Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Gemaskeerde hypertensie niet gelijk verdeeld over de wereld

Door Gerard Kok 

Het lijkt er steeds meer op dat ambulante bloeddrukmeting een beter beeld van de bloeddruk van een patiënt geeft dan een meting bij de dokter. Maar de verschillen tussen beide methodes zijn wereldwijd niet hetzelfde, blijkt uit Amerikaans onderzoek.

Het is al langer bekend dat een bloeddrukmeting bij de dokter vaak niet je 'normale' bloeddruk als uitkomst heeft. Dit kan twee kanten op: je bloeddruk bij de dokter is hoger dan normaal, dit wordt wel 'witte-jassenhypertensie' genoemd, omdat het vermoeden bestaat dat de nervositeit die met een doktersbezoek gepaard kan gaan de bloeddruk een beetje opstuwt. De andere kant op heet 'gemaskeerde hypertensie', waarbij de normale bloeddruk hoger is dan bij de dokter. De verklaring hier is dat het normale leven van de patiënt stressvoller is dan een doktersbezoek, waardoor de bloeddruk tijdens het doktersbezoek lager is dan normaal.

Een bloeddruk die hoger is dan 140/90 bij de dokter of 130/80 thuis wordt meestal gezien als hypertensie. Deze definitie maakt gemaskeerde hypertensie gevaarlijker dan witte-jassen hypertensie, omdat het 'false negatives' in de hand werkt. Een 'false negative' is een per abuis negatieve uitkomst. Bijvoorbeeld: een patiënt heeft thuis een bloeddruk van 150/100, maar, door gemaskeerde hypertensie, bij de dokter een bloeddruk van 135/85. De dokter zal dus concluderen dat er van hypertensie geen sprake is, met andere woorden de uitkomst is negatief, maar de patiënt heeft wel degelijk hypertensie, en de uitkomst van de test bij de dokter is fout. Een 'false negative', dus.

Het Amerikaanse onderzoek probeerde uit te maken of er, bij nierpatiënten, een relatie was tussen de meting bij de dokter, en een ambulante bloeddrukmeting, of een hoge meting bij de dokter meestal gerelateerd was aan, bijvoorbeeld, een hoge ambulante meting. Hiertoe gebruikten zij de gegevens van iets meer dan 7500 nierpatiënten, verdeeld over vijf groepen: Japanse nierpatiënten, Italiaanse, Spaanse, en twee groepen Amerikaanse. De Japanse groep was de 'referentiegroep', waarmee de andere groepen werden vergeleken. Uit de uitkomsten waren echter geen heldere conclusies te trekken die voor alle nationaliteiten gelden.

Het lijkt er dus op dat ambulante bloeddrukmeting, ook voor nierpatiënten, een betere manier is om de normale bloeddruk van een patiënt te bepalen. Gemaskeerde hypertensie komt overal voor, maar niet in alle landen even veel.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 17-07-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Verband tussen ziektebeloop en levenskwaliteit

Door Koen Groeneweg – Een interview in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) met medisch psycholoog Yvette Meuleman over haar onderzoek naar kwaliteit van leven bij mensen met nierfalen die (nog) geen dialyse of niertransplantatie hebben gehad. Dit onderzoek is onderdeel van haar promotie in januari 2018. Het artikel is gepubliceerd in november 2017 in Health Psychology en is hier te vinden.

Tijdens haar studie Psychologie koos Yvette Meuleman voor de richting Gezondheidspsychologie. In 2009 is zij aan de Universiteit Leiden begonnen met onderzoek naar zoutbeperking bij nierpatiënten. Daarnaast is de levenskwaliteit bij nierpatiënten een rode draad in haar onderzoekstraject, wat werd ondersteund door de Nierstichting. Tegenwoordig werkt zij op de afdeling Klinische Epidemiologie in het Leids Universitair Medisch Centrum.

Lees meer »

Britse huisartsen registreren nierproblemen niet goed »

Huisartsen in het Verenigd Koninkrijk houden de gegevens van elke patiënt bij in een elektronisch patiëntendossier. Het patiëntendossier bevat de mogelijkheid om 'nierinsufficiëntie' aan te vinken, maar huisartsen blijken dit soms te vergeten. Dat heeft gevolgen voor de behandeling van de patiënt, zo blijkt uit recent Engels onderzoek.

Lees meer »

Als dat het ergste is... »

‘Je wordt een beetje kaal.’ Mijn man staat achter mij bij de voordeur, die ik met de sleutel probeer te openen. Ik zucht. ‘Ik weet het’ zeg ik. ‘Kijk, hier op je achterhoofd’ benadrukt hij en wrijft met zijn hand over mijn kruin, die er kennelijk nogal dun bezaaid uitziet. ‘Ja, ik weet het’ herhaal ik een beetje geïrriteerd. Ik zag het al in de spiegel.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier