Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Virtual reality op de dialyseafdeling

Door Shanty Sterke 

Twee jaar geleden kregen Sonja Faber en Anja van Giels, beiden maatschappelijk werker op de dialyseafdeling van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht, volop media-aandacht toen zij genomineerd waren voor de Maria ter Welle prijs, een prijs die jaarlijks door de Willem Kolff Stichting en de Nierstichting wordt uitgereikt aan verpleegkundigen, maatschappelijk werkers of diëtisten die een initiatief hebben om het leven van nierpatiënten te verbeteren. Hoe gaat het nu, twee jaar later met het bijna-beste idee van Nederland voor nierpatiënten?

Sonja en Anja introduceerden een virtual reality bril op de dialyseafdeling in hun ziekenhuis. Met een virtual reality bril op lijkt het alsof je in een andere wereld bent beland. Als je opzij kijkt, verandert het beeld mee en doordat de bril de ogen volledig omsluit zie je niets meer van de echte omgeving. Je kijkt niet alleen naar iets, maar het is alsof je er echt zelf bij bent. Dat kan voor afleiding zorgen bij mensen die bang zijn voor het aanprikken van de shunt voorafgaand aan de dialyse.

Eerst even terug naar hoe het idee drie jaar geleden werd geboren. Anja en Sonja waren aanwezig bij een bijeenkomst met studenten van de Hogeschool Rotterdam. De studenten kwamen stage lopen in het ziekenhuis en kregen de opdracht: kijk om je heen en bedenk een oplossing voor een probleem dat je in het ziekenhuis ziet. Eén van de studenten gezondheidszorgtechnologie kwam met het idee van een virtual reality bril voor dialysepatiënten. Als tijdverdrijf omdat je er spelletjes mee kan doen en allerlei filmpjes op kan bekijken. Op dat moment stootten Sonja en Anja elkaar aan. Ze dachten allebei hetzelfde: goed idee, maar niet als tijdverdrijf maar meer als afleidingstechniek voor patiënten met prikangst.

Patiënten kunnen kiezen uit verschillende filmpjes. Zo zijn er filmpjes met een mooi landschap waar het net lijkt alsof je er doorheen wandelt of filmpjes waarmee je door middel van je hoofd te bewegen door een doolhof loopt. Maar je kan ook virtueel diepzeeduiken en tussen de vissen zwemmen of in een achtbaan stappen.

Als blijkt dat een patiënt prikangst heeft dan komen de maatschappelijk werkers in actie om de bril te laten zien. 'Eigenlijk om de mensen vertrouwd te laten raken met de bril. We laten hem zien en we hopen dat ze ook daarmee afgeleid worden van de prik en afgeleid worden van de pijn. De meeste mensen willen dat wel proberen', zegt Sonja. 'Het is wel iets dat je moet uitleggen. Een patiënt begon te lachen en zei eens dat hij gewoon in de maling genomen werd. Maar we hebben het wel kunnen laten zien. Je moet niet vergeten dat onze doelgroep vaak wel wat ouder dan vijfenzestig is. Voor hen is virtual reality vaak nog wat onbekender dan voor jongeren. Die hebben ooit wel eens van zo’n bril gehoord of in een pretpark opgehad of zoiets'.

De maatschappelijk werkers introduceren de bril, maar zij hoeven er verder niet bij te zijn wanneer iemand de bril opzet. Dat is voor de verpleegkundigen. 'Maar', zegt Anja 'je ziet dat je het wel onder de aandacht moet blijven houden. De ene verpleegkundige is enthousiaster voor zulke dingen dan de ander. Het is niet voor iedereen geschikt want sommige patiënten vinden het niet prettig om afgesloten te zijn van de wereld. Ook niet iedereen heeft hem nodig. Maar het is wel goed om te weten dat die er is als methodiek'.

Inmiddels is de bril ook in een aantal andere Nederlandse ziekenhuizen geïntroduceerd op de dialyseafdelingen. 'Het ene ziekenhuis zal enthousiaster zijn dan het andere', denkt Anja. 'Voor sommige ziekenhuizen zitten er toch weer haken en ogen aan. Het kost geld en niet ieder ziekenhuis zal happig zijn om zo’n bril te gebruiken, omdat je de bril ook goed moet schoonmaken met ethanol 70% als een patiënt hem heeft opgehad.'

De afgelopen twee jaar hebben Sonja en Anja geregeld op symposia gesproken en op informatiemarkten gestaan met de virtual reality bril. Daar merkten ze dat veel mensen er heel enthousiast over zijn en dat er ook belangstelling voor is uit andere landen.

sterren Gepubliceerd: woensdag 22-08-2018 | Nog geen reacties




Weer grote prijs voor Martin de Borst

De Groningse nefroloog Martin de Borst, ontving zaterdag 6 juni de Stanley Shaldon Award for Young Investigators van de ERA-EDTA, de European Renal Association-European Dialysis and Transplant Association. De prijs, die bestaat uit onder andere een bedrag van 10.000 euro, werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse ERA-EDTA congres dat dit jaar, vanwege de corona-pandemie, online plaatsvond in plaats van in Milaan.

Het onderzoek van De Borst richt zich op het ontwikkelen van nieuwe behandelingen voor patiŽnten met chronische nierschade. In diverse nationale en internationale onderzoekssamenwerkingen onderzoekt hij hoe ontregelingen in bot- en mineraalhuishouding, onder andere door een tekort aan magnesium en een teveel aan fosfaat, bijdragen aan het ontstaan van hart- en vaatziekten bij nierpatienten. Ook is hij een van de leiders van een door de Nierstichting gefinancierd landelijk onderzoek naar het effect van kaliumsupplementen als mogelijke behandeling voor nierfunctie verlies.

Een belangrijk deel van het onderzoek voert De Borst uit binnen TransplantLines, een grootschalig biobank-onderzoek van het UMCG waarin veel gegevens worden verzameld van donoren en getransplanteerden. Deze informatie is van grote waarde om bijvoorbeeld beter te begrijpen hoe afstoting ontstaat Ė hierover publiceerde &

Lees meer »

Helft Nederlanders heeft keuze vastgelegd in donorregister »

Op 2 januari 2020 stond 49 procent van de Nederlandse bevolking van 18 jaar of ouder geregistreerd in het Donorregister. Dat zijn 6,9 miljoen mensen, 556 duizend meer dan op 2 januari 2019. De toename van het aantal toestemmingen met of zonder donatiebeperking is meer dan de jaren daarvoor. Het aantal mensen dat expliciet geen toestemming voor orgaandonatie geeft, nam ook meer toe dan de jaren daarvoor. Dat blijkt uit cijfers van het CBS en het Donorregister.

Lees meer »

Wisselwerking: Levende donatie na covid-19 »

'Kun je nog donor zijn als je corona hebt gehad?' Dat vroeg Carla zich in lichte paniek af. Zij werkt in de thuiszorg en liep als een van de eersten COVID-19 op tijdens de verzorging van een van haar cliënten. Een relatief milde variant, hoewel de koorts door haar lijf gierde. 'Gelukkig was er geen ziekenhuisopname nodig, zoals bij Boris Johnson', zegt ze nu.

Lees meer »


Picture by Sergey Galyonkin from Kyiv, via Wikimedia Commons





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier