Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De zomer is begonnen, maar de gasten blijven uit

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het gebeurde op zondag 17 juni om 9:40 uur. Op vaderdag!

Ik had die ochtend voor Ad een uitgebreid ontbijt klaargemaakt op ons nieuwe ZEN-terras. In ons buurtje heerste een weldadige rust. Waarschijnlijk lag iedereen nog in bed, want zaterdagavond vierden wij met alle buren in dit hameau ons jaarlijkse zomerfeest. Alle dames(!) hadden zoals gebruikelijk een eigengemaakte lekkernij meegebracht en zo kon de gastvrouw ons, na het aperitief, met een breed gebaar uitnodigen voor een gevarieerd buffet.

Ad op het nieuwe ZEN-terras

Geïnstalleerd rondom het zwembad werd er tot in de kleine uurtjes gegeten, gedronken en gepraat. Helaas nokten wij al eerder af gezien de conditie van Ad die de dag na de dialyse nooit geweldig is. Genietend van de rozijnenbroodjes, vers stokbrood en croissants klonk er ineens een snerpend gekras boven ons hoofd. Ik keek Ad aan: 'Hoor jij dat?' 'Ja, een vogel denk ik, wel een stoere want hij maakt behoorlijk lawaai'. 'Nou, volgens mij is het de eerste cigale van dit jaar. Bij ons gespot!! Ik heb hem nog nergens gehoord en nu kruipt hij hier uit zijn glazige omhulsel en laat weten dat de zomer begonnen is!'.

Ieder jaar weer een bijzonder moment, zoals de vondst van het eerste kievietsei in Friesland. Die ochtend zaten we nog glunderend te luisteren naar zijn eerste concert, maar nu sluiten we deuren en ramen omdat hij met al zijn familieleden zo'n kabaal maakt dat je geen fatsoenlijk gesprek meer kunt voeren.

Een cigale geboren met links zijn cocon

Een paar dagen later zaten we hier weer, nu met mijn zus Margreet, vriendin Lidy en echtgenoot Jan-Hein. Zij waren de avond ervoor aangekomen om mijn verjaardag te vieren. Een verjaardag die een kleine week zou duren, want ik had, om Ad een plezier te doen, het bezoek wat gespreid. Op zijn dialyse-vrije avonden hebben we eerst met 'ons personeel' en later nog met een aantal vrienden onze nieuwe barbecue ingewijd. Ik kon Ad dit pretje natuurlijk niet onthouden want, net als alle mannen, nog steeds een pyromaantje!

Inmiddels zijn zij weer terug in het wisselvallige vaderland en kan ik terugkijken op een gezellige verjaarweek. Maar er zit mij momenteel nog wel iets dwars. Voor het eerst in al die jaren dat we hier wonen heb ik in juli en augustus geen gasten in de gîte. Ja, ik had twee boekingen, maar die zijn beide om medische redenen geannuleerd. En onze intentie is altijd geweest om landgenoten te laten meegenieten van ons paradijsje dat, dankzij de goede zorgen van Jean-Baptiste en Marie, steeds mooier wordt.

Terras van het appartement

Ik heb het idee dat men in Nederland het woord crisis wel erg serieus neemt. Oké, iedereen zal een stapje terug moeten, maar even de zorgen en het werk achter je laten kan op termijn alleen maar positief uitwerken.

Bij gebrek aan huurders hebben wij daarom de afgelopen week het gastenverblijf laten schilderen en nieuwe apparatuur geplaatst. Ik heb daar foto's van gemaakt die dit weekend op de website worden geplaatst. Kijk gerust en oordeel zelf! Wellicht besluit u, al dan niet dialysepatiënt, dan alsnog hier een zonnige vakantie te boeken. Ik gun het u van harte, want één ding is zeker, in Taradeau is de zomer begonnen, maar in Nederland beslist nog niet. En om de crisis wat te verzachten krijgt u, als trouwe lezer, van mij korting!

Venez les bienvenus et à bientôt!!

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 07-07-2012 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier