Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De transplantatie deel 2

Ga maar alvast lunchen zeggen ze, ik loop de operatiekamer uit, waar kwamen we ook alweer vandaan? Gelukkig, ik weet het nog, ik stap een grote ruimte binnen waar allemaal groengeklede mensen zitten. Ik neem wat te eten en te drinken en zoek een plekje tussen alle groene pakken, ik val niet op, niemand kijkt gek op van een vreemd gezicht. Terwijl ik net doe of ik een krantje zit te lezen luister ik naar de gesprekken om me heen. Achter mij zitten chirurgen, duidelijk te horen aan hun manier van praten, je weet wel wat ik bedoel! Aan het tafeltje bij mij zit een groep studenten, ergens achter mij hoor ik vragen ‘wat heb jij vanmiddag op het programma?’ het antwoord ‘ooh wat klein grut, teennagels enzovoort, niks interessants’ ben ik even blij dat ik vandaag niet opgenomen ben voor ‘wat klein grut!’

Terug op de operatiekamer is de voorbereiding alweer in volle gang, de patiënt komt binnen, de zoon van de patiënt van vanmorgen. Tijdens de voorbereiding stel ik me weer voor en we maken een praatje dan is het zo ver. Meekijken bij deze operatie is een stuk lastiger dan bij het verwijderen van de nier, dit keer kan ik niet op Full HD meekijken! Er komt hier geen camera aan te pas. Ik word gewezen op een aantal bankjes in de hoek ‘als je op een bankje achter de chirurg gaat staan kan je over haar schouder meekijken.’ Gewapend met het hoogste bankje, ik wil het goed zien, loop ik voorzichtig tot achter de chirurg die al een incisie in de rechteronderbuik van de patiënt gemaakt heeft. Ik stap op het bankje en ben als de dood dat ik in mijn enthousiasme voorover tussen de chirurg en de assistent duikel!

Dit is inderdaad moeilijker zichtbaar, ik doe mijn best het toch zo goed mogelijk te zien, de chirurg geeft weer goed uitleg. Er word eerst ruimte gemaakt voor de nier en de bloedvaten waar de nier aangehecht gaat worden, worden blootgelegd. De nier mag weer uit de ijsblokjes! Hij word goed afgespoeld en er komen wat touwtjes tevoorschijn, touwtjes? Ja, de twee touwtjes gaan om de nier en zo hangt de nier boven het gat in de buik en word hij langzaam op zijn plaats gebracht, net een hijskraan. Wat er dan gebeurt kan ik jammer genoeg niet goed zien. Het word mij wel uitgelegd, de bloedvaten worden gehecht en de urethra word aan de blaas gehecht. Als alles gehecht is, komt het spannendste deel, doet-ie het of doet-ie het niet! De nier kleurt weer prachtig rood en … er is gelijk urineproductie! Iedereen slaakt een zucht van verlichting, operatie geslaagd. De chirurg laat het sluiten van de buik over aan de assistent en we praten nog even na, ze heeft er een goed gevoel bij maar de eerste dagen na een transplantatie blijven altijd spannend. Ik bedank haar hartelijk voor haar uitleg en de onvergetelijke dag.

En nu maar hopen dat ik mijn kleren en de uitgang weer kan vinden in het doolhof.

Als ik buiten kom schijnt de zon heerlijk, er staan bankjes voor het ziekenhuis, ik ga even zitten voor ik aan de terugreis begin. Even de dag overdenken. Er komt een dame naast me zitten, een patiënt want ze heeft een infuuspaal bij zich. ‘Effe een peukie’ zegt ze tegen me, op haar infuuspomp lees ik  ‘longafdeling’ Tuurlijk mevrouw, denk ik, doe u maar een peukie.

Ik zet mijn zonnebril op, zo even incognito zijn, even geen zin in een praatje, even de dag doornemen in gedachte.

We kennen elkaar niet, maar toch wil ik de patiënten van vandaag bedanken dat ik deze hele bijzondere dag met jullie mocht delen. Een dag die ik nooit vergeten zal.

sterren Gepubliceerd: maandag 13-06-2011 | Nog geen reacties




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier