Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Bij(k)lessen

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Ik weet het, het is niet realistisch om van iedereen te verwachten dat ze de impact invoelen die een chronische ziekte heeft op het leven en de conditie van patiënt en partner. Zéker ook op dat van de partner die alles van nabij meebeleeft.

In de aanloop naar onze vakantie richting Nederland ontmoeten wij veel enthousiasme in de geest van: 'Wanneer precies zijn jullie hier, dan kunnen we een afspraak maken om bij ons langs te komen'. Wij zijn dan echt met vakantie om bijvoorbeeld Nederland, na vijf en een half jaar, opnieuw te verkennen dus 'langs gaan' zal mondjesmaat gebeuren.

Hier reageert men niet altijd even begripvol op. Wij hopen, uit onwetendheid. Zelfs gezonde vakantievierders komen na zo'n 'visite-reeks' vaak al met de tong op de schoenen terug, om daarna weer weken bij te komen onder de zon. Dialyse legt die lat nog een stuk lager (voor ons beiden). Voor een beter inzicht hebben we André Beks 'Dansen in het zand' aangeraden.

In feite had ík destijds ook geen idee wat dialyse inhoudt, ondanks dat ik vanuit mijn opleiding heel goed wist dat falende nieren blijven falen. Toen ik zélf te horen kreeg dat ik aan de dialyse moest, waardoor mij slechts vijftien procent van mijn krachten zouden resten, steigerde ik in gedachten.

Onhoorbaar besloot ik: 'Dat maak ikzelf wel uit'. Ik zag me na de dialyse gewoon nog onze flinke lap grond 'débroussailleren' (met een soort kantenmaaier ongewenste groeisels kort houden). Bovendien dacht ik bijvoorbeeld ook dat ik in het begin wel met één keertje in de week toe zou kunnen. Maar dat werd me snel uit het hoofd gepraat.

Inmiddels weten wij samen, Nanny en ik, door het leven geleerd, dus beter. De nefroloog had en heeft helaas gelijk, zoals alle 'insiders' ongetwijfeld ook weten. Wij begrijpen ook best dat een 'outsider' zich (gelukkig) niet werkelijk in onze situatie kan inleven, maar stug onbegrip blijft pijnlijk.


Zeker als je de vele verhalen en voorbeelden, die wij de afgelopen vijf jaar aan hun gezonde wereld hebben gestuurd, in aanmerking neemt. Of zou het angst zijn om geconfronteerd te worden met een onaangename waarheid van het leven? Alles moet maakbaar zijn en plotseling dringt zich de schrik op dat dit geen zekerheid is.

Wij willen onze vakantie leuk houden, zonder nodeloze frustraties. Daarom heb ik, om onze mogelijkheden en positie enigszins te verduidelijken, aan het 'thuisfront' een uitgebreide e-mail rondgestuurd, waarin ik (nogmaals) uitleg hoe mijn conditie is en wat dit voor veel activiteiten zal betekenen, bijvoorbeeld voor de 'familiedag'.

Voor Nanny, die wel 'alle tijd aan zichzelf heeft', maar niettemin moe is van haar jarenlang gevecht rond het nierfalen, geldt dit evenzeer. Zij kan eventueel tijdens de dialyse-uren en ook tijdens de 'kater' alle vriendinnen ontvangen die ze 'aankan', maar zal zelf waarschijnlijk ook weinig bezoeken afleggen.

Van de zes weken vakantie blijven er bovendien voor mij vanwege de dialyse en 'de kater' praktisch slechts drie over. Aan het begrip van de buitenwacht blijven we werken, ook in ons eigenbelang. Leuke reacties zullen namelijk onze 'sentimental journey' een positieve lift geven.

à la prochaine,

Ad

http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 02-04-2011 | Nog geen reacties




Dialyses tellen

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Het nieuwe jaar gaat gestaag zijn gang; we zijn al weer begin februari. En dan zit er dus alweer ruim een twaalfde deel van het jaar weggestopt achter onze rug. Hebt u het gemerkt? Snel hè? Die kalender van mijn farmaceut, waar ik vaste klant ben met al mijn ordonnances van SERENA, kan dus ook alweer voor ruim een twaalfde weg.

Ik heb het, misschien herinnert u het zich nog, ooit wel eens gehad over een boek van Douwe Draaisma - hoogleraar psychologie te Groningen - 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt'. Dit verhaal van mij is dus hoogstens een voorbereiding voor onze jongere collega's, die dit nog moeten ervaren. In het kort heb ik van Draaisma begrepen dat het op een bepaalde leeftijd gedeeltelijk de 'gewoonte' wordt die je dwars zit; alles wat je beleeft vermengt zich met al die soortgelijke herinneringen, vakanties, werk en dergelijke. Het wordt één grote brij die geen mijlpalen meer oplevert; heel anders dan vroeger op school waar iedere vrij weekend, vrije woensdagmiddag en iedere vakantie wél die mijlpaal was, waardoor het jaar - helaas voor ons toen - eindeloos duurde en er pas na heel lange tijd weer iets leuks gebeurde: je verjaardag, of eindelijk die vakantie (die toen overigens nog niet zo lang was al nu; althans dat staat me niet bij).

Lees meer »

NierNieuws column:
Père Noël contre la Dialyse
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen.

Lees meer »

NierNieuws column:
Schaalvergroting heeft goed uitgepakt
 »

NierNieuws Column 'Enchanté !' Sedert een aantal jaren maakt SERENA deel uit van een wereldwijde organisatie: DIAVERUM, aanwezig in achttien landen, waaronder voor zover ik weet niet Nederland. Men biedt 'revitaliserende' - oppeppende - vakantiereizen aan. Maar dat is meer een 'toetje'. Ons centrum is vooral lid geworden vanwege de grotere mogelijkheden voor samenwerking, gezamenlijke inkoop en ook gezamenlijk onderzoek in het belang van de dialysecliënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier