Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Een mens kan niet altijd geluk hebben

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Ondanks de onverwachte 'polaire' kou verblijven wij hier zeker niet voor ons verdriet. We rijden namelijk nog steeds tussen wijnvelden in allerlei prachtige kleuren. Sommige nog fris groen, andere geel, oranje en soms ook Bordeauxrood, of al volledig kaal. Dit alles hangt samen met de cépage (het ras); u weet dat er niet slechts één druivenras bestaat. En plotseling is dan bij het begin van de winter hier de herfst ingetreden; onze moerbeibomen lieten in één dag bijna al hun blad vallen.

Drie keer in de week zit ik in goed vertrouwen naast Cathy die mij tussen deze pracht naar SERENA vervoert. Ik in de oprechte verwachting om met schoon bloed - nou ja min of meer dan - weer huiswaarts te mogen. Negenennegentig van de honderd keren gaat deze behandeling zonder problemen, maar daar kan je blijkbaar toch niet blind op varen.

Eventuele strubbelingen liggen doorgaans aan de verminderende kwaliteit van de fistule. Maar een enkele keer blijkt het haperen van de spoeling helaas een kwestie van competentie te wezen. Maandagavond - inmiddels al weer enkele weken geleden; zie ook de column van Nanny - ging het grondig mis. Het doorsteken van de huid lukt altijd, maar het richten van de canule en katheter fistulewaarts vraagt een bepaalde anatomische kennis en handigheid. Die waren toen kennelijk even 'buiten beeld'.

De beide(!) prikinstrumenten gingen regelrecht door beide bloedvaatwanden vol in de spieren. Ik heb dat ook meteen duidelijk laten weten door luid 'au' te roepen. In normale dialysegevallen zet ik gewoon even de tanden op elkaar, in de wetenschap dat de EMLA-verdoving in mijn elleboog niet altijd volmaakt werkt; of soms omdat ikzelf de schuld had vanwege de vergeten verdoving wat ik me pas in de taxi herinnerde (gelukkig zeldzaam).

Het voorgaande was het begin van een stressvolle nacht, waarbij je oorspronkelijk verwachtte - want vrijdagavond ging alles nog feilloos - dat er geen problemen zouden zijn met de fistule. Wij weten echter helaas heel wel dat weer een nieuwe operatie zich plotseling kan voordoen. Hierbij ligt januari jongstleden nog vers in het geheugen. Toen was er ook opeens een volledige stremming die door de infimières niet met een simpele dilatation (open persen) van de ader was op te lossen; dus operatie en weer een paar dagen ziekenhuis! Dit spookbeeld speelt snel door je hoofd. En Nanny in het bijzonder is daar ook beslist nooit vrij van. Toen ik dus na twee uur dialyseren veel te vroeg weer opdook aan haar sponde, schoot de stress meteen omhoog en was de nachtrust verre. Vooral baalden we van die mogelijkheid van alweer een nieuwe operatieve ingreep, maar ook van het besef dat er onmiddellijk bepaalde afspraken moesten worden afgezegd.

Ik was namelijk naar huis gestuurd met de mededeling dat SERENA voor de volgende ochtend een afspraak zou maken met de vaatspecialist voor een 'doppler' om de bloedstroomsnelheid te meten. Daarna werd ik in het dialysecentrum terugverwacht met deze bevindingen. Nou die waren - zoals ik ook had menen te voelen - uitstekend; geen enkele opmerking, alleen een blauwe arm cadeau (Nanny). Dit gaf SERENA de moed om mij meteen maar vast te houden voor een ingepaste dialyse van twee uur. Mijn geliefde en op dat moment ook chauffeuse, die mij al de hele dag had rondgereden kon dus naar huis om een telefoontje af te wachten dat ze de patiënt weer thuis mocht halen. Deze dialyse verliep dus feilloos en ook de volgende dag was er bij de complete spoeling geen vuiltje aan de lucht. We zijn gelukkig (voorlopig?) weer terug bij 'normaal'.

Hoewel? Deze afgelopen maandag was er opeens weer iets mis. Ik zat ver boven mijn normale aanvangsgewicht, zodat niet alles er in een sessie uit kon worden gefilterd wegens een te grote kans op forse kramp en een te lage bloeddruk. Oorzaak onbekend, maar eigen schuld natuurlijk. Ik kreeg anderhalve kilo cadeau, maar werd de volgende dag opnieuw verwacht om die te verwijderen. Dit nam nu vier uur in plaats van viereneenhalf. En op woensdag, de dag volgens het rooster, vond de nefroloog - op grond van de weegschaal bij binnenkomst - drie uur genoeg. Twee weken heb ik dus 'bijna de hele week' gedialyseerd en hoop dat ik van de tweede mijn lesje weer heb geleerd.

Ik wens u daarom nu als vanouds:

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 07-12-2013 | Nog geen reacties




Weer grote prijs voor Martin de Borst

De Groningse nefroloog Martin de Borst, ontving zaterdag 6 juni de Stanley Shaldon Award for Young Investigators van de ERA-EDTA, de European Renal Association-European Dialysis and Transplant Association. De prijs, die bestaat uit onder andere een bedrag van 10.000 euro, werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse ERA-EDTA congres dat dit jaar, vanwege de corona-pandemie, online plaatsvond in plaats van in Milaan.

Het onderzoek van De Borst richt zich op het ontwikkelen van nieuwe behandelingen voor patiënten met chronische nierschade. In diverse nationale en internationale onderzoekssamenwerkingen onderzoekt hij hoe ontregelingen in bot- en mineraalhuishouding, onder andere door een tekort aan magnesium en een teveel aan fosfaat, bijdragen aan het ontstaan van hart- en vaatziekten bij nierpatienten. Ook is hij een van de leiders van een door de Nierstichting gefinancierd landelijk onderzoek naar het effect van kaliumsupplementen als mogelijke behandeling voor nierfunctie verlies.

Een belangrijk deel van het onderzoek voert De Borst uit binnen TransplantLines, een grootschalig biobank-onderzoek van het UMCG waarin veel gegevens worden verzameld van donoren en getransplanteerden. Deze informatie is van grote waarde om bijvoorbeeld beter te begrijpen hoe afstoting ontstaat – hierover publiceerde &

Lees meer »

Helft Nederlanders heeft keuze vastgelegd in donorregister »

Op 2 januari 2020 stond 49 procent van de Nederlandse bevolking van 18 jaar of ouder geregistreerd in het Donorregister. Dat zijn 6,9 miljoen mensen, 556 duizend meer dan op 2 januari 2019. De toename van het aantal toestemmingen met of zonder donatiebeperking is meer dan de jaren daarvoor. Het aantal mensen dat expliciet geen toestemming voor orgaandonatie geeft, nam ook meer toe dan de jaren daarvoor. Dat blijkt uit cijfers van het CBS en het Donorregister.

Lees meer »

Wisselwerking: Levende donatie na covid-19 »

'Kun je nog donor zijn als je corona hebt gehad?' Dat vroeg Carla zich in lichte paniek af. Zij werkt in de thuiszorg en liep als een van de eersten COVID-19 op tijdens de verzorging van een van haar cliënten. Een relatief milde variant, hoewel de koorts door haar lijf gierde. 'Gelukkig was er geen ziekenhuisopname nodig, zoals bij Boris Johnson', zegt ze nu.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier