Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Contrastveilige zorg voor nierpatiŽnten MMC

Door Shanty Sterke 

Poster

Predialyse en contrast: een gouden combinatie! Zo kopt de titel van een poster op de nefrologiedagen vorige maand. Dat klinkt veelbelovend, maar waar gaat het eigenlijk over? Melody van Meer en Susanne van Deursen, beiden verpleegkundigen op de dialyseafdeling in het Maxima Medisch Centrum in Veldhoven, vertellen hoe de zorg beter en efficiënter kan door twee poliklinieken te combineren, de predialysepoli en de contrastpoli. Waarbij ze patiënten van beide poliklinieken begeleiden.

Patiënten die naar het ziekenhuis komen voor een CT-scan of een dotterbehandeling krijgen een contrastmiddel ingespoten. Dit contrastmiddel kan schadelijk zijn voor de nieren. Dus extra voorzichtigheid is geboden bij patiënten die al een verslechterde nierfunctie hebben. Daarom krijgt iedere patiënt vooraf een nierfunctieonderzoek. Als blijkt dat de nieren niet goed werken dan krijgt de patiënt extra vocht via een infuus voor en na de CT-scan. Dat is in ieder ziekenhuis dus tot dusver een normale gang van zaken.

In het Maxima Medisch Centrum doen ze het nu ruim vijf jaar anders. Alle patiënten die in het ziekenhuis komen voor een contrastfoto en die een verminderde nierfunctie hebben, krijgen ook een afspraak met de nefroloog en met de gespecialiseerde verpleegkundige van de contrastpoli. ‘Als de nierfunctie gewoon goed is dan horen mensen er niets van en dan krijgen ze ook helemaal niet met ons te maken. Maar op het moment dat die nierfunctie onder een bepaalde grens komt dan worden deze patiënten automatisch bij ons aangemeld en dan gaan wij met ze aan de slag. Want dan moeten ze bescherming krijgen rondom de CT-scan’, legt Susanne uit.

Het voordeel van deze manier van werken is dat de nefroloog bepaalt hoeveel extra vocht de patiënt moet krijgen en hoe snel het infuus moet gaan. Dat is afhankelijk van iemands ziektegeschiedenis en welke medicijnen hij of zij gebruikt. ‘Door deze werkwijze verklein je het risico dat mensen ineens erg benauwd worden omdat hun hart het extra vocht niet kwijt kan’, zegt Melody. ‘Heel veel ziekenhuizen geven de patiënt standaard een liter vocht in vier uur tijd voor en een liter vocht in vier uur tijd na de CT-scan. Maar wat het in onze ogen bijzonder maakt, is dat bij ons de patiënt afhankelijk van zijn ziektebeelden een behandeling op maat krijgt.’ Bovendien krijgen de patiënten die de contrastpoli bezoeken daar adviezen en informatie over de nieren. ‘In andere ziekenhuizen kunnen bijvoorbeeld een secretaresse of een polimedewerker de patiënt helpen. Bij ons doen de predialyse-contrastverpleegkundigen dat, met voorlichting op maat. Dat is dus toch wel een groot verschil’, zegt Susanne.

In de andere helft van de combinatiepoli, de predialysepoli, geven de verpleegkundigen voorlichting aan nierpatiënten over mogelijke behandelingen zodat de patiënten zelf een keuze kunnen maken. Ook kunnen de verpleegkundigen het tijdig signaleren als er een diëtist of maatschappelijk werker nodig is en begeleiden ze de patiënten tot aan het starten met een nierfunctievervangende therapie.

Deze manier van werken heeft dus voordeel voor de patiënt, die goed wordt voorgelicht en een behandeling op maat krijgt. Maar het levert ook de organisatie iets op. Het is namelijk veel efficiënter om de twee poliklinieken te combineren. De verpleegkundigen kunnen meerdere taken doen in de tijd die gepland is voor patiëntenzorg. Zo wordt deze tijd maximaal benut. ‘De ene keer heb je wat meer patiëntenaanbod en de andere keer wat minder. Maar omdat je zo flexibel inzetbaar bent kun je het maximale eruit halen.’ Het is niet alleen tijdbesparend en goedkoper voor het ziekenhuis. ‘Je bent ook makkelijker bereikbaar’, zegt Susanne. ‘Want doordat de contrastpoli niet de volledige beschikbaarheid van een verpleegkundige nodig heeft is het een mooie aanvulling op de fulltime functie van predialyseverpleegkundige.’

sterren Gepubliceerd: donderdag 20-04-2017 | Nog geen reacties




Heroïne belangrijke oorzaak amyloïdose in Amerikaanse steden

Een bepaalde vorm van amyloÔdose in de nieren die traditioneel voorkomt bij mensen met auto-immuunaandoeningen, komt in de laatste jaren in Amerikaanse steden vooral voor bij heroÔnegebruikers.

AmyloÔdose is een verschijnsel waarbij eiwitten in het lichaam verkeerd gevouwen zijn en niet (goed) opgeruimd worden. Deze eiwitten hechten zich aan elkaar en slaan als stugge structuren neer in weefsels. Bijvoorbeeld in de nieren, die daardoor steeds slechter functioneren.

Er zijn verschillende types amyloÔdose. Een daarvan is type AA, dat ontstaat door langdurige ontstekingen. Het kan bijvoorbeeld voorkomen bij patiŽnten met inflammatoire darmziekten of reumatoÔde artritis. Bij AA amyloÔdose raken de nieren bijna altijd aangedaan. Naast de klassieke associatie met auto-immuunaandoeningen, melden sommige ziekenhuizen in Amerikaanse steden recent dat er onder patiŽnten met dit type amyloÔdose wel erg veel spuitende drugsgebruikers zijn.

Onderzoekers in Seattle hebben onderzocht of er een verband is. Zij identificeerden uit de data van ruim drieduizend patiŽnten uit die stad die een nierbiopsie hadden ondergaan 38 patiŽnten met AA amyloÔdose en 72 controlepersonen die een andere nieraandoening hadden: nierschade door diabetes, IgA nefropathie of lupus nefritis.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »

Slaapproblemen en slechte kwaliteit van leven gaan samen »

Nierpatiënten die te kort of te lang slapen blijken een lagere kwaliteit van leven te ervaren dan patiënten die elke nacht een optimale hoeveelheid slaap krijgen, zo blijkt uit Zuid-Koreaans onderzoek. Volgens het onderzoek is zeven uur per nacht optimaal. Aan het onderzoek deden 1910 nierpatiënten mee.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.