Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Amerikaanse diabetesrichtlijnen voor nierbescherming aangepast

Door Gerard Kok 

Een onderzoek naar het effect van het medicijn canagliflozine op diabetespatiënten met een licht tot matig gestoorde nierfunctie, is voortijdig gestopt omdat de resultaten zó goed waren dat de American Diabetes Assocation onmiddellijk haar richtlijnen voor de behandeling van diabetes type 2 heeft aangepast.

Het CREDENCE (Canagliflozin and Renal Endpoints in Diabetes with Established Nephropathy Clinical Evaluation) onderzoek zou oorspronkelijk ongeveer 5,5 jaar lopen, maar bij de tussentijdse evaluatie waren de resultaten al zó goed dat het niet nodig geacht werd nog 2,5 jaar te wachten op de eindresultaten. Wat daarbij ook telde is dat canagliflozine, het medicijn dat werd onderzocht, een bestaand medicijn is dat al tot de markt is toegelaten, en dus onmiddellijk kan worden voorgeschreven. Canagliflozine is een SGLT2 (Sodium-GLucose co-Transporter-2) remmer, die voorkomt dat de nieren glucose terug absorberen in het bloed. Dit verlaagt de hoeveelheid glucose in het bloed, voorkomt schade aan de kleine vaatjes en zorgt uiteindelijk voor minder eiwit in de urine. Vooral dat laatste is van belang voor nierpatiënten.

Aan het onderzoek namen 4.401 patiënten uit 34 landen (waaronder ook Nederland, zie: Diabetes drugs postpone dialysis in the long term, en ook: 'Twee medicijnen tegen diabetes remmen nierpoblemen') deel. Al deze deelnemers hadden diabetes type 2 ('ouderdomssuiker', waarbij de kwaliteit van de insulinereceptoren met de jaren achteruit is gegaan), en als gevolg daarvan lichte tot matige nierschade, waarvoor zij de standaard bloeddrukverlagende behandeling kregen (ARB's en ACE-remmers). De onderzoeksopzet was uitstekend: gerandomiseerd, dubbelblind en er werd een placebo gebruikt. De helft van de deelnemers kreeg canagliflozine, de andere helft een placebo, gelukkig wel naast hun gewone medicijnen. De belangrijkste uitkomst van het onderzoek werd gedefinieerd als niervervangende behandeling, verdubbelde creatininespiegel of overlijden.

Halverwege de studie bleek dat de patiënten die canagliflozine kregen 30% minder risico liepen op één van bovenstaande uitkomsten, vergeleken met patiënten in de placebogroep. Deze verlaging in risico was ook statistisch significant (geen toeval). Hoewel canagliflozine enkele bijwerkingen kan hebben die lang niet mals zijn, hadden de patiënten die canagliflozine kregen daar ongeveer evenveel onder te lijden als de patiënten in de controlegroep (de aantallen in de canagliflozinegroep waren weliswaar iets hoger, maar dit was dan niet significant).

Er is dus een medicijn dat de achteruitgang van de nieren bij patiënten met diabetes type 2 kan vertragen of zelfs tot staan kan brengen, zonder een verhoogd risico op ernstige bijwerkingen. Veel (tot 40% in Nederland) van de patiënten met diabetes type 2 krijgt uiteindelijk nierschade, dus een medicijn dat deze patiënten kan helpen is geweldig nieuws.

sterren Gepubliceerd: donderdag 13-06-2019
Bron: Diabetes in Control | Nog geen reacties




RNA-sequencing om niermodel te analyseren

In onderzoek naar nierziekten wordt veel gebruik gemaakt van modellen van een menselijke nier. Vaak worden laboratoriummuizen gebruikt, maar dit heeft zijn beperkingen, omdat de nieren van muizen uiteindelijk toch niet goed genoeg lijken op de nieren van mensen. Daarom wordt tegenwoordig ook gewerkt met nier-organoïden, nierweefsel dat is opgekweekt uit stamcellen. In een recent artikel gaan Amerikaanse onderzoekers in op het belang van 'Single-Cell RNA sequencing' (scRNA-seq) voor het werken met deze organoïden.

Ongeveer vijf jaar geleden slaagden onderzoekers er voor het eerst in om nier-organoïden te kweken uit pluripotente stamcellen, dat zijn cellen die kunnen uitgroeien tot (bijna) elk ander type cel. Pluripotente stamcellen kunnen tegenwoordig worden verkregen door 'gewone' cellen, bijvoorbeeld uit bloed, te 'herprogrammeren'. De ontdekkers van dit proces kregen hiervoor in 2012 de Nobelprijs voor Geneeskunde. De nier-organoïden die op deze manier worden gemaakt zijn nog niet compleet, maar de belangrijkste celtypes zitten er al wel in.

Lees meer »

Thuis prikken voor medicijnspiegel »

Een dried blood spot is niets anders dan een bloeddruppeltje uit een vingerprik op een kaartje. Thuis op de bank afgenomen en opgestuurd naar het lab. Herman Veenhof, ziekenhuisapotheker in opleiding en onderzoeker in het UMC Groningen, vraagt zich in zijn promotieonderzoek af of dit polibezoeken van transplantatiepatiënten kan vervangen.

Lees meer »

Afweerweb uit witte bloedcel speelt belangrijke rol in auto-immuunziekten »

Door Rosa Wouda - Een interview met arts-onderzoeker Laura van Dam uit het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) over haar onderzoek naar de rol van NETs (neutrofiel extracellulaire traps) in de pathofysiologie van ANCA-geassocieerde vasculitis (AAV) en Systemische Lupus Erythematosus (SLE). Laura heeft biomedische wetenschappen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en heeft daarna via het SUMMA traject in Utrecht haar opleiding tot arts afgerond.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier