Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Ontdekkingstocht in de herkansing

Op naar de top

De periode na transplantatie is eigenlijk een ware ontdekkingstocht in een "nieuw leven" met een "nieuw lichaam" in een "nieuwe kans" van een "nieuwe Linda" geworden. Niet zozeer het eerste jaar na transplantatie (zie daarvoor deze blog), maar daarna werd een ware inhaalslag gemaakt. Het is een periode geworden van grenzen verleggen. En verleg je die dan voorzichtig of ga je er ver overheen, zodat je twee stappen vooruit gaat, maar weer 3 stappen teruggeworpen wordt? Alleen dit is al iets wat je voor jezelf uit moet zoeken. Trek je je hierbij veel aan van je omgeving of trek je je eigen plan?

Een van de eerste dagen na de transplantatie was er een pittige verpleegkundige die zei: "wat je voor je operatie kon, kun je nu ook" en natuurlijk was dat ook zo, maar zo voelde het niet. In ieder geval, met 48 pillen per dag in je lichaam "gepompt" ben je niet jezelf. Er moet weer een mooie balans gevonden worden tussen medicatie, lichaam en nier. Maar ook tussen lichaam en geest. En zo ontstond er inderdaad een ontdekkingstocht, niet alleen wat ik lichamelijk weer aankon, maar ook mentaal was er veel veranderd. Ik stond nu echt wel anders in het leven.

En natuurlijk was dit een nieuwe kans om uit m'n leven te halen wat er in zit...!! En ja, wat betreft de "nieuwe Linda", de mensen die mij van 20/25 jaar geleden of daarvoor kenden, wisten wel wat een pit en levenslust er achter die grote bruine kijkers schuilgingen. Echter de mensen die mij na die tijd leerden kennen, kenden mij alleen van de slechts steeds vermoeider wordende blik. Enkelen van hen waren ook degenen die zeiden: "we zijn zo benieuwd naar "de nieuwe Linda" na de transplantatie", oftewel de Linda van ongeveer 25 jaar geleden. Want toen werd officieel aangetoond wat er met me aan de hand was; zelf heb ik echter het vermoeden dat ik achteraf gezien al veel langer ziek was. Ik kan jullie in ieder geval verzekeren, de pit is weer volledig terug! Soms tot vermoeienis van sommigen...

Na een moeizaam eerste jaar na de transplantatie, nam ik het besluit om mijn eigen plan te trekken. Ik voelde me het beste als ik de stappen die ik wilde zetten in mijn eigen tempo maakte. Dat dat niet altijd het tempo is en was wat anderen voor ogen hadden, daar trok ik me in eerste instantie heel veel van aan. Later heb ik de (opbouwende) kritieken/commentaren in me opgenomen en als ik er iets mee kon of als ik vond dat diegene daar ook gelijk in had, deed ik er wat mee in mijn tempo en op mijn manier. En zo beklom ik figuurlijk hoge bergen en viel soms terug in een klein dalletje. En elke keer was er weer die trots en het zelfvertrouwen als iets gelukt was, onzekerheid maakte langzaam plaats voor zelfvertrouwen! Was dat vlak na de operatie de eerste keer douchen of de eerste keer een blokje om lopen. Onlangs was dat tijdens onze vakantie in Oostenrijk, het bereiken van de top van de Kitzsteinhorn op 3029 meter hoogte. Het "toppunt" voelde tevens als een "hoogtepunt"!! Om met zijn vieren, als gezin op deze top te staan had voor mij de symbolische betekenis van wat wij met zijn viertjes de afgelopen jaren voor elkaar gebokst hadden.

En zo was eigenlijk de beklimming naar die top ook heel symbolisch. We gingen met drie kabelbanen, met steeds een overstap op de volgende kabelbaan. Wat dan tevens even een rustpunt was. De eerste kabelbaan ging tot 1976 meter hoogte, het langste stuk. De tweede ging tot 2452 meter hoogte en de derde ging tot de top: 3029 meter hoogte. Soms ging het met een kleine hapering, soms een beetje hortend en stotend, om vervolgens zonder blikken of blozen verder te gaan. En zo was het eigenlijk de afgelopen jaren ook gegaan, want het ging heus niet altijd vanzelf. Maar wat we wilden, dat lukte!! We kennen allemaal de cliché's: "door dik en dun" en "in goede tijden en slechte tijden", maar het moet ook nog waargemaakt worden en lukken.

Terug in het hotel op vakantie in Oostenrijk aangekomen zei iemand tegen me, die eigenlijk tussen neus en lippen te weten was gekomen wat er met mij gebeurd was: "stoer wat je gedaan hebt!!" En heel stilletjes vond ik dat eigenlijk ook wel. Nu ik symbolisch op die top ben geweest, wil dat niet zeggen dat ik er ben. Graag zou ik nog wat conditie opbouwen en wat medicatie afbouwen. En ik ben ervan overtuigd dat ook dit nog gaat lukken. Om vervolgens verder te bouwen aan iets moois! Nooit eerder voelde ik me uiteindelijk mentaal en fysiek zó sterk, ik was van zó diep helemaal weer opgeklommen, natuurlijk met volledige steun van mijn gezin en dat geeft veel vertrouwen...!!

sterren Gepubliceerd: woensdag 24-08-2011 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • zus severins, Echt
    24-08-2011 20:44

    Geweldig wat je gedaan hebt .ik heb alle respect voor jou .
    ga door in je eigen tempo .En je red het wel .knap hoor .




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier