Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Donatiemoeheid

 De Opvatting van Dietske van der Brugge

Hoe lang staan we nu al niet aan dat dode paard te sjorren? Nog nooit is geen bezwaar of ADR een serieuze optie geweest. Nu ook niet. Alle acties van deze week ten spijt: de welluidende woorden zijn voor de bühne, en ingewijden weten dat. Er is geen meerderheid voor een ander donatiesysteem, en dat zal voorlopig zo blijven. 

Want we willen niet alleen een (schier onuitlegbaar) ADR; verplicht registreren, op straffe van donorschap als je in gebreke blijft. We willen dat ook nog buiten ons vigerende rechtsstelsel om regelen, géén gebruik makend van het vertrouwen dat een ruime meerderheid van de bevolking in onze rechtsstaat heeft. Waarom? Bij wetsovertreding kent Nederland bij mijn weten drie soorten sancties. De geldboete, gevangenis- en taakstraf. Uitname van je organen hoort daar niet bij. Het is niet alleen een barbaarse sanctie; het ondermijnt naar mijn inschatting ook het vertrouwen dat mensen stellen in donorwerving.

 Er is geen meerderheid voor een ander donatiesysteem, en dat zal voorlopig zo blijven. 

Dus sukkelen we noodgedwongen voort op de weg van donorwerving zónder stok achter de deur. Met geweldige inzet, daar zeg ik niks van. En bovendien weer 15.000 registraties gewonnen. Maar tjongejonge, de Donorweek is nog niet halverwege, en er is al zoveel pushy informatie de wereld ingeslingerd dat je bijna begrip gaat krijgen voor de sukkels die fora beswaffelen met hun boodschap: ‘ze blijven maar aan je kop drammen; voor je het weet halen ze de hele boel leeg; ze zullen en moeten je organen hebben; nou, ik dagget niet!’

Het ergste is: ze hebben een punt. Ouderwetse zendelingen zijn we. De hele voorlichting rond orgaandonatie is gekaapt door organisaties die het fenomeen promoten. We rammen het erin: donatie is goed, registreer je als donor, red een leven. Willen de (meeste) mensen niet? Harder rammen. Willen ze nog steeds niet? Blijven rammen. Ik zag zaterdag Debat op 2, en het was dat de presentator was afgelost, maar ik zou zweren dat ik datzelfde programma in 2011 ook al had gezien. Verken eens nieuwe wegen.

Mijn pad kruist dagelijks dat van donatiezendelingen die zich moeiteloos kunnen meten met de Wachttoren- en Strijdkreetfetisjisten die regelmatig aan mijn deur staan. Ik geef hen graag het grote gelijk dat ze claimen, want ik ben ook van de orgaandonatie-kerk. Maar stiekem vind ik het niet gek dat mensen 'duiken' en de boodschap ontwijken.

We rammen het erin: donatie is goed, registreer je als donor, red een leven.

Wat ik mis? Serieuze belangstelling voor het verhaal van de twijfelaar. Gemeende nieuwsgierigheid naar de afweging van degene die niet wil. Moeite doen om hen tegemoet te komen in plaats van speculeren op schuldgevoelens. Want even eerlijk zijn: die 200 vermijdbare doden per jaar zijn niet het trieste gevolg van een tekort aan donororganen, maar van het feit dat die mensen een afschuwelijke nier-, long-, hart-, of leveraandoening hebben.

Waarom oppert er nooit eens iemand om een campagne 'Nee mag ook' te voeren. Nee-registranten dienen immers een prima doel. Ze besparen zowel hun naasten als zorgprofessionals een hoop ellende en gedoe als hen wat overkomt. En het zal de geloofwaardigheid van de boodschapper geen kwaad doen.

Er is nog veel te winnen; de moeite van een beetje zelfkritiek meer dan waard. Wie durft?

sterren Gepubliceerd: woensdag 24-10-2012 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Pamela Stark, Poortugaal
    29-10-2012 08:12

    Wat een verschrikkelijk goed artikel. Hier ben ik het nou hélemaal mee eens. Aandacht in overvloed voor degenen die orgaandonatie promoten, maar de interviewbundel die ik heb geschreven- Kop uit het zand - die óók meningen en overwegingen van nee-zeggers bevat, wordt te negatief bevonden. Wat jammer, want je kúnt alleen een goede afweging maken als je een keuze hébt.




'Het Coördinatieteam Corona volgt de adviezen op de voet'

Onderstaande inzending is een reactie op de ingestuurde opvatting van Tony de Ronde, die stelt dat de huidige maatregelen binnen dialysecentra onvoldoende bescherming bieden tegen besmetting met COVID-19. Zijn bijdrage leest u hier.

De Corona-pandemie heeft voor iedereen in Nederland, en zeker ook voor dialysepatiënten, grote gevolgen. Het meerdere malen per week een dialysecentrum bezoeken is onder die omstandigheden best spannend, maar ook noodzakelijk. Dialysecentra in Nederland doen hun uiterste best om de overdracht van het virus zoveel mogelijk te beperken.

Daartoe zijn diverse maatregelen genomen, waaronder: 

Lees meer »

Aanpassing van coronamaatregelen in dialysecentra is hard nodig »

De Opvatting van Tony de Ronde Dat COVID-19 verregaande consequenties voor nierpatiënten kan en zal hebben, is duidelijk. Op dit moment worden er bijna geen niertransplantaties meer gedaan, en dialysecentra zijn een potentiële haard van infecties. De Nederlandse Federatie voor Nefrologie heeft een Landelijk Coördinatieteam voor COVID-19 in het leven geroepen, en redelijk op tijd, op donderdag 19 maart, op hun site de COVID-19 aanbevelingen voor nierpatiënten gepubliceerd.

Lees meer »

'Stoppen met roken ook beter voor je nieren' »

Roken is niet alleen slecht voor je longen, maar ook voor je nieren. Inmiddels zijn er voldoende onderzoeken die een verband tussen roken en een verslechterende nierfunctie aantonen. Volgens twee medewerkers van het medisch centrum van de Universiteit Gent (België) roept dit resultaat twee vragen op.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier