Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De dag van de Mantelzorg

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Ik schuif de gordijnen open en zie onze door de zon beschenen eikenbomen afsteken tegen een diepblauwe lucht. De bladeren zitten er allemaal nog aan en kleuren inmiddels bleek-groen, geel en rood. Dankzij de extreme regens zijn vooral de eikenbomen enorm gegroeid. En misschien hebben ze daardoor ook die mooie kleuren, want ik vind het deze herfst wel erg opvallend. Hetzelfde geldt voor de wijngaarden waar de wijnstokken ook allemaal nog hun prachtig gekleurde bladerkleed dragen. We genieten er al weken van.

En vandaag wordt het dubbel genieten!
Als "Nederfransen" kijken we uiteraard ook Nederlandse televisie en lezen (soms) een Nederlandse krant. Zo wisten we dat woensdag 10 november de grote, erg belangrijke groep mantelzorgers in het zonnetje wordt gezet.

Je kunt van Nederland en/of de Nederlanders zeggen wat je wilt... dergelijke initiatieven (ik denk ook aan het mantelzorgcompliment dat ik jaarlijks via mijn gehandicapte zus mag ontvangen) vormen mede onze identiteit.
Ad sloot zich graag bij dit initiatief aan en nodigde mij uit voor een lunch in Château de Berne. Wellicht herinnert U zich nog dat wij 2 jaar geleden hier een prachtig quatre-mains-concert hebben bijgewoond. De omgeving straalt luxe, sfeer, attentie, gastvrijheid en verwennerij uit.

Vanmorgen neem ik dus uitgebreid de tijd om me in stijl op te tutten. Ad hijst zich zelfs in het pak! Na een kort autoritje arriveren wij bij het imposante hek van het Château. Ad meldt zich via de intercom en zachtjes zoeft het hekwerk open. Wij parkeren de auto en lopen rustig genietend richting Restaurant.


Halverwege worden we opgevangen door een vriendelijke jongeman die ons verder begeleidt. Hij vraagt of wij een paar dagen vakantie hebben. Met trots antwoorden we dat wij eigenlijk het hele jaar "vakantie" hebben, want woonachtig in Taradeau!!

Het ijs is meteen gebroken, want hij woont sinds 3 jaar, met vrouw en kind, ook in Taradeau!
Ad legt hem in het kort de reden van ons bezoek uit. Hij is onder de indruk en belooft mij extra te verwennen!

Na het apéritief met verschillende amuses adviseert hij ons bij de menu-keuze en vraagt welke wijn van Taradeau wij prefereren. Vol trots presenteert hij ons daarna een gelijkwaardige witte huiswijn die uitstekend blijkt te passen bij de maaltijd èn bij onze smaak.
Door de grote ramen zien we een herfstkleurige wingerd tegen de oude kasteel-muren omhoog woekeren. Het torenklokje klingelt elk half uur vrolijke geluiden over de verstilde binnenplaats en wij laten ons dat vele keren welgevallen.

Zowel de voorgerechten als het hoofdgerecht bestaan uit vis. Licht, luchtig en vol fantasie opgediend. Helaas één nadeel ...... 'mon petit estomac'! Ik ben geen grote eter en ook al zijn de porties zeer bescheiden, het aantal gangen telt ook! Gelukkig merkt onze attente dorpsgenoot dat en stelt voor slechts één 'assiette de fromage' te serveren. Zo blijft er nog ruimte voor het dessert en de 'café gourmande'.

Na 3 uur (!) rijden we, zeer voldaan, terug naar ons eigen kasteeltje voor een verlate siësta. Maar alvorens weg te dromen bedank ik Ad op gepaste wijze en beloof hem zijn mantelzorgster te blijven... minstens tot 10 november 2011!

A bientôt,

Nanny

http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 20-11-2010 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier