Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De transplantatie, deel 1

 

Als onderdeel van de opleiding voor dialyseverpleegkundige is het heel leerzaam een transplantatie bij te wonen. In de lesstof op school word ook uitgebreid aandacht besteed aan het onderdeel transplantatie. Ik vind het allemaal heel erg interessant, de verschillende transplantaties, levende of niet levende donoren. Familietransplantaties, dominotransplantaties en de bewonderenswaardige Samaritaanse donoren. Vele verhalen heb ik ter voorbereiding gelezen maar alles verbleekt bij het echt bijwonen van de operatie zelf.

Op de bewuste dag reis ik naar één van de grote academische ziekenhuizen de Nederland rijk is … met openbaar vervoer! Parkeren daar is een ramp werd mij verteld. Nu ben ik een openbaarvervoer barbaar, de bus gaat nog wel maar als de tram of de metro aan bod komen wordt het moeilijk! Gelukkig kom ik ruim op tijd aan, nu op zoek na de verdieping en kantoor waar ik me moet melden, wat is het hier groot! Ik was al voorbereid door collega’s die mij voorgegaan zijn ‘kijk uit dat je niet verdwaalt’ nou inderdaad.

Ik word voorgesteld aan de transplantatiechirurg, spannend, het is een sympathieke dame. Samen lopen we door de lange gangen naar het OK gedeelte. Eerst omkleden, ik krijg een schitterend groen pak, nu is groen niet echt mij kleurtje, maar ach, voor één dag kan het wel!

Gekleed in m’n groene pak en een paar veel te grote OK klompen ga ik op zoek naar de chirurg die in een andere ruimte ging omkleden. O help, allemaal groene pakken, hoe zag ze er ook alweer uit? Ik zie haar en we lopen door het immense OK complex naar de bewuste operatiekamer. Ik word voorgesteld aan de operatieassistenten die druk in de weer zijn met het klaarleggen van de pakken met instrumenten. Alles klaar, de patiënt kan komen, ik word even bijgepraat, het gaat om een familie transplantatie, vanmorgen verwijderen van de nier, lunchpauze, vanmiddag nier terugplaatsen.

De patiënt wordt binnengereden en terwijl alles in gereedheid gebracht word voor de narcose ga ik me even aan hem voorstellen.

Dan, twee keer met de ogen knipperen later, sta ik op een full HD scherm mee te kijken in de buik van de man aan wie ik me net had voorgesteld. Ongelofelijk, techniek staat voor niets tegenwoordig. Binnen een mum heeft de chirurg en haar assistent een aantal instrumenten in de buik ingebracht en zijn ze op zoek naar de nier! Ik wil alles weten, wat zie ik nu en wat is dat, de chirurg geeft uitgebreid uitleg. In mij enthousiasme ben ik te dicht aan de tafel met instrumenten gekomen en word ik door de operatieassistent terug gefloten ‘ stukje terug, dit is steriel en hier komt de nier zo te liggen’ zegt ze.

Ik doe een paar stapjes terug en ga met de handen op de rug staan. De nier word los geprepareerd, zo noemen ze dat, knap hoor, met een soort klein schaartje word het stukje bij beetje losgeknipt.’ Kijk Myrthe’ zegt de chirurg ‘hier hebben we de vena en de arterie renalis’ gelukkig heb ik de anatomie van de nier nog goed in het geheugen! Het losmaken van de nier neemt veel tijd in beslag en word heel secuur gedaan. Ondertussen is het in de operatiekamer een komen en gaan van studenten die ook even mee kijken, af en toe word er meegezongen met een liedje op de radio, de sfeer is super relaxed. En dan is het zo ver, nu iedereen weer op scherp!

De nier is los, er word door een van de buisje een zakje naar binnen gewerkt en de nier word binnen in de buik in het zakje gestopt, wat knap! En dan ligt de nier voor me op de tafel, kijk uit niet te dicht bij, weer stapje terug, handen op de rug. Terwijl de assistent zich ontfermd over de patiënt en de gaatjes hecht, inspecteert de chirurg de nier, ik inspecteer mee! Dit maak je niet iedere dag mee, een nier in het echt! Na inspectie word hij weer in een plastic zakje gestopt en komt er een koelbox tevoorschijn gevuld met ijsblokjes, voorzichtig word de nier tussen de ijsblokjes geparkeerd tot na de lunchpauze.

Wordt vervolgd…

sterren Gepubliceerd: zondag 12-06-2011 | Nog geen reacties




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier