Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Dialyse slecht voor cholesterol

Door Merel Dercksen 

Kort nadat nierpatiënten gestart zijn met hemodialyse, neemt de concentratie eiwitten die gerelateerd zijn aan ontstekingsprocessen en aan het vetmetabolisme toe. Ook lijkt de afvoer van cholesterol langzaam te ontsporen. Amerikaans onderzoek toont aan dat dit echt een gevolg is van de dialyse, en niet alleen van de slechte nierfunctie.

Bij het transport van cholesterol in het lichaam gaat weleens wat mis, bijvoorbeeld doordat de transportstof LDL (in het dagelijks leven vaak 'slecht cholesterol' genoemd) beschadigd is geraakt. In de bloedvaten kan dan een vetrijke neerslag ontstaan. Macrofagen, die dienst doen als de gemeentereiniging van het lichaam, slokken de mislukkingen op. Ze veranderen daardoor in schuimcellen, die ook de vetneerslag afschermen van het bloed. HDL, high density lipoprotein, kan vervolgens het cholesterol weer opnemen uit de schuimcellen zodat het afgevoerd kan worden.

Bij hemodialysepatiënten werkt HDL niet meer zo goed. Het is minder goed in staat om het cholesterol uit de schuimcellen te halen én het bevat meer eiwitten die gerelateerd zijn aan ontstekingsprocessen dan bij gezonde mensen. Het evenwicht tussen aan de ene kant neerslag van vetrijke deeltjes en schuimcellen in de wand van de bloedvaten en aan de andere kant het leeghalen van de schuimcellen en het afvoeren van het cholesterol door HDL, kan verstoord raken. Hierdoor treedt versneld atherosclerose op, met een groter risico op een hartinfarct of beroerte tot gevolg.

Maar of die veranderingen in HDL nou komen door de nierschade, of door de hemodialyse, is nog maar beperkt onderzocht. Onderzoekers van verschillende Amerikaanse universiteiten hebben daar nu een studie aan toegevoegd, waarbij ze specifiek hebben gekeken naar 38 eiwitten die gerelateerd zijn aan HDL. Ze hebben hun onderzoek gedaan onder 143 mensen die recent met hemodialyse waren gestart en 110 nierpatiënten die weliswaar ernstige nierschade hadden, maar nog niet gestart waren met dialyse.

Van de onderzochte eiwitten waren er acht, die een rol spelen bij ontstekingsprocessen of het vetmetabolisme, die voldoende waren toegenomen onder de deelnemers die recent met dialyse waren gestart, om te kunnen stellen dat er een verband is tussen de dialyse en de concentratie van deze eiwitten. De onderzoekers zagen ook een trend naar slechtere afvoer van cholesterol door HDL na het starten met hemodialyse, maar dit verband was onvoldoende significant. Er zijn wel studies die gevonden hebben dat dat vermogen verder afneemt naarmate de dialyse langer duurt, dus wellicht waren deze patiënten nog te kort bezig om al echt dat effect te merken.

Starten met dialyse zorgt dus voor een toename van een aantal eiwitten die een relatie hebben met het vetmetabolisme en met ontstekingsprocessen. Daarnaast verslechtert hemodialyse waarschijnlijk het vermogen van HDL om cholesterol af te voeren. Wat hier nou precies de gevolgen van zijn voor patiënten als het gaat om hun risico op hart- en vaataandoeningen zal verder uitgezocht moeten worden. Dat biedt dan mogelijk handvatten om die risico's weer te verlagen. Een ding is al zeker, want zo'n tien jaar geleden onderzocht: botweg het HDL verhogen werkt niet.

sterren Gepubliceerd: maandag 30-07-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Wisselwerking over training tegen prikangst

Je zult maar last van angst voor naalden en injecties hebben en dan een paar keer per week moeten dialyseren. Voor veel patiënten een heel serieus probleem. Zo erg dat sommigen zelfs van dialyse af willen zien.

Hoe is dit voor verpleegkundigen? Het probleem heeft twee kanten. Het aanprikken is nodig om de dialysemachine op de bloedbaan van een patiënt aan te sluiten: dit kan stress bij patiënten veroorzaken. Daarbij kan hun angst voor naalden en pijn invloed hebben op de verpleegkundige, waardoor deze misprikt.

In de nieuwste Wisselwerking, het ledenblad van de Nierpatiënten Vereniging Nederland (NVN), staat een artikel over een nieuw project in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) dat prikangst aanpakt. Jacqueline Oosthoek, medisch maatschappelijk werker in het LUMC, ontwikkelde twee modules om met prikangst om te gaan: een voor de verpleegkundigen en een voor de patiënten. Ze zet daarbij verschillende technieken in, zoals ontspanningsoefeningen, pijnbestrijding, mindfulness en technieken van de pijnpoli. Daarnaast werkt Jacqueline met vragenlijsten om goed in kaart te brengen welke problemen zoal bij prikangst (mee)spelen. De Nierstichting bood financiële ondersteuning bij de verdere uitwerking van haar aanpak (NierstichtingChallenge).

Lees meer »

Meer fruit zorgt voor minder hartproblemen bij dialysepatiŽnten »

Voor hemodialysepatiënten is het net zo belangrijk als voor gezonde mensen om voldoende groente en fruit te eten. Dit blijkt uit onderzoek van de wetenschappelijke afdeling van Diaverum, een onafhankelijke aanbieder van nierzorg die in veel landen actief is, hoewel niet in de Benelux. Doorgaans wordt hemodialysepatiënten afgeraden veel groente en fruit te eten, omdat deze vaak veel kalium bevatten.

Lees meer »

Automatisch terugtrekkende naald voor dialyse »

Wanneer een verpleegkundige een bloedvat aanprikt, gebeurt het wel eens dat de naald door het vat schiet, zodat het vat gaat bloeden en er een blauwe plek ontstaat. In de meeste gevallen is dit niet zo heel erg. Maar voor dialysepatiënten kan dat zeker een probleem zijn. Omdat de shunt een rechtstreekse verbinding is tussen de ader en de slagader. Daar staat druk op, dus als daar doorheen wordt geprikt gaat dat heel hard bloeden.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier