Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Ontstressen op de dialyseafdeling

Gisteren kwam ik een patiënt tegen die heel gestresst ( te laat!!!) de afdeling op kwam. De wijkzorg was veel te laat geweest die morgen, waardoor zij niet op tijd klaar was en de taxi dus na 5 minuten weer weg was gereden.

Ze belde gestresst de dialyse op met de mededeling dat zij tot wel een half uur later zou komen.
Zij kwam binnen het half uur op de afdeling. Bloeddruk natuurlijk veel te hoog!!! Ik heb haar eerst nog maar laten uitrazen, want ze was boos, maar gelukkig niet op mij. Ach, ik bleef rustig en sloot haar aan en ik verschoof mijn koffiepauze 5 minuten.

Maar het punt dat een patiënt zich gek laat maken doordat de wijkzorg te laat is, dat is toch wel een kwalijk punt in onze westerse maatschappij. Wat is tijd??? Dat is heel erg cultuurbepaald heb ik geleerd met al mijn ervaring. In onze westerse cultuur is men opgevoed met het tijdsbesef. Afspraak is afspraak qua tijd e.d. Wee je gebeente daarvan af te wijken! Ook binnen de dialyseorganisatie is het tijdsbesef van groot belang bij ons. Die druk voelt de patiënt ook, want de aan- en afsluittijden zijn bij wijze van spreken heilig. 

We zijn als organisatie afhankelijk van vele externe factoren, zoals o.a. de wijkzorg, de taxi, de verkeersdrukte. Als de patiënt daar weer eens de dupe van wordt, dan mogen ze op de dialyseafdeling ontstressen. In een warme wachtruimte plaatsnemen. Even klagen tegen de verpleegkundige. Genieten van ontspannen taferelen aan de muren. Relaxen op klassieke muziek uit de speakers. 

Ja dat is de realiteit, maar willen wij en kunnen wij dat veranderen???


Cor de Leeuw is dialyseverpleegkundige en actief in de politiek. Elke 14 dagen schrijft ze op persoonlijke titel over een aan dialyse verwant en/of maatschappelijk onderwerp dat haar na aan het hart ligt.  

sterren Gepubliceerd: vrijdag 23-11-2012 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Kees Faber, Grou
    25-11-2012 00:39

    Als nierpatient leef je al in extra tijd, en dan die tijd nog bekorten ook nog door de stress.




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier