Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Een lange vakantie

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

'Geniet maar lekker als kasteelheer en kasteelvrouw aan de Loire!', riepen Cathy en Mike nadat zij ons na een lange reis bij Willem hadden afgeleverd. Alvorens de thuisreis te aanvaarden gunden ze zich nog even een kleine rondgang door het kasteeltje. Helemaal enthousiast boekten ze een extra nachtje voor de terugreis!

Het was ook wel overweldigend. De laatste 100 km, rijdend door een zo ander landschap dan wij gewend zijn, bracht ons alle vier al in verrukking. Maar toen we Cravant les Coteaux binnenreden werd ook de tijd ineens enkele eeuwen teruggedraaid. We reden langs grote boerenhoeven, kleine kasteeltjes, riante wijnboerderijen, de meeste verscholen achter oude en bemoste muren met grote poorten en lange oprijlanen. Daaromheen het uitgestrekte glooiende landschap met wijnvelden afgewisseld door korenvelden, bossen en veel water. Dat laatste bleek het gevolg van een ongekend nat voorjaar met wekenlang bijna dagelijks regen.

De ontvangst door Willem was hartelijk, we hadden ook niet anders verwacht. Leuk om hem na zo'n lange tijd hier weer te ontmoeten. De ons toegewezen ruimtes in het kasteeltje uit de 15e eeuw met 50 cm dikke muren en eeuwenoude plavuizen waren in stijl gemeubileerd. We hadden de beschikking over een ruime salon, grote keuken, slaapkamer en badkamer, alles op de begane grond. Dus we stapten zo de tuin in met een eigen terras en uitzicht op het bos, de kruidentuin, de paardenstallen en bijgebouwen. Maar we merkten al snel dat het geen Mediterraan klimaat was hier. De eerste week werden we twee maal getrakteerd op een gigantische wolkbreuk met hagel en storm. Het was ongeveer 15 graden en zo vochtig dat alles binnen klam aanvoelde. De lange rijen populieren knapten als luciferhoutjes en donderden met geweld op de kletsnatte bodem. Alsof ze de bliksem en donder wilden overstemmen.

Behoorlijk spannend, zou het wellicht in het kasteel ook nog gaan spoken?

Voor de tweede keer in Frankrijk hebben we ervaren wat de natuur teweeg kan brengen. Kolkende riviertjes langs de wegen waarvan delen zelfs waren weggespoeld. Hetzelfde lot trof de zanderige taluds, de modder spoelde over de weg de tuinen in en huizen binnen. En het ergste... 85% van de druivenstokken was beschadigd door hagelstenen zo groot als pingpongballen. Dat zal de komende oogst geen goed doen. En dan te bedenken dat deze ramp zich voltrok op bijna dezelfde dag als onze déluge in 2010. Met recht een déjà vu-ervaring.

Ook de wijngaard van Willem kreeg de volle laag. Zijn wijndomein is één hectare groot en verpacht aan de buurman die gecertificeerd wijnboer is. De pacht krijgt hij uitbetaald in wijn. Dat levert hem jaarlijks zo'n 600 flessen Chinonwijn op. Dat zullen er dit jaar waarschijnlijk minder zijn en om zijn verdriet weg te drinken hebben we samen maar een paar 'oude' flessen uit zijn wijnkelder opengetrokken.

Na een week klaarde het weer gelukkig op en kwam de temperatuur ver boven de 20 graden. Een verschil van dag en nacht oftewel van winter en zomer. De vogels begonnen te fluiten, de maan stond in volle omvang (zelfs 14% groter dan normaal) aan de hemel en de honden konden 's morgens naar buiten zonder gevaar dat ze als modderbollen achter elkaar aanrennend onze keuken weer binnen zouden stormen. Ja, Sanne had er ineens 3 vriend(inn)en bij. Al snel was zij door de hondenbeesten ingewijd in de geheime plekjes ter plaatse. Achter de konijnen aanhollen om toch iedere keer weer teleurgesteld te stuiten op de afrastering. Deze beestjes blijven helaas sneller dat een meute honden. Dan maar samen de keuteltjes zoeken en opeten. Zo verwerkt ieder op zijn eigen manier zijn teleurstellingen.

Na twee dialyses in Tours, onder andere om kennis te maken met de (vrouwelijke!) nefrologen, heeft Ad zijn vaste dialyseplaats in Chinon gekregen en rijdt nu drie maal per week met bijzonder aardige chauffeurs door het Loire-dal naar een klein centrum naast de Clinique Jeanne d'Arc.

Na een week kregen we het gevoel dat we echt 'geland' waren. We kenden de wegen in de buurt, evenals de kroegjes en restaurantjes en ook de supermarkten. Het was, dankzij het dialyseregime, beslist niet elke dag uit eten! Maar kokkerellen in een keuken met kookeiland en qua instrumentarium op hoog restaurantniveau ingericht, is een plezier op zich. Dat hoge restaurantniveau hebben we ook ervaren tijdens mijn verjaardagsdiner bij onze kasteelheer. Willem heeft namelijk vele jaren een hotel gehad in de Charente Maritime aan de Atlantische kust en heeft van zijn kok Romain veel geleerd! Hij heeft hem 8 jaar geleden meegenomen naar Cravant waar hij nu zijn eigen restaurant heeft en ons diverse keren lekker heeft verwend!

Mijn verjaardagsdiner hebben we genoten met 5 ex-landgenoten van Ad, een Friese familie uit Leeuwarden. De ambiance was warm en feeëriek, de gerechten zeer smaakvol en de verschillende wijnen maakten het geheel compleet. Willem vertelde ruimhartig van welke chateaus de wijnen kwamen, zodat wij zelf, indien gewenst, daar een voorraadje zouden kunnen inslaan. En dat hebben we gedaan, naast uiteraard de flessen uit Willems eigen wijnkelder, maar die zijn meer gekocht als herinnering aan ons aangename verblijf!!

Een vakantie in het Loiredal nodigt om de dag (dialysekater weet u wel!) uit tot een bezoek aan een kasteel, een wijnchateau of een boot- of autoreisje op/langs de Loire, de Indre of de Vienne. Het land is rijk aan cultuur en historie, ook dat is een verschil met onze regio. Tijdens een opstand in 1418 in Parijs kwam of vluchtte de adel met hun gevolg naar Chinon en omliggende dorpen. Uit die tijd stammen ook de prachtige manoirs, kasteeltjes en boerenhoeven. Het zou te ver voeren om de hele historie van dit gebied hier te gaan beschrijven, maar ik kan U vertellen dat de geschiedenisboeken uit mijn middelbare-schooltijd in volle glorie aan ons voorbij zijn gekomen.

Aan het einde van de vakantie waren we beiden blij dat we toch drie weken hadden geboekt. Zo konden we in alle rust een keuze maken uit de vele bezienswaardigheden en een all-round indruk krijgen van dit prachtige stukje Frankrijk.

Trouwens, drie weken leven als kasteelheer en kasteelvrouw op een landgoed van zeven hectare is al een belevenis op zich. Vooral als je alleen maar hoeft te kijken en te genieten. Omgewaaide bomen en afgebroken takken opruimen, uitgebloeide rozen snoeien, groene weiden en grasperken twee maal per week maaien etcetera... Ik maakte me er niet druk over, ik stond erbij en keek ernaar. Overigens met grote bewondering voor Willem, hij heeft er dagelijks zijn handen vol aan. En dan praten we nog niet over de verzorging van honden, paarden en gasten!!

Terugkijkend komen we tot de conclusie dat het een goed besluit is geweest om deze vakantie als laatste 'verre reis' te beschouwen. Ondanks het werk van de chauffeurs en de prima verzorging ter plekke, bleek het toch een behoorlijke inspanning. Heel bijzonder dat deze reis samenviel met de viering van mijn 65e verjaardag. Om op zo'n manier je nieuwe levensfase (de troisième age) in te luiden... kon slechter zou ik zeggen!

Met vele mooie herinneringen keerden we terug in Taradeau waar 'my home my castle' is en waar ik samen met Ad hopelijk nog vele jaren mag verder genieten!

A la prochaine.

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 20-07-2013 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Margreet, Coevorden
    21-07-2013 12:50

    Nanny en Ad,
    Chapeau, chapeau! Zoals jullie de noodzakelijke veranderingen, jullie door de nierziekte en dialyse opgelegd, oppakken en toch nog zoveel creativiteit ontwikkelen om een aangenaam en gelukkig leven te leiden, daar heb ik veel bewondering voor.
    Ook voor Ad gelden dieetbeperkingen, maar ik heb jullie er nooit over gehoord!
    Niet klagen, maar dragen ..... dat jullie positieve levenswijze voor velen een voorbeeld mag zijn!
    Margreet




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »


Een lange vakantie





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier