Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Dialyse verzetten voor Russen in de Provençe

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Flayosc is een hooggelegen buurdorp op zo'n twintig kilometer van Taradeau en dus naar Provençaalse begrippen 'vlakbij'; bijna niets in dit ruime land is namelijk 'om de hoek'. Flayosc heeft door zijn hoge ligging niet geleden van de ramp van 15 juni en bleef daarom goed bereikbaar. Ter plekke wonen ook enkele vrienden van ons en een collega-dialysant, dus de weg is zelfs in het donker een fluitje van een cent.

Ik wilde vrijaf van de dialyse vanwege een cultuuruiting. Maar daar trapte SERENA mooi niet in: alleen ruilen van vrijdagavond naar zaterdagmiddag!

In de kerk van Flayosc trad namelijk in vol ornaat het studentenkoor op van de Technische Universiteit van Moskou: 'Gaudeamus'. Zesentwintig zangeressen en dertien zangers; een mooi evenwicht.

In de regio Provence-Alpes-Côte-d'-Azur - onze wijde omgeving dus - bedraagt het aantal zangers gemiddeld 20%. Gemiddeld hè. In ons eigen koor moet ik doorgaans erg stevig doorzingen (als u begrijpt wat ik bedoel).
Ook deze kerk is op een hoge plaats gebouwd - dichter bij God - en daardoor krijgen de gelovigen meteen hun wekelijkse conditietraining. En dat terwijl de mooie akoestiek hem ook nog geschikt maakt voor concerten.

Dus ook wij, Nanny met pijnlijk been, hebben flink geklommen. Maar eenmaal boven bleken we een toegangsweg te hebben gemist naar een aantal parkeerplaatsen voor de kerk, onder andere voor gehandicapten (en ik héb vanwege de dialyse nota bene zo'n parkeerding), Maar goed, je moet voorzichtig blijven bewegen, zelfs met een kreunend been.

Door de mededeling dat het om een Russisch koor ging, hadden we gefantaseerd dat het wel kozakken zouden zijn, maar deze studenten waren werkelijk een aangename verrassing: prachtige stemmen.

Onder de alten bevond zich een geweldige 'soliste' en onder de mannen een werkelijk schitterende tenor. Beiden echter te bescheiden


om vrijuit te genieten van de waardering van de volle kerk; tijdens het applaus trokken ze zich weer schielijk terug in de dekking van hun koorcollega's.

Men zong liederen op teksten van bijvoorbeeld Poesjkin, Lermontov, Brodsky en zelfs Garcia Lorca. De melodieën waren onder anderen van Kalinnikov, Rachmaninov, Prokofjiev, Orlov. Anderhalf uur lang zweefde, danste, golfde en marcheerde de muziek rondom ons. Ondanks het Franse programmaboekje, alles in het Russisch.

Prachtig! Russisch, als het gezongen wordt, blijft echt een taal om naar te luisteren.

Zelfs hun lijf- en slotlied 'Gaudeamus igitur', hét lied van hele generaties (oud?)studenten, dat - origineel in het Latijn - oproept om van je jeugd te genieten zolang het nog kan, klonk in het Russisch uitnodigend.

Ik heb, niettegenstaande de onverstaanbare tekst, vol jeugdsentiment genoten. Maar dit lied bepaalt je tevens weer even bij de werkelijkheid en brengt de tekst van een Frans 'volkslied' in gedachten dat alle ouderen hier kennen: 'On n'a pas tous les jours vingt ans' (je bent niet iedere dag twintig jaar). Helaas?

Met ons koor treden wij regelmatig op in verzorgingstehuizen; de bewoners zingen vooral dat 'vingt ans' uit volle borst mee.
Zelf ook geen twintig meer ben ik, misschien wel dáárom, blij dat mijn dialyse kon worden verzet. Dit neemt niemand ons meer af.

à la prochaine,

Ad http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 09-10-2010 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier