Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Op weg naar de biologische kunstnier

Door Shanty Sterke 

De biologische kunstnier komt steeds een stapje dichterbij. Daarover vertelde Roos Masereeuw, hoogleraar experimentele farmacologie aan de Universiteit Utrecht, op de najaarsvergadering van de Nederlandse Federatie voor Nefrologie. Samen met onderzoekers van de Universiteit Twente heeft zij een nierbuisje ontwikkeld met menselijke niercellen dat in staat is afvalstoffen uit het bloed te halen die een dialyse-apparaat niet kan verwijderen. Tot nu toe is de biologische kunstnier vooral in het laboratorium ontwikkeld. Maar nu zijn de onderzoekers zo ver dat ze het model op grotere schaal willen brengen. Masereeuw heeft laten zien welke stappen ze hebben genomen om zover te komen.

Het celsysteem, dat de basis is voor de biologische kunstnier, is al een jaar of tien geleden ontwikkeld. 'De cellen hebben we oorspronkelijk uit urine gehaald van een gezonde vrijwilliger', legt Masereeuw uit. Door de cellen genetisch wat aan te passen blijven ze zichzelf continu delen bij 33 graden. 'Maar op het moment dat we die cellen naar 37 graden zetten, verandert die eigenschap en gaan de cellen zich, wat wij noemen, differentiëren en nemen ze het volwassen celtype aan. Je moet het zo zien: met 33 graden zijn het als het ware stamcellen en bij 37 graden zijn het echte niercellen'.

Verschillende soorten niercellen
In het Leids Universitair Medisch Centrum kweken ze ook nierstamcellen. Werken de universiteiten dan samen of zijn ze beide het wiel aan het uitvinden? 'We proberen zeker wel samen te werken', zegt Masereeuw. 'In Leiden kweken ze cellen volgens een heel ander principe. Daar maken ze van een volwassen cel weer een stamcel, ook door deze genetisch aan te passen. Die vervolgens in een bepaald kweekmedium kan differentiëren in verschillende typen niercellen. Wij hebben ons gericht op maar één type cel, namelijk de cel die betrokken is bij de actieve uitscheiding van lichaamseigen afvalstoffen en proberen daarvan zo goed mogelijk de functie te begrijpen'.

Buiten het lichaam
De biologische kunstnier is eigenlijk niets anders dan het dialysesysteem maar dan aangevuld met niercellen. Het blijft dus vooralsnog een systeem dat buiten het lichaam zal worden aangesloten en niet iets wat geïmplanteerd wordt in de patiënt. Dat is echt nog toekomstmuziek en Masereeuw weet niet of we dát ooit gaan halen. De biologische kunstnier werkt wel veel beter dan het huidige dialysesysteem. 'Juist omdat je de biologische component mist, is de dialyse in feite zo beperkt in zijn mogelijkheden. Er wordt niet voor niets gezegd: dialyse is geen leven maar overleven. Met dialyse raak je nog steeds maar twintig procent van je afvalstoffen kwijt.' De rest blijft achter in het bloed en hoopt zich langzaam op, waardoor hart- en vaatproblemen kunnen ontstaan. 'Tachtig procent van de afvalstoffen blijft dus achter. Wij richten ons met name op die tachtig procent en proberen daar een enorme stap in te maken'.

Op de vraag hoelang het duurt voordat de biologische kunstnier in menselijke proefpersonen getest kan worden, kan Masereeuw geen antwoord geven. 'Nee, we willen nu eerst de stap maken om het in proefdieren te testen. En als dan blijkt dat het veilig en efficiënt is, gaan we kijken of we het verder kunnen ontwikkelen naar de mens'. Zover is het dus voorlopig nog niet en het is ook niet gegarandeerd dat het zover komt. 'Als blijkt dat het geen haalbare zaak is om dit naar de kliniek te brengen dan zullen we uiteindelijk moeten beslissen dat het systeem het niet gaat redden. Maar vooralsnog ben ik wel hoopvol gestemd hoor. Want ook onze recente proeven wijzen nu uit dat het systeem heel veilig lijkt te zijn. Dus ik maak me wat dat betreft niet zoveel zorgen. Maar we moeten wel aantonen dat het echt in staat is om voldoende afvalstoffen uit te kunnen scheiden om een aanzienlijke verbetering voor nierpatiënten te gaan geven.'


Dit artikel verscheen eerder in de papieren uitgave van NierNieuws ter gelegenheid van de Wetenschapsdag 2017.

sterren Gepubliceerd: woensdag 18-10-2017 | Nog geen reacties




Syfilis komt vaker voor onder dialysepatiŽnten

Patiënten met nierfalen lopen een drie keer zo grote kans op syfilis als gezonde medemensen, althans in de Verenigde Staten. Het is belangrijk dat artsen hier alert op zijn, omdat syfilis in een vroeg stadium goed te behandelen is, maar onbehandeld ernstige gevolgen kan hebben.

Syfilis is een seksueel overdraagbare aandoening (soa), die veroorzaakt wordt door de bacterie Treponema pallidum. Een typisch verloop van de ziekte kent drie stadia: in het eerste stadium ontstaat een zweertje op de plek van de eerste besmetting (bijvoorbeeld de geslachtsdelen of de mond). Er is een tweede stadium waarbij huidafwijkingen ontstaan die echter niet jeuken, en een derde stadium waarbij het zenuwstelsel wordt aangetast, met vaak ernstige gevolgen voor de hersenen of het hart. Tussen het tweede en het derde stadium kunnen jaren verstrijken.

In de eerdere stadia is de ziekte goed te behandelen met antibiotica, en dus is het van belang er op tijd bij te zijn. Met het gebruik van antibiotica sinds de jaren 40, is het aantal gevallen van syfilis in de Westerse wereld drastisch gedaald. Sins de millenniumwisseling stijgt het aantal gevallen langzaam weer.

Lees meer »

Afweerweb uit witte bloedcel speelt belangrijke rol in auto-immuunziekten »

Door Rosa Wouda - Een interview met arts-onderzoeker Laura van Dam uit het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) over haar onderzoek naar de rol van NETs (neutrofiel extracellulaire traps) in de pathofysiologie van ANCA-geassocieerde vasculitis (AAV) en Systemische Lupus Erythematosus (SLE). Laura heeft biomedische wetenschappen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en heeft daarna via het SUMMA traject in Utrecht haar opleiding tot arts afgerond.

Lees meer »

Bioreactor als onderdeel van kunstnier bij varken ingebracht »

Amerikaanse onderzoekers zijn er in geslaagd een prototype van een 'bioreactor' die menselijke niercellen bevat, in varkens te implanteren. Deze bioreactor veroorzaakte geen afweerreactie, en ook werden er geen bloedpropjes gevormd. Dit is een belangrijke stap om zo'n bioreactor ook voor mensen geschikt te maken. Het tekort aan donornieren is een groot probleem; in de Verenigde Staten staan 100.000 nierpatiënten op de wachtlijst voor een nieuwe nier, terwijl er jaarlijks ongeveer 21.

Lees meer »


Op weg naar de biologische kunstnier





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier