Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Geen snellere plaatsing op wachtlijst met begeleider

Door Gerard Kok 

Op weg naar niertransplantatie blijken er voor Amerikaanse nierpatiënten uit minderheidsgroepen of met een lage sociaal-economische status meer barrières te zijn dan voor nierpatiënten die niet tot deze groepen behoren. Uiteindelijk worden daardoor minder van deze patiënten uit minderheidsgroepen getransplanteerd. In een poging deze barrières te slechten is er in Georgia (de Amerikaanse staat ten noorden van Florida) in één transplantatiecentrum een aantal begeleiders aangesteld, met als doel patiënten uit minderheidsgroepen snellere en betere toegang tot de wachtlijst voor transplantatie te garanderen.

Om de effectiviteit van het aanstellen van zo'n begeleider te bepalen deden de onderzoekers een proef, waarbij ongeveer 200 patiënten met een hoog risico niet op de wachtlijst te geraken, een begeleider kregen toegewezen, en 200 vergelijkbare patiënten niet. Dit gebeurde 'blind', dus zowel de patiënt als de begeleider of andere zorgverleners hadden geen inspraak in de toewijzing. Gedurende ongeveer twee jaar werd vervolgens gekeken welke patiënten op de wachtlijst terecht kwamen, en hoe lang dat duurde nadat ze in het centrum waren aangemeld.

Het enigszins teleurstellende resultaat van dit onderzoek was dat het niet uitmaakte voor toegang tot de wachtlijst of patiënten een begeleider kregen of niet. Patiënten met een begeleider deden er zelfs wat langer over om op de wachtlijst te geraken. Een begeleider lijkt alleen zin te hebben voor patiënten die langer dan 500 dagen moesten wachten om op de wachtlijst te komen; patiënten met een begeleider maakten dan duidelijk meer kans uiteindelijk toch nog wel op de lijst te raken.

Uiteindelijk lijkt het dus niet te lonen om een speciale begeleider aan te stellen om patiënten naar de transplantatiewachtlijst te leiden. Dit gaat evenwel om de Amerikaanse situatie, niet om de Nederlandse; het is voorstelbaar dat het effect in Nederland nog kleiner zou zijn omdat de verschillen in toegang tot zorg kleiner zijn dan in de VS.

sterren Gepubliceerd: donderdag 05-04-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Kruisproef voor terugkeer FSGS na transplantatie

Hoe kun je als onderzoeker een nieuw jaar beter beginnen dan met de wetenschap dat een subsidieaanvraag die je hebt ingediend, gehonoreerd is en dat je dus serieuze stappen in je werk kunt zetten? Dr. Rutger Maas, nefroloog in het Radboudumc in Nijmegen, kan zijn eerdere onderzoeken naar nefrotisch syndroom vanuit een vernieuwende invalshoek voortzetten.

Maas is gespecialiseerd in ziekten van de glomeruli, de feitelijke nierfilters. Als hier iets mis gaat, kunnen de nieren eiwitten gaan lekken waardoor het nefrotisch syndroom ontstaat. Er zijn verschillende aandoeningen die allemaal dit ziektebeeld opleveren. In sommige gevallen is vrij veel bekend over de oorzaak. Maar bij focale segmentale glomerulosclerose (FSGS) is dat net weer niet het geval.

Onderzoek in Parijs
Vorig jaar heeft de FortaFoundation uit Nijmegen een grote benefietavond voor nefrotisch syndroom georganiseerd. Met de opbrengsten kon Rutger Maas een jaar lang werken bij een onderzoeksgroep in Parijs, die een eiwit heeft geďdentificeerd dat mogelijk een rol speelt bij het ontstaan van FSGS. Daar heeft hij ideeën opgedaan die tot nieuw inzicht hebben geleid.

Lees meer »

14 aanbevelingen om aantal niertransplantaties te verhogen »

Ook in Amerika is er een tekort aan transplanteerbare donornieren. Ondanks dit tekort heeft het er alle schijn van dat nog niet alle donornieren die voor transplantatie worden aangeboden, ook daadwerkelijk worden getransplanteerd. Een recent Amerikaans rapport noemt dat 20% van alle aangeboden donornieren toch wordt afgekeurd. Het rapport gaat ook in op de achterliggende oorzaken, en geeft een aantal aanbevelingen.

Lees meer »

Kolff Prijs voor pomp die donororganen goed houdt »

Het unieke pompsysteem van het Groningse bedrijf Organ Assist blaast organen van overleden donoren als het ware nieuw leven in, waardoor ze langer goed blijven. Daarmee stijgt het aantal organen dat voor transplantatie beschikbaar is. Arjan van der Plaats en Gerhard Rakhorst winnen dit jaar de Kolff Prijs voor al hun werk van de afgelopen jaren dat tot deze uitvinding geleid heeft.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier