Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Lachen is écht gezond (en zeer besmettelijk)

Klik voor vergroting

Als ik de teksten rechts (link) uit Wikipedia goed in mij opneem, dan vraag ik mij af waarom er geen cliniclown rondloopt op een dialyseafdeling.  Want waar gelachen kan worden kan ook gehuild worden. ‘Ik lig dubbel’ en ‘ik lach me dood’, zijn uitdrukkingen die iedereen wel eens bezigt.  Een clown staat symbool voor de diepe emotie van vrolijkheid maar ook van pure droefenis. Als iemand heerlijk kan schateren, dan geniet de omgeving mee, van die pure emotie.

Ik vertel wel eens een mop aan een patiënt, waarvan ik weet dat die dat waardeert. Het mooie is dat die patiënt mij persoonlijk ook weer aanspreekt als hij of zij een mop weet die verteld moet worden. Want moppen vertellen is heel aangenaam omdat je een positieve reactie krijgt van de patiënt door een blijde lach of zelfs een schater.

Verplegen met humor vergt durf en moed. Niet iedereen is daarvan gediend en dat moet goed beseft worden. Humor is dus heel persoonlijk. Mijn ervaring is echter ook, dat ik wel eens een mop hoor van een patiënt waarvan ik het zeker niet verwacht had. Dat vind ik nog eens een verrassing. Blijkbaar is een mop vertellen soms een taboe, zeker in een ziekenhuissetting.

Laatst vertelde een patiënt, die flink ziek was en moeilijk bij stem was, mij een mop. Hij haalde dat uit het achterste puntje van zijn longen en ik kon hem moeilijk verstaan. Maar met veel moeite lukte mij dat en de clou was echt heel leuk en verrassend. Het deed hem deugd dat ik ervan genoot. En ik weet zeker dat hij ervan genoot om de mop ook aan mij te vertellen. Humor geeft een speciale band met de patiënt en lachen is ook hartstikke gezond.

Een mop vertellen, dat zouden meer mensen moeten doen, is mijn motto. Wat vindt u van deze stelling?

sterren Gepubliceerd: woensdag 20-11-2013 | Nog geen reacties




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier