Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Wie zoet is krijgt lekkers...

De Sint is weer in het land! Het is voor mij dan ook altijd een uitdaging om in een bepaalde periode van het jaar of in het kader van een bepaalde gebeurtenis die heeft plaatsgevonden een blog te schrijven die een bruggetje kan slaan naar waar mijn blogs in principe over gaan: het leven met een donornier (even voor alle duidelijkheid: een bruggetje slaan, GEEN vergelijking!!!). We zitten nu midden in de Sinterklaasperiode en ook dan denk ik meteen, kan ik daar iets mee. Zo ook straks als Kerst nadert.

En natuurlijk kan ik daar iets mee, alleen vind ik het deze keer wel heel moeilijk en lastig. 
Sinterklaasfeest is het feest van geven en krijgen... Zo ook geldt dit voor orgaantransplantatie, dat is al één bruggetje. Ik wil hiermee niet zeggen dat dit altijd een feest is, maar het gaat wel om geven en krijgen en uiteindelijk is het in ieder geval de bedoeling dat het voor de ontvanger wel een feest gaat worden... Van cadeautjes wil ik in deze helemaal niks horen. Het gaat hier over leven en dood en nieuwe kansen en nieuw leven en dat is van een geheel andere orde dan het krijgen van materiële zaken.

Ik heb hiervan zelf één voorbeeld. Ik was zelf net getransplanteerd (een paar dagen voor dit voorval) en ik had mezelf de opdracht toebedacht om maar eens te gaan proberen om bij de computer in de familiekamer zien te komen. Een mooie gelegenheid om van die bedompte ziekenhuiskamer af te komen en te kijken hoever ik zou kunnen komen. Het was misschien 15 meter lopen, maar het leek wel een kilometer, toch lukte het!! De computer was vrij en ik was blij dat ik kon gaan zitten. Er zat nog een dame in badjas en met infuuspaal en we groetten elkaar.

Ik probeerde in te loggen, maar het leek of mijn hoofd gevuld was met watten. Ik bekeek wat dingen en stopte, en zo kwam ik in gesprek met de dame die de krant zat te lezen. Uiteindelijk vroeg ze of ik ook getransplanteerd was en ik antwoordde dat ik een nier van mijn vader had gekregen, waarop zij antwoordde: “zo, dat is een mooi cadeautje”. Ik keek haar aan en ik bleef lange tijd stil. Ik stond op en zei: “ik ga maar weer eens naar mijn kamer”. Eenmaal bij mijn bed aangekomen was het enige wat ik dacht: “die is niet goed”. Hoe kun je nu in zo'n situatie over een cadeautje spreken, ik was totaal verbouwereerd. We hadden het hier toch over een nieuw leven en geen materiële zaken...!!!

Wat ook nog een bruggetje kan zijn is al het lekkere snoepgoed en eten in deze periode. Tijdens mijn nierziekte mocht ik heel veel lekkers niet hebben, nu mag ik alles weer eten. Wat trouwens na een eerder blog nogal heftige reacties opleverde, want dat schijnt niet voor iedereen die getransplanteerd is te gelden, dus ik spreek hier alleen voor mezelf. Maar ik sla een lekker stuk chocola of marsepein dus niet meer af, wat natuurlijk wel weer nadelige gevolgen voor m'n gewicht heeft, maar na zoveel jaren allerlei verleidelijkheden op het gebied van eten te hebben moeten weerstaan, zal me dit vooralsnog een zorg zijn.

En om nog maar een bruggetje te slaan met de titel van deze blog: “wie zoet is krijgt lekkers”... Ik denk dat de mensen die op de wachtlijst staan hier heel anders over denken. Zij staan soms eindeloos op de wachtlijst en hoe “zoet” ze ook zijn, hun wachten is soms om radeloos van te worden. Soms wordt het wél beloond maar helaas is het in te veel gevallen nog steeds zo dat mensen sterven, omdat het gehoopte telefoontje niet op tijd kwam. Zij hebben maar één ding op hun verlanglijstje staan en dat is een donororgaan, zodat zij op kunnen klimmen uit hun ziekte om weer een mooie toekomst op te gaan bouwen, waarin natuurlijk ook elk jaar een gezellig Sinterklaasfeest thuishoort.

U kunt uw steentje bijdragen om er voor zorgen dat er meer levens gered kunnen worden! Een mooie gedachte in deze periode van het jaar die symbool staat voor geven en krijgen om even bij dit onderwerp stil te staan. Terwijl u met uw gezin en/of familie straks cadeautjes uit zit te pakken en geniet van allerlei lekkers kan dit een mooi onderwerp van gesprek zijn. Daarbij kunt u de “olievlek” mooi uit laten vloeien door een ander ook attent te maken op dit onderwerp. Er wordt zoveel tijd besteed aan het kopen, inpakken en uitpakken van de cadeaus, dat misschien die paar minuten tijd die het maar kost om aan te geven of je wel of geen donor wilt zijn het geheel compleet kunnen maken. Zodra ik, toen ik jong was lucht kreeg van het feit dat er destijds een donorcodicil bestond vulde ik hem in, toen niet wetende dat jaren later een donororgaan mijn leven zou redden...

Laat daarom in ieder geval vastleggen wat u wilt en ga naar WWW.JAOFNEE.NL

Velen zijn u voorgegaan, maar er moeten er nog veel meer bij!!

sterren Gepubliceerd: vrijdag 18-11-2011 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Anita, Schooten
    19-11-2011 09:26

    Er zijn meerdere mensen die "een kadootje" hebben gehad denk aan Petra Laseur die haar nier heeft gegeven (ze is gewoon een KANJER!). Net kreeg ik een mailtje van een nierpatiënt die succesvol een nier kreeg van zijn oom; zijn eerste nier kreeg hij op jeugdige leeftijd van zijn vader maar die nier werkte niet meer. Ik moet helaas wachten op een nier en de wachtlijst is 4 jaar. Het woord kadootje is inderdaad niet op zijn plaats we hebben het niet over iets wat je kunt kopen. Een nieuwe nier is voor een dialyse patiënt een nieuw leven dat niet in woorden uit te drukken is, het is opnieuw geboren worden in hetzelfde lichaam en het lijkt mij een geweldige ervaring!




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier