Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Hoor en wederhoor

Communiceren is gebaseerd op bepaalde waarden en normen. De waarde is gebaseerd op vertrouwen en integriteit. De norm is mede gebaseerd op het principe van hoor en wederhoor. Ik ben getriggerd, beter laat dan nooit, door het trieste geval van huisarts Tromp uit Tuitjenhorn, die mijns inziens veel te hard werd aangepakt door het openbaar ministerie.

De co-assistent van het AMC, die in de huisartsenpraktijk van dr. Tromp, mocht meelopen, heeft terecht haar feedback gegeven aan de huisarts dat de dosering morfine aan de stervende patiënt veel te hoog was. Ik kan mij helemaal inleven dat die jonge co-assistent daar erg mee zat en dat dus in het AMC ter sprake heeft gebracht. In het AMC is het balletje gaan rollen en heeft men niet het principe gehanteerd van hoor en wederhoor. Men is gelijk naar het openbaar ministerie gestapt dat vervolgens zonder inlevingsvermogen de huisarts heeft gearresteerd. Heel Nederland heeft van deze zaak kennis genomen en velen hebben de huisarts achteraf gesteund in zijn handelen.

Wat klopt er dan niet? Is de wet veel te kortzichtig? Moet die wet op medisch handelen bij stervende patiënten met veel pijn, niet aangepast worden. Ik denk van wel. De wet is nu niet gericht op het humaan sterven van ernstig zieke patiënten. Ik merk dat het laten sterven nog steeds een taboe is voor heel veel verpleegkundigen, artsen en politici. Natuurlijk is een dosis van 100 maal de reguliere dosis morfine heeeeel extreem. Maar de patiënt was het ermee eens en de familie ook, dus! Had die huisarts nog even snel euthanasie moeten regelen, met als gevolg dat de patiënt nog langer in levensnood zou verkeren. Er moet iets veranderen in het denken, er moet iets veranderen in de wetgeving. Huisarts Tromp heeft, na alle kwalijke verwikkelingen waarbij hij als crimineel werd behandeld, in alle wanhoop en teleurstelling, besloten een einde aan zijn leven te maken. Een heel trieste zaak voor een heel moedige betrokken huisarts. Weten ze in Den Haag wel wat het is om een patiënt te moeten behandelen in de wetenschap dat die patiënt het niet gaat halen en heel veel pijn gaat lijden.

Als ik de link van “hoor en wederhoor” neerleg bij de praktijk van de dialyse, dan constateer ik naast hele goede zaken ook wel eens wat manco’s hierin. Zijn we niet weleens te snel in ons oordeel over een te hoog ultrafiltratiedoel of een te hoge laboratoriumuitslag. Leven we ons wel genoeg in, in de patiënt. Kunnen wij, als dialyseverpleegkundigen, überhaupt ons wel 100 procent inleven in wat de dialysepatiënt moet ondergaan in zijn strijd om te overleven. In de strijd om van een kwantitatief leven ook nog een kwalitatief leven te bemachtigen? Gelukkig komen we heel vaak een heel eind hierin door al onze ervaring en bijscholing. Misschien zitten we nu op en score van 75 procent. Oh, wat zou ik graag wensen dat die score 100 procent zou zijn. Is dit een utopie? Ach, ik ben en blijf een idealist, die helaas ook zo nu en dan fouten maakt in de bejegening.

Ik zou graag de lezer willen prikkelen over zijn of haar ervaring met bovenstaande. Cor wenst u heel fijne kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar, zonder u op uw beperkingen te willen attenderen.

U bent als patiënt, “baas in eigen buik”. Ik kijk uit naar uw reacties.

sterren Gepubliceerd: zondag 22-12-2013 | Reacties (3)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Cor de Leeuw, Koggenland
    23-12-2013 23:39

    Ik wil graag reageren op de reactie van Brenda. Jammer Brenda dat je de column van Cor niet verder hebt geanalyseerd, ondanks dat je de column op je hebt laten inwerken. Dr Tromp heeft niet allťťn besloten, maar met medeweten van de patiŽnt en familie.
    Waar het Cor om gaat is dat er zich situaties kunnen voordoen dat een patiŽnt snel verslechtert, terwijl bv de euthanasieaanvraag in behandeling is, en dan..Wat doe je dan als meelevend huisarts. De patiŽnt laten stikken, die heel veel pijn had en toch al dood wilde. Het gaat Cor erom dat de wetgeving die er nu is vrij omslachtig is en niet voorziet in snel verslechterende situaties met heel veel pijn. Als patiŽnt zou je dat toch niet willen. Ja, ik kan mij voorstellen dat er dus situaties zijn waarbij je de wet even aan zijn laars lapt op toch patiŽntgerichte zorg te kunnen leveren. Wel ben je dan verplicht om dit te melden om zodoende een verandering van wetgeving in de discussie te brengen. Wetgeving verandert door voortschrijdend inzicht.

  • Brenda de Coninck
    23-12-2013 10:36

    Beste Cor,

    Ik heb jouw stuk even op mij laten inwerken. Dat voorkomt bij mij al te heftige reacties. Want ik schrik hiervan. Dat je een man verdedigt die op eigen houtje besluit iemand een enorme overdosis te geven, waardoor die overlijdt.

    Het is goed dat we met z'n allen nadenken over humaan sterven en hoe we dat willen vormgeven. Daar hebben we al eerder over nagedacht en daar is de euthanasiewetgeving door ontstaat. Als blijkt dat die regels bijgesteld moeten worden, dan is het niet aan ťťn man om dat te beslissen.
    Juist omdŠt we ervan uitgaan dat artsen een zorgvuldigheidsbeginsel in acht nemen, kan deze wet bestaan.

    Je kunt je afvragen hoe we kunnen voorkomen dat nijpende situaties als deze ontstaan. Hoe zou het zijn geweest als deze arts eerder had onderkend dat euthanasie een onderdeel zou kunnen zijn van zijn handelen? Had hij dan op een eerder tijdstip toestemming kunnen vragen? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik blij ben dat zijn handelen gelukkig een uitzondering is op de regel. Dat we ferm 'nee' zeggen tegen eigenzinnige acties als deze. Ook al heeft hij het goed bedoeld: dit is een glijdende schaal waar we verre van moeten blijven.

    Dat geeft mij als patiŽnt een veilig gevoel.

    Met vriendelijke groet,
    Brenda

  • Jan Mucha, Hoensbroek
    22-12-2013 13:58

    Beste Cor,
    Ik ben nierdialysepatiŽnt en geloof me alles wat jullie als verplegend personeel op een dialyseafdeling doen is engelenwerk. De uren die aan de dialyse liggen zijn draagbaar omdat jullie ze met ons delen. Twijfel niet maar neem van mij aan dat we niet zonder jullie kunnen. Jullie delen iets met ons wat niemand met ons wil delen . Dank zij jullie is het draagbaar ook al duren die uren tijdens de dialyse lang. Wens jou en al het verplegend personeel van Nederland fijne feestdagen en wees er ook voor ons in 2014 want we kunnen niet zonder jullie. Bedankt




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in zín hempie staanÖ Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om Ďhuní sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier