Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Behandelkeuze oudere patiŽnt sterk afhankelijk van communicatievoorkeur arts

Door Gerard Kok 

Amerikaanse nierpatiënten op leeftijd van wie de nierfunctie zodanig is gedaald dat dialyse in beeld komt, krijgen niet altijd de optie voorgelegd om een conservatieve behandeling te volgen. Bij conservatieve behandeling wordt er niet gedialyseerd, maar wel getracht de conditie op peil te houden. Dit terwijl sommige oudere patiënten achteraf spijt hebben met dialyse te zijn begonnen (zij zouden dus wellicht meer hebben gehad aan een conservatieve behandeling), of inmiddels zo oud zijn dat dialyse geen significante voordelen biedt boven conservatief behandelen (en wel een stuk duurder is). Uit recent Amerikaans onderzoek blijkt dat de mening van de behandelend arts dat dialyse beter is vaak nog de doorslag geeft, hoewel richtlijnen aanbevelen dat een dergelijke beslissing echt samen met de patiënt moet worden genomen.

De onderzoekers interviewden 35 nefrologen werkzaam bij 18 dialysecentra. Op basis hiervan identificeerden de onderzoekers vier manieren waarop de nefrologen de keuze tussen dialyse en conservatieve behandeling benaderden, en of ze die tweede mogelijkheid aan zouden kaarten. De vier benaderingen zijn: paternalistisch, informerend, vertalend en institutionalistisch.

Paternalistische artsen zagen zichzelf als een ouder die een beslissing moet nemen voor een kind dat dat zelf niet kan. Zij bleken geneigd vooral te kijken naar overlevingskans, en de keuze tussen dialyse en conservatieve behandeling niet neutraal te presenteren (met andere woorden zij promootten dialyse).

Informerende artsen gaven patiënten alle informatie die voorhanden was, en lieten de patiënten vervolgens zelf beslissen. Deze artsen brachten de conservatieve behandeling wel te berde. Vertalende artsen zagen zichzelf als gidsen, zij gaven patiënten ook informatie, maar probeerden patiënten wel te sturen. Deze groep was het meest gefocust op het nemen van een gezamenlijke beslissing.

Institutionalistische artsen waren begaan met het lot van de patiënt, maar lieten de situatie in het dialysecentrum (de institutie) waarin ze werkten, meewegen. Als het aanbieden van een conservatieve behandeling geen gemeengoed was in het centrum, dan boden deze artsen dat meestal ook niet aan. Een enkele arts noemde zelfs dat een dialyserende patiënt meer geld oplevert voor het centrum.

Paternalistische en institutionalistische artsen vonden behandeling van een patiënt geslaagd als deze patiënt begon te dialyseren, terwijl informerende en vertalende artsen vaker kwaliteit van leven, en dat de patiënt zich kon vinden in de keuze, als een succes zagen. De vertalers kwamen het dichtst bij een gezamenlijke beslissing.

Uit het onderzoek blijkt dat de benadering van de behandelend arts behoorlijke invloed uitoefent op de beslissing van de patiënt bij de keuze tussen dialyse en conservatieve behandeling. Als het doel is een dergelijke beslissing gezamenlijk te nemen met zowel arts als patiënten, dan kan de arts zich het best 'vertalend' opstellen.

sterren Gepubliceerd: vrijdag 03-08-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Shunts uit het laboratorium weer stap verder

Drie jaar geleden publiceerde het Amerikaanse bedrijf Humacyte over shunts die ze in het lab gekweekt hadden en waarmee de eerste studies bij mensen waren afgerond. Inmiddels is het bedrijf verder.

De ontwikkeling van 'nieuwe' bloedvaten heeft hemodialysepatiënten met slechte vaten als doelgroep, maar ook bijvoorbeeld patiënten die een ernstig ongeluk hebben gehad. Het bedrijf maakt gebruik van mallen: kleine buisjes van biologisch afbreekbaar materiaal. Hierop brengen ze bloedvatcellen aan van overleden donoren. De mallen met cellen worden in een speciale vloeistof met voedingsstoffen bewaard en doorgespoeld. De donorcellen zorgen ervoor dat er een 'echte' vaatwand ontstaat, die vooral uit collageen bestaat. Tegelijkertijd wordt de mal afgebroken. 

Collageen is een lichaamseigen stof, die vorm en stevigheid geeft. De functie is vergelijkbaar met die van de stalen draagconstructie bij staalskeletbouw. Als die staat heb je nog geen huis, maar de vorm is wel zichtbaar en alles wat verder nodig is voor de bouw, kan op het 'skelet' worden aangebracht. Als de donorcellen de afbreekbare mal hebben omgezet in een gekweekt bloedvat, spoelen de onderzoekers alle menselijke cellen eraf zodat alleen het collageen overblijft. Hierdoor kan er geen afweerreactie optreden tegen de cellen van de donor wanneer het vat wordt ingebracht bij een patiënt.

Lees meer »

Een goede voedingstoestand: van levensbelang! »

Door Anneke van Egmond en Wesley Visser - Dialyse is een levensreddende behandeling maar heeft grote negatieve gevolgen voor de voedingstoestand. Ondervoeding is een probleem bij dialysepatiënten. Protein Energy Wasting (PEW) is de term om de toestand van afgenomen spier- en vetmassa bij chronische nierziekte te beschrijven. Dit is een hyperkatabolische toestand die leidt tot spiermassaverlies.

Lees meer »

Betere vaattoegang door bijzonder hormoon en 'prednisolonbubbels' »

Voordat de hemodialyse start moet er eerst een goede toegang tot de bloedbaan worden gemaakt. Dit is een chirurgische ingreep waarbij een ader en een slagader aan elkaar verbonden worden. Een zogeheten arterio-veneuze fistel of een shunt. Na zo’n operatie duurt het zo’n twee tot drie maanden voordat de ader stevig en dik genoeg is om aan te prikken. Maar helaas in bijna zestig procent van de gevallen worden de bloedvaten niet dik genoeg.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier