Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Aanbevelingen bij lithiumgebruik opgesteld

Door Redactie NierNieuws 

Patiënten die chronisch lithium gebruiken lopen risico op nierschade. Wat doe je als dat gebeurt? Een groep Nederlandse nefrologen en psychiaters heeft literatuuronderzoek gedaan en op basis daarvan aanbevelingen voor de behandelpraktijk opgesteld. Een eenduidig advies dat voor elke patiënt geldt is niet te geven, behalve dan, dat iedere afweging individueel gemaakt moet worden.

Lithium is het meest effectieve medicijn voor mensen met een bipolaire stoornis. Maar zoals bij elk medicijn kunnen gebruikers last krijgen van bijwerkingen. Bij een te hoge spiegel kan het giftig zijn. Maar ook bij normaal werkzame doseringen kan op termijn schade ontstaan aan schildklier, bijschildklieren of nieren. Vooral dat laatste kan een reden zijn om terughoudend voor te schrijven. En wat doe je, als een patiënt nierschade heeft opgelopen?

Een groep nefrologen en psychiaters die zich het consortium nefropsychiatrie noemen, heeft honderden artikelen nageplozen die sinds 2010 gepubliceerd zijn en de woorden kidney en lithium bevatten. Daarvan bleken er 79 relevant voor de vraag 'wat te doen met lithium in relatie tot mogelijke nierschade?'.

Op basis van dit literatuuronderzoek komt het consortium tot de conclusie dat enige vorm van nierschade redelijk vaak voorkomt bij gebruikers van lithium. Vaak gaat het daarbij om nefrogene diabetes insipidus. Hierbij zijn de nieren niet meer in staat voldoende vocht terug te resorberen uit de voorurine. Dit komt door de manier waarop lithium in bepaalde niercellen wordt opgenomen, maar niet meer naar buiten gewerkt kan worden. De stapeling van lithium in deze cellen zorgt ervoor dat ze ongevoeliger worden voor het antidiuretisch hormoon, een stof die een belangrijke rol speelt in de instandhouding van een juiste vochtbalans in het lichaam.

Een van de aanbevelingen die het consortium doet is dat bij patiënten die dorst hebben en erg veel plassen wordt uitgesloten dat daar geen andere oorzaak voor is, zoals bijvoorbeeld de 'gewone' diabetes mellitus. En ze waarschuwen dat een dorstproef, een manier om diabetes insipidus vast te stellen, niet zonder risico's is als die wordt uitgevoerd door iemand die er geen ervaring mee heeft. Diabetes insipidus door lithium blijkt overigens omkeerbaar als het medicijn gestopt wordt, al hangt het van meerdere omstandigheden af of dit helemaal herstelt. En het blijkt niet zo gevaarlijk te zijn, zolang de patiënt maar genoeg drinkt. In tegenstelling tot wat eerder gedacht werd, is dit geen sterke voorbode van een verminderde nierfunctie.

Een verminderde nierfunctie als bijwerking komt wel voor bij chronisch lithiumgebruik. Minder vaak dan diabetes insipidus als bijwerking, maar nog altijd bij 10 tot 20% van de patiënten die het tussen de 5 en 10 jaar gebruiken. Uit de literatuur blijkt echter ook, dat terminaal nierfalen, dus waar nierfunctievervangende behandeling voor nodig is, nauwelijks optreedt als bijwerking van lithium.

De vraag is dan ook: wat te doen als de nierfunctie van een patiënt die lithium gebruikt, achteruit begint te gaan? De eerste aanbevelingen die het consortium doet gaan over preventie: zorg dat de bloedspiegel van lithium zo laag mogelijk is, binnen de werkzame bandbreedte. Daarvoor zou de behandelaar zowel de lithiumspiegel als de nierfunctie elke drie tot zes maanden moeten controleren. 

De huidige richtlijn bipolaire stoornissen doet de aanbeveling te stoppen met lithium bij patiënten van wie de nierfunctie snel daalt of als de filtratiesnelheid in de buurt komt van 40 ml/min. Maar de onderzoekers concluderen op basis van de beschikbare literatuur dat het helemaal niet zeker is dat daarmee de achteruitgang van de nierfunctie geremd wordt. Het risico op terminaal nierfalen lijkt in elk geval niet te veranderen. Wat wel wijzigt bij het stoppen van lithium is dat er weer stemmingswisselingen optreden en dat het risico dat de patiënt zelfmoord pleegt, toeneemt. Lithium wordt tenslotte niet voor niets voorgeschreven.

De finale aanbeveling luidt dan ook: bepaal samen, per individu of het beter is om te stoppen of om door te gaan. De nefroloog kan nagaan of de nierfunctiestoornis het gevolg is van lithiumgebruik of eigenlijk van iets anders, een verwachting van de ontwikkeling van de nierfunctie geven en de bijbehorende scenario's en complicaties schetsen. De psychiater heeft zicht op de psychische risico's die samenhangen met het stoppen van lithium en weet wat mogelijke alternatieven zijn. En de patiënt tot slot is degene die kan beslissen welke risico's hij wel of niet wil nemen en welk aspect van de nefropsychiatrie hij het belangrijkst vindt.

sterren Gepubliceerd: woensdag 04-07-2018
Bron: Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde | Nog geen reacties




Megaboete voor dood dialysepatiŽnten

Volgens persbureau Reuters heeft de Amerikaanse dialysegigant Davita een schikking getroffen met families van drie overleden dialysepatiënten. De families schikten voor 25,5 miljoen dollar. De oorspronkelijke eis was 383,5 miljoen. Volgens de aanklacht stierven de patiënten kort na dialysebehandelingen in de klinieken van het Amerikaanse bedrijf. Deze schikking voorkomt een hoger beroep.

DaVita werd ervan beschuldigd GranuFlo dialysevloeistof in haar klinieken te hebben gebruikt, ondanks waarschuwingen dat dit ernstig letsel of de dood tot gevolg zou kunnen hebben. Waarschijnlijk resulteerde dit in de dood van Irma Menchaca, Gary Gene Saldana en Deborah Hardin. Fresenius, dat GranuFlo produceerde is in 2011 gaan waarschuwen voor de soms dodelijke bijwerkingen de hemodialysevloeistof zoals hartritmestoornissen of fibrillaties in het hart tot aan plotselinge hartstilstand en overlijden. DaVita bleef het middel daarna nog gebruiken.

De families van de slachtoffers huurden advocatenkantoren in die stelden dat DaVita GranuFlo, gemaakt door de grootste dialyseaanbieder, Fresenius Medical Care niet had mogen gebruiken. Sommigen suggereren zelfs dat DaVita Inc. de behandeling in alle 2000 dialysecentra in de Verenigde Staten bleef toepassen ondanks onder meer een intern rapport van Fresenius waarin werd vastgesteld dat het gebruik van GranuFlo zou kunnen leiden tot een dramatische toename van hartstilstand tijdens het dialyseproces.

Plasmiddel verhoogt risico op huidkanker »

Mensen die langdurig hydrochloorthiazide slikken worden gevoeliger voor UV-straling en lopen daardoor een verhoogd risico op huidkanker, meldt het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG). Hydrochloorthiazide is een diureticum, een plasmiddel. Uit Deens onderzoek blijkt nu dat vooral mensen met een lichte huid gevoeliger worden voor UV-straling als ze het jaren achtereen slikken. Daardoor neemt het risico op basaalcelcarcinoom, en vooral op plaveiselcelcarcinoom, toe.

Lees meer »

Oprecht medeleven »

Daar gaan we dan. Ik moet er eerst voor zorgen dat ik haar in de auto krijg. De overstap van de rolstoel naar de voorbank is al een onderneming op zich. Ze heeft bijna geen kracht meer in haar spieren en houdt de deur en het dak van de auto vast als steun- en leunpunt. ‘Ik vind het gewoon eng om je moeder zo te zien stunten. Op een dag gaat het mis en valt ze naast de auto’ had mijn man een keer gezegd toen ze met een plof op de voorstoel terechtkwam. En ook nu zie ik haar dat doen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier