Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

'Bevrijding'

Afgelopen 4 en 5 mei deed ik bij mijzelf een prachtige ontdekking. Daar waar op deze dagen de mond zo vol van is: VRIJHEID, realiseerde ik mezelf dat bij mij nu eigenlijk het punt bereikt was, wat ik voor mijn transplantatie voor ogen had: VRIJHEID. Niet meer gevangen door mijn eigen lichaam, geketend door de vermoeidheid.

Het was prachtig weer, ik was aan het werk in onze tuin en voelde voor het eerst weer de fysieke kracht en energie om aan te pakken en door te zetten, zoals ik dat jaren niet had gevoeld. Het gevoel van onafhankelijkheid, controle over de hele situatie en mezelf waarin ik op dat moment verkeerde, gaf me een gevoel van: VRIJHEID. Ik hoefde niet te vragen: 'wil jij alsjeblieft die boom voor mij snoeien', of 'wil jij het onkruid van tussen de stenen halen'? En zo gold dat niet alleen voor deze dingen, maar natuurlijk voor alle dingen die ik voorheen niet meer zelf kon, waar ik in ieder geval geen energie meer voor had.

Maar waarom realiseerde ik me dat precies op deze dagen? Waren het deze dagen die me tot dit besef lieten komen, of was het puur toeval? In ieder geval kon ik een soort van symbolische link leggen. Natuurlijk kan en mag je de situatie van destijds met geen enkele andere situatie vergelijken, maar het was geen vergelijking, het was een besef dat zich op dat moment van mij meester maakte.

De situatie zoals 'ie was tijdens mijn ziekte wekte regelmatig totale frustatie op, omdat ik steeds afhankelijker werd van de mensen om me heen en voor een control freak zoals ik ben, is dat natuurlijk niet te verkroppen. Het liefst doe ik álles zelf en dan ook nog graag op míjn manier.

Heel langzaam heb ik in die tijd geleerd, dat andere mensen het misschien anders doen dan ik doe, maar dat dat natuurlijk helemaal niet verkeerd is. Mijn wereldje werd echter wel steeds kleiner en mijn lichaam ging steeds meer de baas spelen over mijn geest. Soms was ik zelfs zo vermoeid dat ik niet eens meer helder na kon denken.

Gaandeweg mijn ziekte voelde ik mezelf wegzakken om vervolgens het laatste stukje de vrije val in te zetten. Waar naartoe? Ik wist het niet... Dialyse, transplantatie of misschien erger...?! Net op tijd werd mij een 'parachute' aangeboden. Hij zette mij rustig en veilig met beide benen weer op de grond. Ik deed langzaam mijn ogen open en wist dat ik gered was. Ik had nog een lange weg te gaan, maar vocht voor wat ik waard was, om vervolgens dubbel en dwars beloond te worden met mijn VRIJHEID!! Ik realiseer me ook dat dit geen garantie is voor de toekomst, maar geniet nú van elke 'vrije' dag!! Ben dankbaar voor mijn donornier, ben dankbaar voor de geboden en gekregen VRIJHEID...

Jarenlang had ik niet de kracht, energie, motivatie (mentaal en fysiek) om met deze dagen de vlag buiten op te hangen. Dit jaar heb ik het weer voor het eerst sinds jaren gedaan en wel met een dubbele reden...!!!

Vrijheid betekent voor mij: mentale en fysieke onafhankelijkheid en het gevoel controle te hebben over...

sterren Gepubliceerd: dinsdag 10-05-2011 | Reacties (5)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • J. Bresser, Eindhoven
    20-05-2011 21:17

    Hoi Linda,
    Zo treffend als jij het omschreven hebt wat het betekent om te mogen genieten van een goed werkende donornier! Petje af. En herkenbaar, ook ik mag me nu ruim een jaar onder deze groep patienten scharen en geniet nog elke dag van mijn hervonden zelfstandigheid. Weer voor mijn zoontje kunnen zorgen, werken in de tuin (wat een vreugde he?). Ga zo door (met je blog en je leven). Janneke.

  • connie
    12-05-2011 09:59

    Dag Linda,
    Prachtig geformuleerd! Het missen van vrijheid, het verlangen ernaar en het hervinden. Een proces waar je steeds mee moet dealen.

  • Jacqueline, Lelystad
    10-05-2011 19:05

    wat een heerlijk gevoel is dat he die mooie vrijheid! ik geniet er ook zo van 5 mei is de dag dat ik het leven weer opnieuw zag. ja de vrijheid is zo mooi en wij mogen er weer van meegenieten!
    Je heb het zo prachtig geschreven!
    groetjes en blijf genieten
    Jacqueline

  • zus, scht
    10-05-2011 15:06

    geweldig

  • jacques, den haag
    10-05-2011 14:24

    Dag Linda,
    Ik lees altijd met veel plezier en soms diepe ontroering je weblog, over je ideeën, gedachten, ontdekkingen. Zoals Vrijheid dit keer. Prachtig zoals je het onder woorden brengt. Ga zo door. De lente spreekt uit je woorden.
    Groetjes,
    Jacques




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier