Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Een wereldje apart

Foto: Arnoud van Voorst
Als je op een verpleegafdeling werkt in het ziekenhuis weet je eigenlijk niet wat er zich afspeelt achter de deuren van de dialyseafdeling. Ja, je weet wel wat dialyse is, maar hoe, dat is voor de meesten een vraag. Ik spreek uit eigen ervaring, want totdat ik me in het specialisme ben gaan verdiepen was het voor mij ook een raadsel wat er achter die deuren speelde. Het is daar allemaal zo technisch, hoor je vaak in de wandelgangen zeggen. Het is een wereldje apart, maar wel een afdeling waar je zo een band met je patiënten opbouwt en dat komt op geen enkele andere afdeling voor. Eigenlijk één grote familie en om deel daarvan uit te mogen maken is fantastisch! Niets alleen maar technisch gedoe!

'Loop jij nu ook de hele dag met een stethoscoop om je nek?' vroeg een oud-collega pas. Ja, dat kenmerkt de dialyseverpleegkundige wel voor de rest van het ziekenhuis. Jaren geleden toen ik nog in een ander ziekenhuis werkte kwam het personeel van de dialyse altijd naar het restaurant met, inderdaad, hun stethoscopen om hun nek. Dan had de rest zoiets van, o daar heb je die van de dialyse. Ik legde aan haar uit dat een stethoscoop wel van essentieel belang is en ja dat ik er ook één heb maar dat ik hem alleen maar bij mij heb als ik ga aanprikken. Het beluisteren van een shunt is namelijk erg belangrijk, doetie het of doetie het niet. Iedere shunt heeft zijn eigen geluid, werd mij geleerd, tuurlijk dacht ik, maar het is echt zo. Ik leer de geluiden al goed kennen, 'het is alsof je een schelp tegen je oor houdt en de zee hoort', zei een patiënt pas. Dat klopt, letterlijk en figuurlijk!

De dialyse is een grote familie zei ik net al, maar, het valt niet altijd mee je plaats te vinden in een gevestigde familie. Bij ons in het team is er een grote groep die al ruim hun 12 1/2 jarig jubileum gepasseerd zijn. Ze kunnen met elkaar lezen en schrijven, een close gedoe, thuis en op het werk. Nu ben ik de laatste die zegt dat het niet leuk is vrienden te zijn met je collega's. In tegendeel, mijn beste vriendinnen heb ik op het werk leren kennen. Leerling zijn op 'latere leeftijd' valt niet altijd mee. Ik snap heus wel dat het leuker is een jong gediplomeerde te begeleiden dan een oude pleeg met een zware rugzak vol ervaring. Dus, ik ben mijn plekje nog aan het zoeken in de familie.

De afgelopen week heb ik dhr. Beens op maandag en woensdag geholpen. Dhr. is een gezellige man van begin 80. Een heerlijke kletskous die volop van alles geniet. Zo te horen wordt hij thuis goed verzorgd, als hij thuiskomt van de dialyse staat er altijd, naar eigen zeggen, 'een lekker prakkie' voor hem klaar. Omdat we uit hetzelfde dorp komen is er gespreksstof genoeg en verloopt het aan- en afsluiten gezellig kletsend. Als ik hem in de rolstoel naar de gang breng waar de taxi hem altijd op komt halen vraagt hij 'ben je er vrijdag weer?' 'Nee' zeg ik 'dat is mijn vrije dag ', 'o jammer' zegt hij. Kijk daar doe ik het nu voor! Toch al een beetje deel van de familie?

sterren Gepubliceerd: zondag 17-04-2011 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • miranda, Apeldoorn
    28-04-2011 21:45

    succes met het vinden van jouw plekje in de familie...
    Ik ga binnenkort mijn oude familie maar weer eens even opzoeken!




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier