Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Britse huisartsen registreren nierproblemen niet goed

Door Gerard Kok 

Huisartsen in het Verenigd Koninkrijk houden de gegevens van elke patiënt bij in een elektronisch patiëntendossier. Het patiëntendossier bevat de mogelijkheid om 'nierinsufficiëntie' aan te vinken, maar huisartsen blijken dit soms te vergeten. Dat heeft gevolgen voor de behandeling van de patiënt, zo blijkt uit recent Engels onderzoek.

Toegegeven, ik heb mijn kennis hieromtrent vooral van TV1, maar ik denk dat het huisartsensysteem in het Verenigd Koninkrijk iets anders werkt dan in Nederland. Vooral in de grotere steden in het VK hebben mensen geen eigen huisarts meer, maar zijn ze ingeschreven bij een general practice (huisartsenpost) waar verschillende general practitioners (meestal afgekort tot GPs) werken. Een consult bij een general practice is meestal beperkt tot 10 minuten, en is ook niet altijd bij dezelfde GP. De gegevens van een patiënt worden daarom bijgehouden in een elektronisch patiëntendossier (EPD), zodat de gegevens van de patiënt met alle GPs van de general practice eenvoudig gedeeld kunnen worden.

Omdat het EPD in het VK zo'n cruciale rol speelt, is het van groot belang dat het goed wordt bijgehouden. Zeker in het geval van nierinsufficiëntie, omdat inmiddels wel duidelijk is dat een tijdige behandeling van nierinsufficiëntie de verdere achteruitgang van de nieren vertraagt. Een vergeten vinkje in het EPD kan betekenen dat de patiënt niet de optimale zorg krijgt, omdat er zonder zo'n vinkje geen behandeling wordt gestart.

Het Engelse onderzoek trachtte uit te zoeken of dat vaak gebeurde. Uit het onderzoek bleek dat 30% van de 256.000 patiënten die in het onderzoek meegenomen waren, geen vinkje bij 'nierinsufficiëntie' hadden staan, terwijl hun eGFR-gegevens daar wel reden toe gaven.

Het lijkt dus dat er nog veel winst is te boeken. Er worden wel proeven gedaan om GPs automatisch te attenderen op patiënten die een hoger risico lopen op nierinsufficiëntie, en waarbij het vakje in het EPD dus waarschijnlijk kan worden aangevinkt (op basis van bijvoorbeeld leeftijd, bloeddruk, diabetes). Hoewel dit wel iets helpt lijkt het er op dat daarmee vooral patiënten die niet in een risicogroep zitten, maar waarbij het vinkje eigenlijk wel moet worden gezet, buiten de boot vallen. Een goede methode om die 30% omlaag te krijgen, lijkt er dus nog niet te zijn.

1 Eén van mijn guilty pleasures: Doctors: Behind Closed Doors (het is wel eens op TLC)

sterren Gepubliceerd: donderdag 09-08-2018
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties




Verband tussen ziektebeloop en levenskwaliteit

Door Koen Groeneweg – Een interview in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) met medisch psycholoog Yvette Meuleman over haar onderzoek naar kwaliteit van leven bij mensen met nierfalen die (nog) geen dialyse of niertransplantatie hebben gehad. Dit onderzoek is onderdeel van haar promotie in januari 2018. Het artikel is gepubliceerd in november 2017 in Health Psychology en is hier te vinden.

Tijdens haar studie Psychologie koos Yvette Meuleman voor de richting Gezondheidspsychologie. In 2009 is zij aan de Universiteit Leiden begonnen met onderzoek naar zoutbeperking bij nierpatiënten. Daarnaast is de levenskwaliteit bij nierpatiënten een rode draad in haar onderzoekstraject, wat werd ondersteund door de Nierstichting. Tegenwoordig werkt zij op de afdeling Klinische Epidemiologie in het Leids Universitair Medisch Centrum.

Lees meer »

Als dat het ergste is... »

‘Je wordt een beetje kaal.’ Mijn man staat achter mij bij de voordeur, die ik met de sleutel probeer te openen. Ik zucht. ‘Ik weet het’ zeg ik. ‘Kijk, hier op je achterhoofd’ benadrukt hij en wrijft met zijn hand over mijn kruin, die er kennelijk nogal dun bezaaid uitziet. ‘Ja, ik weet het’ herhaal ik een beetje geïrriteerd. Ik zag het al in de spiegel.

Lees meer »

'Nauwelijks vooruitgang in overleving getransplanteerde nier' »

'Er worden geen grote stappen meer gezet als het gaat om het langer mee laten gaan van getransplanteerde nieren'. 'Twintig, dertig jaar geleden is er veel verbeterd in het tegengaan van afstoting op korte termijn, maar nu lopen we tegen de langetermijnproblemen aan en daar hebben we nog onvoldoende oplossingen voor'. Dit soort opmerkingen kun je regelmatig opvangen onder zorgverleners in de transplantatiegeneeskunde. Gevoelsmatig is de tijd van grote vooruitgang voorbij.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier