Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

In de voetsporen van Van Gogh

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

In de gezellige eetzaal van ons hotel 'Canto Cigalo' heb ik mij vandaag een hoekje toegeëigend om deze column te schrijven. Ad had, onder het motto 'beter mee verlegen dan om verlegen', zijn laptop meegenomen. En onze stationcar bood, nu Sanne niet meeging, ruimte genoeg om naast extra schoenen, fleecejacks, Elseviers, Libelles en spannende boeken, ook een platte computer mee te nemen. En ja hoor, vanmorgen werd ons tijdens het ontbijt ook duisternis, regen en een knetterend onweer geserveerd met de mededeling dat dat de hele dag zou voortduren.

Vandaar dat ik U nu vanuit St. Rémy-de-Provence kan vertellen over onze vakantiebelevenissen in het land van Vincent van Gogh. Mijn geliefde schilder heeft hier in 1889/1890 een jaar rondgedoold en mocht je hem en zijn werk niet kennen dan word je snel 'bijgepraat' via de kaarten en afbeeldingen met zelfportretten, zonnebloemen, irissen, bloeiende amandelboom, landschappen met olijfbomen en cipressen die overal te koop zijn.

Bédoin

Na enkele dagen acclimatiseren was onze eerste gang daarom naar de grotten van Les Baux-de-Provence waar dit jaar in 'Les Carrières de Lumières' een video draait over het werk van Vincent en zijn vriend Paul Gauguin. De videobeelden worden geprojecteerd op de kalksteenmuren en geven, samen met de muziek, een overweldigende impressie van de meest bekende schilderijen van beide kunstenaars. Tijdens de voorstelling kun je rondlopen, maar voor mensen met evenwichtsproblemen, zoals Ad, en revaliderende dames na een heupfractuur, is dit niet aan te raden. Het is namelijk aardedonker. De beelden weerkaatsen vanaf de muren weliswaar een beetje licht, maar ze bewegen constant zodat je stevig in je schoenen moet staan wil je niet omvallen. Door jarenlange ervaring wijs geworden hadden we daarom twee klapstoeltjes meegenomen. Stevig tegen de muur geposteerd lieten wij alles op ons af komen. Je kijkt je ogen uit, links, rechts, vooruit en zelfs boven en beneden verschijnen de beelden. Af en toe even opstaan en wat bewegen want de binnentemperatuur ligt ver beneden die van buiten. Het fleecejack kwam daarom goed van pas.

Na de voorstelling zochten we een zonnig plekje tussen de rotsblokken om weer wat op te warmen en om te genieten van de bijzondere rotsformaties en het uitzicht op de oude vesting Les-Baux-de-Provence. Van heinde en verre komen toeristen hiernaartoe en het verbaasde ons dat het nog zó druk was. Wat ons betreft zitten we hier volgend jaar weer, want een mooie traditie moet je in ere houden!!

De Mont Ventoux

Een andere traditie, hoewel niet elk jaar en ook niet op de fiets, is een tocht naar de Mont Ventoux. Jaren geleden kwamen we per auto halverwege, maar omdat het mistig was vonden we het niet de moeite waard om de klim helemaal te maken. Dat zal ooit nog eens gebeuren, maar vandaag niet want vanavond dialyse. We bleven dus 'beneden' en aten in een bekend restaurantje in Bédoin een heerlijke aioli. Veel fietsers zochten hier een tafeltje en zo hoorden we hun opgewonden verhalen: hoe mooi het was, hoe snel ze boven waren of dat ze het voorlopig maar voor gezien hielden.

Na dit sportieve schouwspel reden we naar de 'Cave des Vignerons de Mont Ventoux'. Wij hebben ons hart verloren aan deze heel bijzondere en lekkere wijn. De druiven groeien namelijk op verschillende hoogten tegen de berg en de wijnen hebben daardoor ook duidelijk een andere smaak. Zelfs wij als amateurs kunnen dat verschil proeven. Een nieuwe voorraad Mont-Ventoux-wijn in onze kelder maakt ons altijd blij, dus wij komen deze winter wel door!

Tot slot, alle goede dingen in drieën, een tocht door de Camargue. Altijd weer een belevenis om de witte paarden te ontdekken tussen het struikgewas, daarna op zoek naar de zwarte stieren en als de meren zichtbaar worden ... jawel de flamingo's. Stoppen, stoelen uit de achterbak en zitten. Stilte, stilte en nog eens stilte. Een natuur zoals hij ooit geschapen moet zijn. Af en toe vliegt er een eend of reiger over. En als je geluk hebt verplaatsen de flamingo's zich en hoor je de rode vleugels klapperen. ZEN!

De beroemde flamingo's van de Camargue

Tien dagen St. Rémy-de-Provence in een notendop. Elke keer weer een 'thuiskomen', maar ook elke keer weer verrassend. We vergeten dan maar de moeizame dialyses, geen hemodiafiltratie maar 'gewone' hemodialyse, verkeerd aanprikken van de shunt met bloedingen als gevolg en lang wachten voordat je werd aangesloten. De sofrologie heeft ons geleerd vooral het positieve te laten zegevieren. Naast onze mooie uitstapjes kan ik daarom tot slot nog melden dat mijn ochtend- en avondwandelingen hebben geresulteerd in meer souplesse in het heupgewricht en een betere conditie.

Onze twee gastheren zagen regelmatig ons 'geworstel' en probeerden dat op hun manier te verzachten. Als Ad in dialyse was verwenden zij mij met een heerlijke salade composé of Provençaals gerecht. Na het eten kreeg ik een extra wijntje en dessert mee zodat Ad en ik rond middennacht op onze kamer samen de dag nog feestelijk konden afsluiten. En bij het afscheid kregen we een fles eerste klas olijfolie uit de streek mee!

Morgen rijden we weer richting Taradeau waar nieuwe uitdagingen op ons wachten, maar deze mooie herinnering zal ons zeker sterken!!

A bientôt

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 06-10-2012 | Nog geen reacties




Fresenius neemt Diapriva Amsterdam/Buitenveldert over

Diapriva en Fresenius Medical Care (FMC) hebben op 2 juni 2020 de definitieve overeenkomst getekend waarbij dialysecentrum Diapriva in handen is gekomen van Fresenius Medical Care.

'Voor Fresenius Medical Care is deze overname een duidelijke strategische keuze', zegt Ellen Gijsbers, vicepresident Noord-centraal Europa. 'Ons doel is om optimale, kosteneffectieve en hoogwaardige zorg te leveren waarin de patiënt centraal staat. Door onze internationale ervaring te benutten en samen te werken met andere spelers binnen de Nederlandse nefrologie, willen we de zorg verder ontwikkelen en verbeteren.'

FMC is wereldwijd heel groot in dialyse, met meer dan vierduizend klinieken, maar is in Nederland vooral bekend van apparatuur en minder als eigenaar van dialysecentra. Diapriva is het tweede Nederlandse dialysecentrum dat eigendom wordt van FMC. Het eerste was in 2014 Dialysecentrum Beverwijk, waarvoor FMC een samenwerkingsverband met het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk aanging.

Diapriva is sinds 2008 een zelfstandig behandelcentrum (ZBC) voor chronische hemodialyse. In samenwerking met het VU medisch centrum (VUmc) verzorgt Diapriva zeven dagen en zes nachten per week dialysebehandelingen. Diapriva startte jaren geleden met een nachtdialyseprogramma waarbij de patiënten in eigen slaapkamers 's nachts gedialyseerd worden. Het centrum voert op dit moment hemodialyse uit voor meer dan 100 patiënten.

Lees meer »

Schiet mij maar lek »

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'Tja… je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren.

Lees meer »

Werken als dialyseverpleegkundige tijdens covid-19 »

Hoe is de situatie in het ziekenhuis waar u momenteel werkt?Ivon Lijten, dialyseverpleegkundige: 'Er is veel onderling veel contact met andere dialyseverpleegkundigen op verschillende locaties en het is opvallend dat er weinig nierpatiënten en weinig dialyseverpleegkundigen besmet zijn met het coronavirus. In het begin waren de patiënten angstig en onzeker, maar de rust is inmiddels teruggekeerd.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier