Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De ene maagbeschermer is de andere niet bij dialysepatiŽnten

Door Gerard Kok 

Protonpompremmers zijn medicijnen die gebruikt worden om een maagzweer of refluxklachten te behandelen. Ze behoren tot de meest voorgeschreven medicijnen in Nederland. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat hemodialysepatiënten die protonpompremmers hebben geslikt, een hoger risico lopen op een heupfractuur.

Protonpompremmers ('Proton Pump Inhibitors', of PPI’s) zijn medicijnen die de aanmaak van maagzuur tegengaan. Daardoor kunnen ze worden ingezet bij de behandeling van een maagzweer; doordat een protonpompremmer ervoor zorgt dat er minder maagzuur wordt geproduceerd, raakt de maagzweer minder geïrriteerd, en krijgt daardoor de kans te genezen.

Het gebruik van PPI's is echter niet zonder risico, zo is inmiddels duidelijk dat het gebruiken van protonpompremmers het risico op botbreuken verhoogt. Hemodialysepatiënten die PPI's slikken, blijken vatbaarder te zijn voor hypomagnesiëmie (te lage magnesiumspiegel), wat zijn eigen risico's met zich meebrengt. PPI's met lage dosering zijn bovendien te koop zonder recept, wat het gevaar met zich mee brengt dat mensen te lang met slikken doorgaan, omdat arts noch apotheek op de hoogte is van hun PPI-gebruik.

De Amerikaanse onderzoekers wilden onderzoeken of het verhoogde risico op botbreuken ook bestond bij hemodialysepatiënten. Op deze manier konden de onderzoekers hopelijk meer inzicht krijgen in het mechanisme achter het verhoogde risico op botbreuken bij het gebruik van PPI's.

De onderzoekers bekeken de gegevens van 4.550 hemodialysepatiënten die een heupfractuur hadden opgelopen, en zetten elke patiënt tegenover tien hemodialysepatiënten die geen heup hadden gebroken. Daaruit bleek dat patiënten die PPI's hadden gebruikt, een 19% hogere kans hadden op een heupfractuur. De onderzoekers keken ook naar de relatie tussen H2-receptorantagonisten (een ander maagzuurremmend medicijn, dat anders werkt) en heupfracturen, en konden daarbij geen verband aantonen.

De onderzoekers concluderen aan de ene kant dat het gegeven dat er minder maagzuur wordt aangemaakt, blijkbaar geen rol speelt bij het verhogen van het risico op botbreuken (want anders zouden de patiënten die H2-receptorantagonisten hadden geslikt ook meer heupfracturen moeten hebben). Voor de hemodialysepatiënten die PPI's slikken betekent het wel dat regelmatig gecheckt moet worden of de medicijnen nog nodig zijn, en dat het gebruik gestopt zou moeten worden zodra dat niet meer het geval is.

sterren Gepubliceerd: maandag 08-10-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Shunts uit het laboratorium weer stap verder

Drie jaar geleden publiceerde het Amerikaanse bedrijf Humacyte over shunts die ze in het lab gekweekt hadden en waarmee de eerste studies bij mensen waren afgerond. Inmiddels is het bedrijf verder.

De ontwikkeling van 'nieuwe' bloedvaten heeft hemodialysepatiënten met slechte vaten als doelgroep, maar ook bijvoorbeeld patiënten die een ernstig ongeluk hebben gehad. Het bedrijf maakt gebruik van mallen: kleine buisjes van biologisch afbreekbaar materiaal. Hierop brengen ze bloedvatcellen aan van overleden donoren. De mallen met cellen worden in een speciale vloeistof met voedingsstoffen bewaard en doorgespoeld. De donorcellen zorgen ervoor dat er een 'echte' vaatwand ontstaat, die vooral uit collageen bestaat. Tegelijkertijd wordt de mal afgebroken. 

Collageen is een lichaamseigen stof, die vorm en stevigheid geeft. De functie is vergelijkbaar met die van de stalen draagconstructie bij staalskeletbouw. Als die staat heb je nog geen huis, maar de vorm is wel zichtbaar en alles wat verder nodig is voor de bouw, kan op het 'skelet' worden aangebracht. Als de donorcellen de afbreekbare mal hebben omgezet in een gekweekt bloedvat, spoelen de onderzoekers alle menselijke cellen eraf zodat alleen het collageen overblijft. Hierdoor kan er geen afweerreactie optreden tegen de cellen van de donor wanneer het vat wordt ingebracht bij een patiënt.

Lees meer »

Een goede voedingstoestand: van levensbelang! »

Door Anneke van Egmond en Wesley Visser - Dialyse is een levensreddende behandeling maar heeft grote negatieve gevolgen voor de voedingstoestand. Ondervoeding is een probleem bij dialysepatiënten. Protein Energy Wasting (PEW) is de term om de toestand van afgenomen spier- en vetmassa bij chronische nierziekte te beschrijven. Dit is een hyperkatabolische toestand die leidt tot spiermassaverlies.

Lees meer »

Betere vaattoegang door bijzonder hormoon en 'prednisolonbubbels' »

Voordat de hemodialyse start moet er eerst een goede toegang tot de bloedbaan worden gemaakt. Dit is een chirurgische ingreep waarbij een ader en een slagader aan elkaar verbonden worden. Een zogeheten arterio-veneuze fistel of een shunt. Na zo’n operatie duurt het zo’n twee tot drie maanden voordat de ader stevig en dik genoeg is om aan te prikken. Maar helaas in bijna zestig procent van de gevallen worden de bloedvaten niet dik genoeg.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier