in Ollioulles (bij Toulon)! Ad en ik hebben niet veel tijd om na te praten. Hij moet meteen door naar de dialyse.

Ik rijd in mijn uppie naar huis. Pak een stevige kop koffie en knuffel Sanne die merkt dat het vrouwtje niet happy is. Dan gaat de telefoon. Mijn cardioloog is aan de lijn. Zijn collega had hem de uitslag gemeld en hij vraagt of ik ongerust ben. "Jazeker en ontzettend zenuwachtig". "Dat dacht ik al. Daarom lijkt het me goed dat U morgen al langskomt, dan kunnen we meteen de verdere procedure doornemen. Maak U geen zorgen, het is hetzelfde onderzoek dat Uw man vorig jaar heeft gehad. Het komt allemaal goed!" "Merci docteur, bedankt voor uw telefoontje en à demain".

A bientôt,

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 01-10-2011 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier