Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Een prachtig, lang Valentijnsweekend

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Na een korte ziekenhuisopname, een dotterbehandeling van de shunt, is Ad weer thuis. We waren er deze keer op tijd bij zodat het geen paniek-ingreep werd zoals 4 maanden geleden. Toen zat de boel ineens potdicht. Nu bleek het een stenose van 60-70% die nog goed behandelbaar was. Alleen jammer dat de specialist uiteindelijk besloot geen stent te plaatsen maar alleen te dotteren. Binnenkort horen we het hoe en waarom daarvan.

De hele week stond dus in het teken van bezoeken aan specialisten, doppler maken, papieren invullen en ritjes van en naar het ziekenhuis.
Het is allemaal bekend, maar wij waren er uiteraard niet blij mee. Wel zei ik steeds: "Als je weer thuis bent is het St. Valentijn, een dubbele reden om dat te vieren!!" En zo geschiedde. Weliswaar een paar dagen eerder, want maandag dialysedag!

Ik nodigde Ad zaterdagmiddag uit voor een etentje in een gerenommeerd restaurant aan de kust, met uitzicht over de baai van St. Tropez. Het was 17°, windstil, volop zon en last but not least, het eten was voortreffelijk. We genoten natuurlijk extra; samen in een restaurant is toch stukken gezelliger dan samen in een ziekenhuiskamer! En alsof dit al niet genoeg was wekte Ad mij zondagmorgen met ontbijt op bed en... een prachtige azalea met kleine roodroze bloemetjes. Romantico!

Dus, hoezo nuchtere Nederlanders?

Met verbazing las ik vorige week dat Myrthe en haar man zich blijkbaar ergeren aan deze uit Amerika overgewaaide commercie, waardoor zij al wekenlang overspoeld worden met reclamefolders. So what? Straks zijn het weer de Paashaasjes en twee maanden geleden waren het Sinterklaas en de Kerstman. En we zijn (hopelijk) ook weer eens jarig, 25 jaar getrouwd of in dienst en gaan met pensioen. Er worden dagelijks kinderen geboren en er gaan mensen dood.


Voor al deze hoogte- en dieptepunten in het leven heeft de commercie iets gevonden waar wij consumenten dankbaar gebruik van (kunnen) maken. Of niet... want je bent niets verplicht!

Ook ik ben Nederlandse. Maar ik ben me ook zeer bewust van het feit dat je elke gelegenheid kunt en moet aangrijpen om 'het leven te vieren'. En dàt doen wij, in goede en in slechte tijden, nuchter of niet, commercieel ondersteund of niet. Wij worden gelukkig niet meer gehinderd door een ego dat zegt dat we nuchter moeten zijn louter vanwege het feit dat we Nederlander zijn. Vive la vie! Vive l'amour! Eén van de mooie dingen die we van de Fransen hebben geleerd.

Daarom kregen mijn huishoudelijke hulp en onze taxi-chauffeuse maandagmorgen een Valentijns-roos! En Ad deelde 's avonds aan alle verpleegkundigen ook een rode roos uit, want hij is blij dat hij leeft, méde dankzij hun goede en vriendelijke zorg,

Ik vertel hier nog steeds, met vreugdetranen in mijn ogen, over ons a.s. bezoek aan Nederland. Ik hoop niet over enige tijd, met tranen van verdriet, te moeten constateren dat ik 'mijn land' verloren ben aan nuchterheid, koelte en onpersoonlijkheid.

A bientôt
Nanny

P.S. Om privacy redenen een soft-focus foto van St. Valentijn ;-)

http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 19-02-2011 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier