Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Dialyse slecht voor cholesterol

Door Merel Dercksen 

Kort nadat nierpatiënten gestart zijn met hemodialyse, neemt de concentratie eiwitten die gerelateerd zijn aan ontstekingsprocessen en aan het vetmetabolisme toe. Ook lijkt de afvoer van cholesterol langzaam te ontsporen. Amerikaans onderzoek toont aan dat dit echt een gevolg is van de dialyse, en niet alleen van de slechte nierfunctie.

Bij het transport van cholesterol in het lichaam gaat weleens wat mis, bijvoorbeeld doordat de transportstof LDL (in het dagelijks leven vaak 'slecht cholesterol' genoemd) beschadigd is geraakt. In de bloedvaten kan dan een vetrijke neerslag ontstaan. Macrofagen, die dienst doen als de gemeentereiniging van het lichaam, slokken de mislukkingen op. Ze veranderen daardoor in schuimcellen, die ook de vetneerslag afschermen van het bloed. HDL, high density lipoprotein, kan vervolgens het cholesterol weer opnemen uit de schuimcellen zodat het afgevoerd kan worden.

Bij hemodialysepatiënten werkt HDL niet meer zo goed. Het is minder goed in staat om het cholesterol uit de schuimcellen te halen én het bevat meer eiwitten die gerelateerd zijn aan ontstekingsprocessen dan bij gezonde mensen. Het evenwicht tussen aan de ene kant neerslag van vetrijke deeltjes en schuimcellen in de wand van de bloedvaten en aan de andere kant het leeghalen van de schuimcellen en het afvoeren van het cholesterol door HDL, kan verstoord raken. Hierdoor treedt versneld atherosclerose op, met een groter risico op een hartinfarct of beroerte tot gevolg.

Maar of die veranderingen in HDL nou komen door de nierschade, of door de hemodialyse, is nog maar beperkt onderzocht. Onderzoekers van verschillende Amerikaanse universiteiten hebben daar nu een studie aan toegevoegd, waarbij ze specifiek hebben gekeken naar 38 eiwitten die gerelateerd zijn aan HDL. Ze hebben hun onderzoek gedaan onder 143 mensen die recent met hemodialyse waren gestart en 110 nierpatiënten die weliswaar ernstige nierschade hadden, maar nog niet gestart waren met dialyse.

Van de onderzochte eiwitten waren er acht, die een rol spelen bij ontstekingsprocessen of het vetmetabolisme, die voldoende waren toegenomen onder de deelnemers die recent met dialyse waren gestart, om te kunnen stellen dat er een verband is tussen de dialyse en de concentratie van deze eiwitten. De onderzoekers zagen ook een trend naar slechtere afvoer van cholesterol door HDL na het starten met hemodialyse, maar dit verband was onvoldoende significant. Er zijn wel studies die gevonden hebben dat dat vermogen verder afneemt naarmate de dialyse langer duurt, dus wellicht waren deze patiënten nog te kort bezig om al echt dat effect te merken.

Starten met dialyse zorgt dus voor een toename van een aantal eiwitten die een relatie hebben met het vetmetabolisme en met ontstekingsprocessen. Daarnaast verslechtert hemodialyse waarschijnlijk het vermogen van HDL om cholesterol af te voeren. Wat hier nou precies de gevolgen van zijn voor patiënten als het gaat om hun risico op hart- en vaataandoeningen zal verder uitgezocht moeten worden. Dat biedt dan mogelijk handvatten om die risico's weer te verlagen. Een ding is al zeker, want zo'n tien jaar geleden onderzocht: botweg het HDL verhogen werkt niet.

sterren Gepubliceerd: maandag 30-07-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Shunts uit het laboratorium weer stap verder

Drie jaar geleden publiceerde het Amerikaanse bedrijf Humacyte over shunts die ze in het lab gekweekt hadden en waarmee de eerste studies bij mensen waren afgerond. Inmiddels is het bedrijf verder.

De ontwikkeling van 'nieuwe' bloedvaten heeft hemodialysepatiënten met slechte vaten als doelgroep, maar ook bijvoorbeeld patiënten die een ernstig ongeluk hebben gehad. Het bedrijf maakt gebruik van mallen: kleine buisjes van biologisch afbreekbaar materiaal. Hierop brengen ze bloedvatcellen aan van overleden donoren. De mallen met cellen worden in een speciale vloeistof met voedingsstoffen bewaard en doorgespoeld. De donorcellen zorgen ervoor dat er een 'echte' vaatwand ontstaat, die vooral uit collageen bestaat. Tegelijkertijd wordt de mal afgebroken. 

Collageen is een lichaamseigen stof, die vorm en stevigheid geeft. De functie is vergelijkbaar met die van de stalen draagconstructie bij staalskeletbouw. Als die staat heb je nog geen huis, maar de vorm is wel zichtbaar en alles wat verder nodig is voor de bouw, kan op het 'skelet' worden aangebracht. Als de donorcellen de afbreekbare mal hebben omgezet in een gekweekt bloedvat, spoelen de onderzoekers alle menselijke cellen eraf zodat alleen het collageen overblijft. Hierdoor kan er geen afweerreactie optreden tegen de cellen van de donor wanneer het vat wordt ingebracht bij een patiënt.

Lees meer »

Een goede voedingstoestand: van levensbelang! »

Door Anneke van Egmond en Wesley Visser - Dialyse is een levensreddende behandeling maar heeft grote negatieve gevolgen voor de voedingstoestand. Ondervoeding is een probleem bij dialysepatiënten. Protein Energy Wasting (PEW) is de term om de toestand van afgenomen spier- en vetmassa bij chronische nierziekte te beschrijven. Dit is een hyperkatabolische toestand die leidt tot spiermassaverlies.

Lees meer »

Betere vaattoegang door bijzonder hormoon en 'prednisolonbubbels' »

Voordat de hemodialyse start moet er eerst een goede toegang tot de bloedbaan worden gemaakt. Dit is een chirurgische ingreep waarbij een ader en een slagader aan elkaar verbonden worden. Een zogeheten arterio-veneuze fistel of een shunt. Na zo’n operatie duurt het zo’n twee tot drie maanden voordat de ader stevig en dik genoeg is om aan te prikken. Maar helaas in bijna zestig procent van de gevallen worden de bloedvaten niet dik genoeg.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier