Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Aanpassing van coronamaatregelen in dialysecentra is hard nodig

De Opvatting van Tony de Ronde

Dat COVID-19 verregaande consequenties voor nierpatiënten kan en zal hebben, is duidelijk. Op dit moment worden er bijna geen niertransplantaties meer gedaan, en dialysecentra zijn een potentiële haard van infecties. De Nederlandse Federatie voor Nefrologie heeft een Landelijk Coördinatieteam voor COVID-19 in het leven geroepen, en redelijk op tijd, op donderdag 19 maart, op hun site de COVID-19 aanbevelingen voor nierpatiënten gepubliceerd.

De aanbevelingen voor dialysecentra waren gebaseerd op de kennis van dat moment, dat het coronavirus wordt overgedragen door mensen met klachten zoals een verhoogde temperatuur, hoesten en niezen. Op dat moment dacht men dat mondkapjes geen zin hebben, en mogelijk een misplaatst gevoel van veiligheid zouden geven. Mogelijk is het in andere dialysecentra anders geweest, maar de aanbevelingen werden in mijn dialysecentrum heel traag ingevoerd. Het blijkt moeilijk te zijn om de normale routines te veranderen. Afstand houden is sowieso moeilijk in een dialysecentrum, maar het wordt ook niet actief opgepakt. Allemaal niet erg geruststellend.

In de paar weken die zijn voorbijgegaan sinds de publicatie van de COVID-19 aanbevelingen, is een enorme hoeveelheid artikelen over onderzoek aan het coronavirus gepubliceerd in gezaghebbende (medische) bladen als Science, Nature, NEJM, JAMA, Lancet, in nefrologische tijdschriften en op sites, en op preprint servers. In zo’n korte tijd is zoiets nog nooit gebeurd. Het heeft geleid tot nieuwe inzichten over de verspreiding en besmettelijkheid van het virus. Aan de snelheid waarmee nieuwe inzichten worden verkregen, zijn beleidsmakers, begrijpelijk, niet gewend, en aanpassingen van beleid zullen in een ongekend tempo moeten plaats vinden.

Het is duidelijk geworden dat besmette mensen zonder klachten besmettelijk kunnen zijn, en het virus goed kunnen verspreiden. Mensen die later klachten zoals koorts, hoesten, en niezen, en eventueel een longontsteking krijgen, zijn enkele dagen voor de klachten al besmettelijk. Dat betekent dat iedereen in Nederland waar het virus nu wijd verspreid is, als besmet en besmettelijk moet worden beschouwd.

Zelfs sceptici over het nut van mondkapjes zijn het er nu wel over eens dat het dragen van chirurgische mondkapjes in ziekenhuizen zin heeft (zie Meijers et al., Blood Purification, 2020), en dialysecentra zijn weliswaar enigszins bijzonder, maar horen daar ook bij. Een chirurgisch mondkapje beschermt voornamelijk tegen de overdracht van het coronavirus als het gedragen wordt door iemand die besmet en besmettelijk is. Het dragen van mondkapjes in dialysecentra zal onderdeel moeten zijn van een bredere set van maatregelen om verspreiding van het virus in dialysecentra te voorkomen (zie artikel). Tot die maatregelen horen ook het meten van de temperatuur voor en na de dialyse, afstand houden, het signaleren van klachten en eventueel testen op virus in de dagen dat niet gedialyseerd wordt, monitoring van zorgverleners, etc. Verspreiding van het virus kan alleen samen, met zorgverleners en patiënten, voorkomen worden.

Dat een coronavirusbesmetting in een Nederlands dialysecentrum niet denkbeeldig is, blijkt wel uit het verdrietige verhaal van de taxichauffeur en zijn naaste familie in Nieuwsuur. De taxichauffeur was besmet geraakt bij het vervoer van een dialysepatiënt. De dialysepatiënt was zelf waarschijnlijk besmet geraakt door een dialyseverpleegkundige. De taxichauffeur is op de IC terecht gekomen, en daar uiteindelijk overleden. Het treurige verhaal van deze taxichauffeur toont aan dat, behalve op de dialyseafdeling, er ook bij het taxivervoer rekening mee moet worden gehouden dat iedereen besmet kan zijn. De huidige aanbevelingen van het RIVM voor taxivervoer gaan alleen over dialysepatiënten met aangetoonde en sterk verdachte COVID-19, en zullen uitgebreid moeten worden.

Ik ben ervan overtuigd dat de nefrologen in het Landelijke Coördinatieteam en van de NfN het beste voor hebben met de dialysepatiënten en de zorgverleners op de werkvloer. Aanpassingen van de huidige aanbevelingen aan de meest recente inzichten over COVID-19 zijn echter dringend nodig, en kunnen niet meer wachten.

Tony de Ronde dialyseert bij Dianet-AMC, en was, totdat zijn getransplanteerde nier niet meer functioneerde, werkzaam als gepromoveerd moleculair viroloog.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 14-04-2020 | Nog geen reacties




Wisselingen in Maastricht

Twee grote veranderingen bij de afdeling nefrologie in Maastricht: prof.dr. Karel Leunissen is met emeritaat gegaan en prof.dr. Jeroen Kooman is benoemd tot nieuwe directeur van EDLAB, het UM-instituut voor onderwijsinnovatie.

Bij zijn afscheid van het Maastricht UMC+ is internist-nefroloog prof.dr. Karel Leunissen benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau. Tevens is hij onderscheiden met de Maastricht UMC+ penning. Leunissen is sinds 1984 tot aan zijn emeritaat in juni 2020 in dienst geweest van het academisch ziekenhuis Maastricht en de Universiteit van Maastricht. Hij is begonnen als jonge internist-nefroloog, waarbij hij nog nauw betrokken is geweest bij het opzetten van het niertransplantatieprogramma in Maastricht. Vervolgens is hij bevorderd tot universitair hoofddocent en later tot vakhoogleraar en opleider Nefrologie. Vanaf 1998 was hij, binnen de afdeling Interne geneeskunde van het Maastricht UMC+, hoofd van de onderafdeling Nefrologie.

Naast zijn vakinhoudelijk werk heeft Leunissen zich uitgebreid bezig gehouden met onderwijs. Zo was hij bijvoorbeeld vice-decaan en portefeuillehouder onderwijs van de (toenmalige) Faculteit der Geneeskunde, en directeur van het Stafdirectoraat Zorg en Leren. Een andere nefroloog met onderwijsbloed is prof.dr. Jeroen Kooman. Hij is per 1 september benoemd tot nieuwe directeur van EDLAB, het UM-instituut voor onderwijsinnovatie.

Lees meer »

Wiskundig model maakt schatting van druk in nierfilters »

Door Rosa Wouda - Een interview met arts-onderzoeker Didier Collard over het onderzoek naar het meten van druk in de nierfilters in het Amsterdam UMC. Didier heeft een bachelor wiskunde en natuurkunde gedaan, gevolgd door een master mathematische fysica aan de Universiteit van Amsterdam. Via de zij-instroom is hij daarna geneeskunde gaan studeren en hij heeft inmiddels zijn opleiding tot arts afgerond.

Lees meer »

Weer grote prijs voor Martin de Borst »

De Groningse nefroloog Martin de Borst, ontving zaterdag 6 juni de Stanley Shaldon Award for Young Investigators van de ERA-EDTA, de European Renal Association-European Dialysis and Transplant Association. De prijs, die bestaat uit onder andere een bedrag van 10.000 euro, werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse ERA-EDTA congres dat dit jaar, vanwege de corona-pandemie, online plaatsvond in plaats van in Milaan.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier