Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Van papier naar digitaal

Weblog van Sander van der Stam, dialyseverpleegkundige 

Kennis is macht. Deze uitspraak heeft zich al vaak bewezen. Ik vind het ook toepasselijk voor de dialyse. Kennis over de patiënt geeft ons de macht om goede zorg te leveren. Kennis is meer dan alleen feiten verzamelen, want het registreren en verwerken daarvan is misschien nog wel veel belangrijker. Op een dag krijgen we heel wat informatie te verwerken. Van de patiënt, van de dialysemachine, bloeduitslagen, overdrachten, rapportages uit vorige verslagen enzovoort. We hoeven dit gelukkig niet allemaal meer met pen en papier te verwerken. Ook wij verwerken tegenwoordig veel informatie digitaal.   

Niet het steentje, maar een computerprogramma

Op de dialyse gebruiken we Diamant. Niet het steentje, maar een computerprogramma. En dan heb ik het niet over zomaar een computerprogramma, maar over een volwaardig elektronisch patiëntendossier. Alles wat met de patiënt en de dialysebehandeling te maken heeft wordt erin verwerkt. Dit heeft als groot voordeel dat alle informatie overzichtelijk op één plek terug te vinden is en daarbij ook toegankelijk is voor alle disciplines. Dit werkt ook meteen een nadeel in de hand. Er wordt soms zo veel informatie in verwerkt door zo veel verschillende mensen dat het programma steeds complexer wordt om het te kunnen bolwerken. Iedereen heeft verschillende prioriteiten en iedereen wil 'zijn' stukje informatie gemakkelijk terug kunnen vinden. Zo moet een dokter snel de status bij kunnen werken terwijl een verpleegkundige een duidelijk overzicht van de verpleegplannen nodig heeft.

Dit maakt het een hele uitdaging om de informatiestroom in goede banen te leiden. Toch is het een goede zaak dat er meer gevraagd wordt van dit soort computerprogramma's, want het dwingt de mensen om verder te kijken dan alleen hun eigen stukje binnen Diamant. 

Het werkt sneller, efficiënter en het neemt een stuk minder ruimte in dat alle dikke papieren dossiers

Ik kan deze manier van werken alleen maar toejuichen. Het werkt sneller, efficiënter en het neemt een stuk minder ruimte in dat alle dikke papieren dossiers. Ook is het veiliger, want er zijn maar zo veel post-it's die je in een dossier kunt plakken voor eventuele bijzonderheden. Met de huidige programma's kun je waarschuwingen voor allergieën of andere bijzonderheden in beeld laten komen als de gegevens van een patiënt opgevraagd worden.

Nu is het niet zo dat we helemaal niets meer opschrijven. We schrijven van alle dialyses de gegevens op papier. Denk aan bloeddrukken, dialyseparameters en het gewicht t.o.v. het te ontrekken vocht. Dit wordt dan later verwerkt in de computer. Dat klinkt nog niet zo efficiënt, maar de stap van papier naar digitaal is niet zo gemakkelijk genomen. Denk maar aan de (politieke) discussie over het EPD (Elektronisch Patiënten Dossier). Om een goede, veilige manier van gegevensverwerking te kunnen waarborgen moeten we de tijd nemen om dit te ontwikkelen.

De stap van papier naar digitaal is niet zo gemakkelijk genomen

We besteden daar dan ook de nodige aandacht aan. Zo hebben we een werkgroep opgericht die geleid wordt door twee 'experts'. Gezamenlijk zorgen we er voor dat Diamant goed draait, maar ook dat het zich ontwikkelt tot een beter programma. Onze experts gaan regelmatig naar een landelijk overleg waar gebrainstormd wordt over verbeteringen en aanpassingen van Diamant. Dit heeft er onder andere al toe geleid dat Diamant met de dialysemachine kan communiceren. De gegevens die we nu opschrijven komen dan direct in de computer. Voor de nachtdialyses is dat ideaal, want we willen 's nachts zo min mogelijk bij de patiënt komen.

Ook kan de weegstoel het gewicht direct in Diamant zetten, waarna een bijbehorend rekensommetje voor het te ontrekken vocht wordt gemaakt. Dit scheelt niet alleen schrijfwerk, maar voorkomt ook fouten. De meeste fouten worden door mensen gemaakt, zeker als het aankomt op registratie en rekenen. Toch kunnen we niet blindvaren op de computers, want die geven uiteindelijk alleen dat weer wat wij erin stoppen. Ik denk dat we goed op weg zijn naar een balans: vertrouwen in de techniek, aangestuurd door de menselijke intuïtie!

sterren Gepubliceerd: dinsdag 14-08-2012 | Nog geen reacties




Enzym beschermt diabetespatiŽnten tegen nierschade

Een groot deel van de patiënten met diabetes type 1 krijgt na verloop van tijd te maken met complicaties, zoals oogproblemen, of nierschade. Een ander deel van de diabetes type 1 patiënten gaat echter complicatieloos door het leven, ook hun nieren worden niet aangetast. Volgens onderzoekers van het Joslin Diabetes Center uit Boston komt dat wellicht omdat het bloed van die laatste groep beschermende enzymen bevat.

Bij diabetes (suikerziekte) zijn de bloedglucosewaarden te hoog. Normaliter nemen cellen de suiker uit het bloed op, maar hiervoor zijn wel insuline en werkende insulinereceptoren nodig. Als ofwel de insuline niet aanwezig is, of de receptoren niet goed werken, stijgt de bloedsuikerspiegel. Bij diabetes type 1 is er sprake van te weinig insuline, het lichaam van de patiënt maakt zelf te weinig insuline aan, en de patiënt zal dat (vaak dagelijks) moeten aanvullen door 'insuline te spuiten'. Bij type 2 werken de receptoren niet goed meer. Het verslechteren van de werking van deze receptoren is een proces van jaren, waardoor type 2 doorgaans niet voorkomt bij jonge mensen. Vroeger werd het daarom ook wel 'ouderdomssuiker' genoemd.

Lees meer »

'Voor operatie nier koelen heeft geen zin' »

Bij een operatie waarbij een gedeelte van een nier wordt verwijderd, is het goed gebruik om die nier vooraf een aantal minuten te koelen, om weefselschade tegen te gaan. Uit Canadees onderzoek, gepresenteerd tijdens AUA Annual Meeting 2019, blijkt nu echter dat koelen geen effect heeft op het resultaat van de operatie. Een operatie waarbij een gedeelte van een nier wordt verwijderd heet een partiële nefrectomie.

Lees meer »

Beurs voor onderzoek naar dialyse bij ouderen »

Hebben patiënten van 70 jaar of ouder baat bij dialyse? Dit gaan dr. Marjolijn van Buren, prof. dr. Willem Jan Bos en dr. Simon Mooijaart van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) samen met collega’s van onder andere het HagaZiekenhuis en UMC Utrecht onderzoeken. Het Leading the Change (LtC)-programma maakt 600.000 euro vrij voor het onderzoek. Bos sprak zich al jaren geleden uit tegen dialyse na het tachtigste levensjaar.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier