Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nieuwe therapie SLE geeft hopelijk langer resultaat

Door Shanty Sterke 

Systemische Lupus Erythematosus (SLE) is een ingewikkelde ziekte waarbij onder andere de nieren schade kunnen oplopen. De ziekte is vooralsnog niet te genezen, maar onderzoekers van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) hebben een nieuwe behandelingsstrategie ontwikkeld die genezing mogelijk een stukje dichterbij brengt.

SLE is een ziekte die veroorzaakt wordt doordat het afweersysteem een fout maakt. Normaal gesproken beschermt het afweersysteem het lichaam tegen schadelijke indringers van buitenaf zoals bacteriën en virussen. Bij een zogeheten auto-immuunziekte vallen de afweercellen niet alleen de indringers aan, maar ook de eigen cellen van het lichaam. Welke klachten iemand krijgt bij een auto-immuunziekte hangt af van het soort cellen dat door het afweersysteem wordt aangevallen. Elk orgaan in het lichaam kan aangedaan zijn. Hierdoor kan de ziekte zich op verschillende manieren uiten.

Eline Arends, arts in opleiding tot internist, doet promotieonderzoek naar mensen met ernstige SLE waarbij ook de nieren betrokken zijn. 'De nier is een filter van het lichaam. Als de afweercellen te veel antistoffen maken, kunnen deze samenklonteren en vastlopen in de nier', legt Arends uit. Als je daar niets aan doet, dan kan er een hevige ontstekingsreactie ontstaan, waardoor er littekens in de nier komen. 'Op het moment dat dat te veel is, kan je je nieren verliezen.'

Afweersysteem resetten
SLE wordt gekenmerkt door periodes waarbij de ziekte afwisselend actiever en minder actief is. 'De ziekte-opvlammingen kunnen we op zich goed onder controle krijgen. Maar het probleem is dat die opvlammingen het hele leven lang terug kunnen blijven komen. Het doel van deze studie is om een betere behandeling te kunnen geven, waarbij je een soort van reset van je afweersysteem probeert te bewerkstelligen. We hopen dat we de ziekte langduriger onder controle kunnen krijgen. Richting genezing, dichterbij genezing dan dat we nu zijn.'

Arends vergelijkt in haar onderzoek een combinatie van twee verschillende medicijnen, Rituximab en Belimumab, met de huidige standaardbehandeling voor SLE-patiënten waarbij de nieren betrokken zijn. 'Rituximab en Belimumab zijn beide al bestaande geneesmiddelen voor SLE. Alleen de combinatie is nieuw.'

Combinatie is bewezen veilig
In een eerdere studie in het LUMC werden vijftien ernstig zieke SLE-patiënten behandeld met deze therapie. 'Aan de vorige studie deden alleen patiënten mee, waarbij alle eerdere behandelingen onvoldoende succesvol waren geweest. Ze konden meedoen om dan deze combinatie te proberen. Ondanks het feit dat het zo’n ernstig zieke groep was, is die behandeling heel succesvol geweest. Acht patiënten hebben de twee jaar duur van die studie volbracht. Ze hebben het heel erg goed gedaan waarbij de ziekte geheel rustig is geworden en ze dus ook geen opvlamming van de ziekte hebben gekregen. Van de overige zeven patiënten zijn er twee uitgevallen omdat het zo goed ging en ze heel graag zwanger wilden worden. De andere vijf patiënten moesten vanwege te weinig verbetering of vanwege een opvlamming stoppen om een andere behandeling te krijgen.' Deze eerdere studie van haar voorganger beschouwt Arends dan ook als een succes omdat ze hebben laten zien dat de combinatie van deze twee medicijnen veilig is en hoopgevende resultaten gaf bij 'uitbehandelde' oftewel 'therapieresistente' SLE-patiënten. Ook al is het in een heel kleine groep, het is zeker hoopvol.

Deelnemers
Arends hoopt voor haar onderzoek dertig patiënten te kunnen krijgen, die ze wil verdelen in twee groepen. De ene groep krijgt de standaardbehandeling en de andere groep de combinatiebehandeling. De computer bepaalt wie in welke groep komt. Elke patiënt met SLE waarbij de nieren betrokken zijn, mag meedoen. Dus niet, zoals in de vorige studie, alleen de meest zieke patiënten. Op dit moment doen er tien mensen mee. Vanaf dat ze aan het onderzoek beginnen, worden ze twee jaar lang gevolgd.

Bij de afweer zijn verschillende soorten cellen van het afweersysteem betrokken, onder andere B- en T-cellen. 'We weten dat de B-cellen de voorlopers zijn van de cellen die bij SLE-patiënten de antistoffen tegen de eigen cellen van het lichaam maken. In de studie kijken we naar wat voor een soort cellen er in het bloed zitten en hoe dat verandert in een jaar tijd. Dat doen we om te kunnen begrijpen wat er in de ziekte gebeurt. Als één van de twee therapieën beter lijkt te zijn, willen we ook kunnen begrijpen waarom dat zo is. Aan de andere kant vervolgen we de patiënt heel intensief met de normale controles van bloed en urine, zoals we altijd doen. We kijken na een half jaar of iemand volledig genezen is op dat moment, dus of de ziekte op dat moment volledig weg is of niet. Daarna volgen we ze nog anderhalf jaar.'

De meeste mensen die meedoen aan de studie komen via de polikliniek in het LUMC waar veel auto-immuunziektes behandeld worden. Dat zijn doorgaans patiënten uit de regio die een opvlamming hebben. Maar ook mensen elders uit het land die geïnteresseerd zijn, kunnen meedoen. 'Er zijn ook mensen die het op internet gevonden hebben en die zelf naar ons toe komen. Dat kan uiteraard ook. Ik heb een patiënt die aan haar eigen arts heeft gezegd: "ik heb hierover gelezen, ik ben er wel in geïnteresseerd, zou ik informatie mogen?" Die arts heeft contact met ons opgenomen en we hebben een poli-afspraak ingepland. Dat kan voor iedereen met SLE en nierbetrokkenheid waarbij de ziekte opvlamt. Het is namelijk wel alleen bij actieve ziekte.'

sterren Gepubliceerd: maandag 03-06-2019 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Gerda van der kolk, Beverwijk
    03-06-2019 14:20

    Ik heb zelf huidlupes...zit veel aan de prednison
    Vaak ontstekingen ..wordt er niet blij van hoop dat er eens iets is voor dit




NN TV: De calciumpoortwachter TRPV5 in beeld

Onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen zijn erin geslaagd de structuur van het ionkanaal TRPV5 in beeld te brengen. Dit eiwit bevindt zich in niercellen en regelt hoeveel calcium de cellen in en uit gaat. Dr. Jenny van der Wijst en Mark van Goor MSc vertellen hoe ze tot deze doorbraak zijn gekomen.

Vrouwen- en mannennieren verschillen genetisch »

Amerikaanse onderzoekers hebben de nieren van muizen ontleed tot op cel-niveau, en de daaruit verkregen gegevens opgeslagen in een database, die online doorzoekbaar is. Deze database is een eerste stap op weg naar stamceltherapie om nierweefsel te genereren voor patiënten die dat weefsel als gevolg van een nierziekte zijn verloren.

Lees meer »

Promotie: Hoge bloeddruk tijdens zwangerschap »

Wereldwijd zijn er meer dan 200 miljoen zwangerschappen per jaar. In 10 procent hiervan treedt een verhoogde bloeddruk bij de moeder (HDP) op. Dit kan leiden tot pre-eclampsie en epileptische aanvallen en veroorzaakt 14 procent van de moedersterfte en 10 procent van de doodgeboortes. Thomas Pereira Bernardes heeft hier promotie-onderzoek naar gedaan. Hij richt zich in het eerste deel van zijn proefschrift op de vraag welke vrouwen waarschijnlijk kunnen profiteren van effectieve HDP-preventie.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier