Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De zin of onzin van het op vakantie gaan

Het zit in onze cultuur reeds tientallen jaren vastgeroest om op vakantie te gaan. Als je werkt dan krijg je vakantiegeld en vakantiedagen. Ook bij een uitkering krijg je trouwens vakantiegeld en mag je op vakantie. Nederlanders zijn een reislustig volkje. Je komt ze overal op de wereld tegen. Op de Zuidpool of in het hoge Noorden bij de midzomernachtzon.

Maar waarom gaan wij nu op vakantie, want het is natuurlijk geen verplichting? Is het om het drukke leven hier te ontvluchten of om de zon op te zoeken of juist de sneeuw of omdat wij de drang hebben om de wereld te verkennen. Net zoals onze voorouders bij de West-Indische Compagnie en de VOC. Wij hebben de middelen om het te doen en wij gaan graag weg van het gehospitaliseerde leven om vaak even met minder luxe te leven. Wat is er nu mooier om met je toiletrol onder je oksel, zonder enige gêne, over de camping te lopen om het toiletgebouw te bezoeken. Ja, ik heb daar totaal geen moeite mee, maar ik ben ook echt een kampeerder. Heerlijk in de buitenlucht leven zonder televisie of internet. Tijd om een boek te lezen of om andere kampeerders te leren kennen en gezelligheid maken.

Hoe is dit nu voor de dialysepatiënt? Mijn ervaring is dat er relatief weinig dialysepatiënten op vakantie gaan. Het is natuurlijk een heel geregel om een dialysecentrum te vinden. Dan komt er nog het geregel met de epo, overdracht, goedkeuring arts en zorgverzekering enz. Mijn inlevingsvermogen zegt mij dat het voor een dialysepatiënt al vaak een strijd is om te overleven. Men voelt zich toch al niet topfit en dan kan ik mij heel goed indenken dat aan vakantie weinig behoefte is. Het risico dat een opname in een buitenlands ziekenhuis moet worden gedaan is een relevante. Ver van familie en kennissen lig je dan in een vreemd ziekenhuis. Neen dat is geen prettige optie. Wat je als dialysepatiënt eigenlijk wilt is echt vakantie vieren zonder vast te zitten aan het ziek zijn en het dialyseschema. Dat zit er niet in helaas.

Als ik kijk naar de patiëntenpopulatie dan is die in de laatste decennia verouderd. Gemiddelde leeftijd zo een 70 jaar en dan is de behoefte aan vakantie ook veelal minder. Toch zou het bijzonder goed zijn om toch die stap te nemen om op vakantie te gaan, ondanks het moeten dialyseren elders. Het heeft ook zo zijn voordelen, om eens in een ander centrum te dialyseren en je daar als vakantieganger te laten verwennen. Ook om uit de sleur van het leven te komen, een andere natuur te aanschouwen. De Nierstichting heeft trouwens mooie reizen met speciale begeleiding voor nierpatiënten. De Nierstichting kan eventueel bij een weinig inkomen, financiële hulp bieden om toch op vakantie te gaan. Wie weet ziet u mij wel met die toiletrol onder mijn armen als u gaat kamperen? Ik mag eind augustus een weekje kamperen in ons mooie Nederland en als ik dan weer thuiskom dan waardeer ik mijn thuis nog meer maar dan wel met veel ervaringen rijker. Nu maar hopen op zonnige dagen.

sterren Gepubliceerd: zaterdag 10-08-2013 | Reacties (3)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Anneke, ovl
    11-08-2013 11:18

    Ik wil hier ook wel eens op reageren. Ik ben al verschillende keren meegeweest met dialysereizen georganiseerd door het ziekenhuis waar ik dialyseer, Denk dus dat dit overeenkomt met de reizen van de Nierstichting, ik kom uit België. Bij deze reizen gaan steeds 2 verpleegkundigen en een nefroloog mee van mijn dienst. Dit is wel fijn en goed georganiseerd maar dat is voor mij geen echte vakantie zoals ik het zou willen. Je vertoeft er tussen medepatiënten, dus niet tussen je eigen vrienden waarmee je op reis wilt gaan. Dikwijls is het ook een vakantiebestemming dat je echt niet ligt. Het was fijn en ik ben blij dat ik dit meegedaan heb, maar de verschillende keren dat ik zelf een bestemming koos en samen gereist heb met mijn vrienden of familieleden was toch veel boeiender en werden de batterijen echt wel opgeladen. Het is wel waar...er moet van alles geregeld worden en plots vertrekken zit er niet in, maar met de hulp vanuit mijn ziekenhuis (zij zoeken een dialysecentrum, nemen contact op met het centrum, maken alle papieren klaar en doen de overdracht, en zorgen voor vervoer ter plaatse) moet ikzelf niets vooraf regelen. Ik geef hun enkel mijn vakantiebestemming goed op voorhand door en mijn periode waarin in wil reizen. Dit is voor mij "echte" vakantie, en dit kan zowel op hotel zijn, als kamperen, of bij mensen logeren.
    We zijn zoal naar Londen, de Moezel in Duitsland geweest., telkens met vrienden. De reis naar Frankrijk, Ile d'Oléron, met de hogesnelheidstrein bij vrienden heeft me ook enorm deugd gedaan. Daar moest ik dialyseren in de stad, dat was 1 uur rijden van onze bestemming, maar mijn vrienden brachten me en we koppelden erna of ervoor een mooi stadsbezoek er aan toe. De reis naar de Var streek bij Ad & Nanny is mij het meest bijgebleven. Dat zijn de mensen die bij Niernieuws een column hebben en dat is eigenlijk mijn allermooiste reis tot nu toe geweest. De begeleiding naar het dialysecentrum (Ad is zelf nierpatiënt) was zo geruststellend voor mij, wetend dat er iemand bij jou is die het reilen en zeilen van het ziekenhuis kent, dat dit echt wel een zorgeloze vakantie is geweest. Ik voorzie om dit in de toekomst terug te doen. Mijn conclusie is dan ook dat er extra middelen moeten ingezet worden vanuit het ziekenhuis om iemand in dienst te nemen die dit aanmoedigt voor de patiënten en die dit ook allemaal helpt te organiseren. In mijn centrum is dit zo en er wordt daar gretig gebruik van gemaakt. Als nierpatiënt heb je ook nood om je batterijen op te laden en dit op de manier waarop je het zelf wilt.

  • Nanny en Ad, Taradeau
    11-08-2013 10:10

    Beste Cor. Na lezing van je weblog had ik maar een gedachte: "Een uitdaging voor alle dialyse-verpleegkundigen en maatschappelijk werk(st)ers om hun patienten te motiveren er toch eens op uit te gaan. Bij ons zijn ze van harte welkom, alle kennis en ondersteunig is aanwezig. Wij regelen een dialyseplaats en Ad gaat de eerste keer mee. Voor ons is de taal geen probleem, dus als er iets gebeurt ..... Wij hebben al enkele (hemodialyse)-patienten hier mogen ontvangen. Volgens hen is het verschil met een reis van de Nierstichting dat men hier het gevoel heeft 'vrij' te zijn. Tijdens de reizen met de Nierstichting (overigens hogelijk te waarderen) blijf je in een groep 'zieke' mensen zitten. Hier ervaart men het gewone (vakantie)leven. Nierpatienten krijgen korting omdat we uit ervaring weten hoe fijn het is om, ondanks alle rompslomp, even van omgeving te veranderen. Juist als je ouder bent en niet meer gebonden aan werk en kinderen is het heerlijk om de vleugels uit te slaan. Als wij de afgelopen jaren zo'n aanbod hadden gehad zou het leven een stuk makkelijker zijn geweest!
    Onze web-site staat onder al onze columns vermeld!!
    Cor, wij wensen jou een mooie vakantie en daarna hopen we op jouw medewerking en die van je collega's in het belang van alle nierpatienten!
    Nanny en Ad

  • Margot
    10-08-2013 18:47

    Ik zit sinds 2002 in de wao en heb mijn vakantiegeld hard nodig om rond te komen. Maar de enige momenten dat ik de behoefte voel om op vakantie te gaan is hartje winter, gewoon even een weekje de zon op mn gezicht te voelen, zou heerlijk zijn. Maar verder? We hebben een prachtig land. Prachtige seizoenen. Maar als ik al zie wat ik aan spullen mee moet slepen als ik een lang weekend naar familie ga.... Nee, laat mij maar lekker thuis blijven en af en toe een dag-uitstapje maken :-)




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier