Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest... (1/2)

Nu er weer een controle nadert in het ziekenhuis, begint langzaam de onrust om de hoek te kijken, voor velen waarschijnlijk wel herkenbaar. Ik draai nu inmiddels 20 jaar mee in dit circus en kan mezelf dringend toespreken en bij elkaar rapen, maar het helpt niet. De angst dat er toch (weer) iets mis is, zit diep geworteld. Alle scenario's vliegen zo af en toe aan me voorbij, terwijl ik me ondertussen gewoon goed voel, dus waar zou ik me druk over maken. Maar ja, ik moet ook altijd weer terugdenken aan het moment dat ik zonder enig vermoeden in het ziekenhuis kwam en de nierfunctie in een keer van 50% naar 30% was gekelderd. Ik had het echt niet aan voelen komen.

Ik probeer mezelf altijd voor te houden dat angst een slechte raadgever is en meestal is dat ook zo, maar ik heb helaas ook anders ervaren.

Het is nu bijna 4 maanden geleden dat ik voor controle geweest ben. Ik heb de afgelopen periode alles totaal los kunnen laten en van me af kunnen zetten. Heerlijk op vakantie geweest, maar toch komt dit “monster” weer om de hoek kijken. Soms komt ie sluimerend binnen en soms grijpt het je bij de strot alsof deze wordt dichtgeknepen. Als ik voor controle ben geweest en alles weer goed is, kan ik altijd heerlijk zeggen: “zo, weer een paar maanden rust”! Maar als de controle weer nadert is het er weer... Maar wat is dan die angst? Die angst is dan inderdaad waarschijnlijk de titel van deze blog: “De mens lijdt dikwijls het meest aan het lijden dat hij vreest”! En deels is dat natuurlijk ook zo, want ik wil natuurlijk niet meer meemaken, waar ik 17 jaar lang in gezeten heb, terwijl ik nu weet, hoe goed het ook (weer) kan gaan!!

Natuurlijk is er nu maar één angst en dat is dat er iets mis zou kunnen zijn met de donornier en de vreselijke gevolgen daarvan. De gedachten van: “als dit, dan dat” komen en gaan en dat terwijl ik anderen altijd probeer wijs te maken dat “als dit, dan dat” niet bestaat!

Wat ik jammer vind, is dat bij de voorlichting, met name over de transplantatie, maar ook bijvoorbeeld toen ik zwanger wilde worden, alleen de positieve kanten van alles benadrukt werden. Terwijl ik ook graag de andere kant van de medaille had willen horen. Het kan waarschijnlijk een hoop teleurstelling voorkomen door daar ook duidelijk over te zijn. En geen “kop-in-het-zand”-gedoe. Ik kan me voorstellen dat het lastig is ook de vervelende kanten te moeten laten zien, maar ook dat is realiteit. Misschien wordt er gedacht we vertellen dat niet om angst en onzekerheid te voorkomen, maar de mensen kunnen tegenwoordig alles opzoeken op internet en lezen misschien flarden van informatie, wat juist veel meer onzekerheid oproept. Openheid, eerlijkheid, duidelijkheid!!

sterren Gepubliceerd: woensdag 21-09-2011 | Reacties (2)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • zus severins, Echt
    27-09-2011 12:15

    Hallo meid
    De angst blijft er altijd , Dat zit eenmaal in de mens .
    Maar Ga er maar van uit dat alles goed is .
    je red het wel .gr zus

  • Anita Schooten, Amsterdam
    24-09-2011 09:47

    Er was een man die zo bang was voor de griep dat ie te veel sinaasappels at en toen daar in stikte. Daar bedoel ik mee te zeggen dat als je je zo druk maakt over doktersuitslagen als nierpatiënt je hartproblemen kunt krijgen en wat heb je daar nu aan. Wel realistisch blijven maar geniet toch van het leven en kijk naar het NU moment NU ben je gezond en wees daar blij om. Ik geef ook voorlichting aan pre-dialyse patiënten en mijn motto is en blijft geniet van ieder moment en kijk niet te ver vooruit. Kijk ook naar wat je nog wel allemaal kunt.




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier