Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Het veranderen van een verandering

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

U bent recent door Nanny ingelicht over het feit dat ik van dialyseregime probeer te veranderen. De redenen voor dit voornemen zijn strikt persoonlijk, maar ik wil ze best met u delen. Het heeft namelijk gedeeltelijk mede te maken met het feit dat zijzelf een punt heeft moeten zetten achter haar activiteiten als columniste van NierNieuws, zoals ze zelf al heeft uitgelegd. En het 'acht uren gebeuren' was niet bepaald goed voor ons huwelijk.

De uren van de nachtelijke dialyse waren voor ons beide, zacht gezegd, minder aangenaam, daar ik ter plaatse slecht en onrustig sliep, terwijl mijn geliefde die drie nachten alleen doorleefde. Na een gezamenlijk ontbijt 's morgens om vijf uur met de 'maten', waar ik zeker wel genoegen aan beleefde, was ik rond zes uur thuis en meteen daarna in bed, zonder haar te wekken. De aanstormende dag toonde zich vanwege het bijkomen en bijslapen bepaald geen groot succes.

Beschouw deze beschrijving als een eufemisme; er ging - door het inhalen van de gemiste slaap en 'lam' zijn - een flink stuk van de dag verloren voor het door ons beiden zo gewenste samenzijn. Zoals gezegd, nauwelijks voordelig voor ons huwelijk dus. Dat huwelijk was bijna een tussendoortje geworden, we zagen en spraken elkaar veel te weinig om het erg leuk te hebben. En dat mag je toch niet uitpoetsen in dit leven, dat toch al is 'als het gras' en steeds rasser gaat (lees Douwe Draaisma over het sneller gaande leven bij toenemende jaren; u weet wel!).

Tijdelijk dialyseer ik nu, wegens een verzoek om dit opnieuw te mogen proeven en beleven, op maandag-, woensdag- en vrijdagavond, met de nadruk op tijdelijk. Vóór het begin van het 'jaar van de acht uren 's nachts' kende ik natuurlijk niet beter dan die avonddialyse. Maar bij dat tijdelijke verzoek begint nu de officiële schoen wat te wringen. De leiding, blijkbaar onzeker over mijn wensen en ideeën voor de toekomst, wil helderheid. Wat natuurlijk te billijken is, de spoelplaatsen zijn beperkt.

De nefroloog van bijna-altijd-avonddienst kwam onlangs met de vraag: wat ik nu eigenlijk wilde en dat er nog maar één plaats over was bij de acht uren dialyse. Wat was mijn definitieve beslissing? De nachtliefhebbers blijven zich kennelijk regelmatig melden. Beslissen over de beste oplossing, blijft altijd een probleempje: hier vind je wat, daar laat je wat. Je kan helaas niet alles hebben: volledige vrijheid zonder dialyse en enorme levensverwachtingen; dialyse is voor mij echt aangewezen zolang ik met mijn geliefde wil verder gaan; en zij met mij!

Non-dialyse is in dit land, waar levensbeëindiging met hulp van deskundigen wettelijk(!) nog niet is toegestaan, weliswaar een zelfredzame manier van euthanasie. Maar daar snak ik, eerlijk gezegd, nog lang niet naar, zolang Nanny blijft; ik reken iedere verjaardag op twintig jaar extra maar wél samen! Bij de huidige avonddialyse is Nanny vanaf kwart voor zeven alleen (met onze Labradors) en heeft, na een onderling telefonisch contact, alle vrijheid, maar is daar toch niet echt blij mee. Begrijp ik!

We dubben samen al een poosje over de te maken keus. De zomermaanden bijvoorbeeld zijn binnen afzienbare tijd weer hier. En daar horen veel mooie avonden bij die we gemakkelijk samen op het terras zouden kunnen genieten. En genoegens genoeg: bij een glaasje rosé samen nadenken over het leven en de plannen die dit aardig kunnen maken, een prettig boek lezen (waarschijnlijk binnenkort zelfs gedownload), of gewoon genieten van de afnemende hitte en de, achter de bomen, dalende zon. Dit alles mogelijk zelfs aangevuld door een rondje over ons terrein met beide Labradors.

Voorlopig heb ik in SERENA afgesproken dat ik de avonddialyse mag volhouden tot onze vakantie in maart, waarna er een evaluatie met mijn nefroloog zal plaatsvinden en er een besluit zal worden genomen over het tijdstip van dialyseren. De keuze zou wel eens op de middag kunnen vallen, maar of dat dan definitief zal zijn, weet ik pas aan het eind van de zomer als de herfst zich weer meldt. De herfst hier is doorgaans ook een heel aangenaam jaargetijde, ondanks de krimpende avonden. Of zo u wilt, de eerder invallende duisternis; maar met wat kaarsen kan die avond ook worden verlengd en heel romantisch zijn.

Maar vandaag genoten we alvast bij 20ºC van de bloeiende mimosa die de heilige Valentijn begeleidde bij een heerlijke lunch aan de Méditerrannée.

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: dinsdag 18-02-2014 | Nog geen reacties




Voeding en dieet bij kinderen met een nierziekte

Hoe zorg je ervoor dat kinderen en jongeren zich aan hun dieet houden? En wat doe je als kinderen door hun ziekte en dieet zo'n afkeer van eten hebben gekregen dat ze helemaal niet meer willen eten? Gelukkig zijn er diëtisten die de ouders en het kind kunnen begeleiden. Ze gaan met elkaar in gesprek en kiezen samen een passende behandeling om de nierfunctie zo lang mogelijk stabiel te houden.

De achteruitgang van de nierfunctie is soms te vertragen door te letten op voeding. Minder zout eten is bijvoorbeeld voor alle nierpatiënten belangrijk. Als de nieren bijna niet meer werken (nierfalen) of er zijn ernstige hartproblemen krijgt de nierpatiënt vochtbeperking als advies. Voor volwassenen en kinderen met een andere chronische nierschade is voldoende drinken juist belangrijk, net als voor gezonde mensen. Dan gaat het uitplassen van afvalstoffen beter.

Zoals hierboven beschreven heeft eten en drinken veel invloed op een chronische nierziekte. Wat kunnen de gevolgen zijn bij kinderen tussen 0-2 jaar met nierproblemen:

Lees meer »

Nieuwe donorwet: berichten van het Bootcongres »

Nog vier maanden, dan gaat de nieuwe donorwet in. Dat is niet alleen voor de 'gewone Nederlander' een verandering. Voor zorgverleners verandert er net zo goed van alles. En voor sommige mensen, bijvoorbeeld mensen met een verstandelijke beperking, is het nog een extra uitdaging om de beslissing te kunnen nemen die de nieuwe wet van ze vraagt.

Lees meer »

K(r)ater »

Hé, wat is dat nou? Ik wrijf met mijn vinger wat foundation over mijn linker neusvleugel. In de spiegel zie ik een holletje in mijn huid waar de foundation niet in glijdt. Als ik er nog een keer overheen ga, is het weg. Ik besteed er verder geen aandacht aan. Tot de volgende dag, als het patroon zich herhaalt. Dan bekijk ik de plek heel precies. Vreemd, denk ik. Volgens mij is dit niet goed.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier