Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

De man met de hamer

En toen, een paar weken geleden, was ie er plotseling weer. Totaal uit het niets en totaal onverwachts: “De man met de hamer” (welke nierpatiënt kent hem niet.....?). Het was een oude bekende van me. In de jaren voor m'n transplantatie bezocht ie me met enige regelmaat en naarmate de nierfunctie achteruit ging, werd zijn komst steeds frequenter. Hij kwam me altijd weer even met beide benen op de grond zetten, me even duidelijk maken dat ik mijn leven aan moest passen aan m'n lijf in plaats van andersom.

Er zat altijd maar één ding op en dat was hem toelaten, accepteren en hem dan proberen te verslaan. Maar op een gegeven moment ging de vermoeidheid zulke monsterachtige vormen aannemen en had ie me zo in de tang, dat ik hem niet meer kwijtraakte.

Het eerste jaar na mijn transplantatie kwam hij ook nog regelmatig langs, maar naarmate de tijd vorderde en het steeds beter met me ging, begonnen we elkaar steeds meer uit het oog te verliezen. Totdat ie een paar weken geleden inderdaad geheel uit het niets, onverwachts weer opdook, juist op het moment dat ik dacht dat ik de hele wereld weer aankon. Misschien toch iets te overmoedig geweest...?!

Medisch-technisch gaat het naar omstandigheden goed met me, maar ik ben er inmiddels wel achter dat het inderdaad toch zo zal zijn dat ik mijn leven aan zal moeten blijven passen aan m'n lijf en niet andersom. Grenzen verleggen in mijn eigen tempo gaat prima, maar als ik mijn grenzen te vaak achter elkaar overschrijdt, vindt de “hamerman” het nodig om even orde op zaken te komen stellen.

We hebben eigenlijk een beetje een haat-/liefde-verhouding. Aan de ene kant ben ik hem dankbaar dat ie me even tot de orde komt roepen, aan de andere kant, vind ik hem hoogst irritant. Een beetje ambivalent gevoel, maar op die momenten is de “control freak” in mij dan ook “totally out of control”.

Vaak heb ik in deze situaties aan de periode teruggedacht dat ik nog fanatiek sportte (heel lang geleden) en heb er ook zo ontzettend veel aan gehad. Want wat kwam ik de “man met de hamer” toen ook vaak tegen, eerst in mijn periode als wedstrijdzwemster en later in mijn periode als atlete. En wat had ik toen een wilskracht om hem te verslaan. Ik kon het tegenover mezelf toen toch niet maken om uit te vallen of af te haken tijdens een wedstrijd en dat geldt in deze situatie natuurlijk precies zo...

Ik ben er inmiddels wel achter dat deze “oude bekende” me nooit in de steek zal laten. Aan de ene kant positief, aan de andere kant ben ik hem liever kwijt dan rijk.

Toch heb ik ook veel van hem geleerd. Ik ben er wel van overtuigd dat ik hem steeds minder zal zien, omdat ie me ook ontzettend sterk maakt. Twee stapjes achteruit is meestal drie of vier vooruit en wat voel ik me op die momenten ontzettend sterk. En hoe sterker ik word, hoe minder hij bij me binnen zal stormen.

Inmiddels is “man met de hamer” weer lang en breed verslagen en ben ik weer een paar stappen in de goede richting!!! Hij kwam met een rotgang binnen, maar ik heb hem er met een nog hardere gang vriendelijk doch dringend weer uitgegooid... In de tussentijd dat ik “de hamerman” toeliet en ik lekker tot rust kwam, heb ik weer genoeg ideeën en inspiratie opgedaan voor nieuwe projectjes. Is ie toch niet voor niets langs geweest... Ik sta weer met beide benen op de grond. Nu is het zaak om hem buiten de deur te houden en deze balans te bewaken!!

Zonder je dalen, kun je ook niet van je pieken genieten!!!

sterren Gepubliceerd: zaterdag 09-04-2011 | Reacties (8)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • co, rotterdam
    05-05-2011 22:32

    hallo Linda
    Ik heb 22 februari van dit jaar mijn donor nier gekregen,mensen vroegen aan mij kun je al wat merken nu je een nieuwe nier hebt.Maar door de operatie voel je je ook een tijd lang moe.En de man met de hamer die er altijd voor de operatie was was ik nog niet tegen gekomen tot ongeveer begin april daar was hij weer,dacht bij mezelf wat is dit?gaat het mis niet goed met de nier?De artsen in het Erasmus zeiden dat het ook kwam door de medicatie,tot ik op jou blog stuitte wat was dat een herkenbaar verhaal over de relatie met de man met de hamer.Jij hebt het zo mooi verwoord,ik heb het aan mijn familie laten lezen en die zeiden dit is wat jij ook bedoelt maar ik kon het niet zo verwoorden.Nu heb ik geprobeerd om hem weg te sturen en de ene dag is hij weg maar dan opeens is hij daar weer dus ik neem het maar voor lief en dat dit bij mij leven hoort en geniet van de dagen dat hij er niet is en dat is altijd nog vaker als dat hij er wel is.En ik luister nu meer naar mijn lichaam

  • monique, rotterdam
    03-05-2011 20:15

    hoi linda,
    voor mij is dit ook herkenbaar,zo als elke getransplanteerde, zo kwam die ook bij mij vaak genoeg langs.
    maar ik kan het niet zo goed omschrijven als jij. dank je wel. ik kan dit artkiele nu laten zien aan mensen die denken dat nu ik getranslpnteerd ben als weer goed is en alles weer kan. dat is wel zo maar op mij tempo.

  • petra, haaksbergen
    02-05-2011 21:16

    Helemaal herkenbaar.
    Mijn man is nu een jaar getransplanteerd en de hamer komt regelmatig nog langs.De strijd tegen willen en kunnen.....
    Inderdaad de 3 R,s

  • Gertie, Venray
    02-05-2011 18:56

    Zo herkenbaar, ook nog na een niertransplantatie van bijna 32 jaar geleden. Heb de indruk met het verstrijken van de jaren (49) de hamer vaker terugkomt. Belangrijk voor ons zijn de 3R's van Rust, regelmaat en reinheid.

  • Ria, Bathmen
    21-04-2011 19:09

    Dank voor je verhaal Linda.
    Herkennen anderen dat lange tijd na transplantatie (bijv. 15 jaar)of met het vorderen van de leeftijd (58) de hamers groter worden en de mannen vaker langskomen? Dit na een behoorlijk aantal sterke jaren.

  • anna, rotterdam
    17-04-2011 22:46

    hallo linda ,zo herkenbaar de man met het hamertje,is ook
    bij mijn langs geweest ook een tijdje bij mijn gebleven
    ik ben blij dat je hem heeft weggegooid gr an

  • Ingetje, Delfgauw
    15-04-2011 14:47

    Geweldig. En buiten houden die Hamerman.

  • Hinke, Terschelling
    09-04-2011 10:11

    Zo herkenbaar!!!
    Mooi geschreven, Linda




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier