Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Valentijnsdag

Het valt niet altijd mee leerling te zijn op een afdeling waar de 'ouwe rotten' in het vak alles als vanzelfsprekend zien. De ene begeleider is de andere niet en dat is niet erg, iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. Maar, als leerling vind ik eenduidige begeleiding erg belangrijk, wat belangrijk … nee, noodzakelijk is het juiste woord. Genoeg gezeurd, het mag duidelijk zijn dat de afgelopen weken moeizaam zijn verlopen. Kop op, ik ga er weer helemaal voor!

Deze week is het Valentijnsdag, het mag niemand ontgaan zijn. De nimmer eindigende stroom folders die elke week op de mat ploffen schreeuwen het uit, iedereen moet meedoen. Volgens mijn man grote commerciële onzin en velen zullen zijn mening delen. Het is in de jaren '80 over komen waaien uit Amerika en nu ook helemaal 'hot' hier in ons nuchtere Nederland, toch?

Afgelopen week zat ik aan het eind van de dialyse af te drukken bij mw. Giessen, ze heeft een kunststofshunt en het duurt gemiddeld 20 minuten voor de gaatjes dicht zijn. Ik heb haar de afgelopen maanden vaak verzorgd en tijdens de 20 minuten afdrukken hebben we leuke gesprekken. Ze vertelt vol trots over haar kinderen en kleinkinderen. Ook vertelt ze vol liefde over haar man, ze zijn allebei in de 80 en al bijna 60 jaar gelukkig getrouwd. Een heel actief stel, als je ze ziet geef je ze geen half 80. Mw. vertelt dat haar man erg bezorgd is over haar en de uurtjes zit af te tellen als ze op de dialyse is. Hij staat altijd voor het raam als ze door de taxi thuis gebracht wordt. Deze keer duurde het afdrukken erg lang, na een half uur nog niet dicht en pas na ruim 3 kwartier hadden we het lek boven. Omdat de taxi weer gebeld moest worden duurde het even voor mw. opgehaald werd. Toen mw. net van de afdeling was ging de telefoon … dhr. Giessen: 'ik maak me zo zorgen over mijn vrouw ze had al een halfuur geleden thuis moeten zijn' Gelukkig kon ik hem geruststellen dat ze onderweg was. Dit is echte liefde, zo wil iedereen toch samen oud worden!

Een minder leuk verhaal is het verhaal van mw. Houten. Mw. werd vaak gebracht en gehaald door haar man die ook 'kind aan huis' was op de afdeling. Beiden ook tachtigers en heel actief voor zover de ziekte van mw. het toeliet. Mw. werd tijdens een dialyse niet lekker en werd overgebracht naar de IC waar ze helaas kwam te overlijden. Enkele weken later kregen we een rouwkaart op de afdeling, dhr. Houten ook overleden. Verschrikkelijk nieuws, iedereen was er stil van. Ze konden niet zonder elkaar, een heel verdrietig maar ook mooi liefdesverhaal.

Het overlijden van een patiënt heeft veel impact op de afdeling, onder het personeel maar ook onder de medepatiënten. Je ziet elkaar toch 3 keer per week een aantal uur en je bouwt een vertrouwensband met elkaar op. Aan de andere kant is er ook blijdschap als er een dialysestoel leeg blijft omdat een patiënt getransplanteerd is.

Verdriet en blijdschap wisselen elkaar af … geen dag hetzelfde hier op de dialyseafdeling.

sterren Gepubliceerd: zondag 13-02-2011 | Reacties (2)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • miranda karrenbelt, apeldoorn
    15-02-2011 15:09

    hoi Myrthe,
    ook ik ben afgelopen sept getransplanteerd via de wachtlijst dus mijn stoel kwam ook leeg... misschien klinkt het stom maar ik mis de gezelligheid van de dialyse ook nog wel....vandaar dat ik er zo af en toe even aanwaai!

  • Nanny, Taradeau
    13-02-2011 18:38

    Verhaal uit het leven gegrepen. Ad heeft onlangs 3 "collega's" verloren. Drie lege bedden om hem heen. We zijn aangeslagen en ook weer even bang!
    Maar er zijn nog twee bedden leeg. Twee dames zijn getransplanteerd. Maar nu loop ik vooruit op zijn volgende column.
    Iets anders is Valentijn. Zaterdag heb ik Ad mee uit eten genomen in een gerenommeerd restaurant aan de Mediterrannée. Vanmorgen kwam hij met een prachtig bloeiende azalea mij wakker maken.
    Morgen, St. Valentijn, is hij minder aanspreekbaar, want dialyse.......
    Commercie? Wel nee, ware liefde! En dat weet je als je samen moeilijke tijden meemaakt en doorkomt! En juist dan pak je elke gelegenheid aan om dat tot uitdrukking te laten komen! Nu worden herinneringen voor later gemaakt!
    Nanny




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier