Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Dieet (1)

Naast de vermoeidheid was voor mij wel een van de grootste straffen het dieet dat ik opgelegd kreeg toen ik ziek werd. En dat terwijl ik zo'n ontzettende 'lekkerbek' ben. Ik houd zo ontzettend van lekker eten!!

Ik kreeg toen ik in februari 1992 opgenomen werd in het ziekenhuis al meteen een dieet voorgeschreven: natriumbeperkt, eiwitbeperkt en vochtbeperkt.
De eiwit- en vochtbeperking vond ik niet zo erg, maar de natriumbeperking was voor mij echt een drama. En mensen kunnen nog steeds tegen me zeggen: 'je kunt het toch met kruiden compenseren?' Dat vind ik gewoon NIET. Veel heb ik geprobeerd, hele kruidentuinen en kookboeken erop losgelaten, maar niks kan voor mij het zout (natriumchloride) in het eten vervangen.

In sommige maaltijden mis ik het helemaal niet. Groenten en aardappelen kook ik sindsdien nog steeds zonder zout terwijl ik het nu wel mag, maar daarin mis ik het niet. Maar een lekkere pan soep of een ander gerecht waarin zout heel bepalend is, hoefde je mij in m'n dieetperiode echt niet voor te schotelen, want dat vond en vind ik nog steeds zonder zout gewoon niet te eten!!

Ik heb zelfs periodes gehad tijdens mijn dieetperiode, dat ik at omdat het moest, maar niet omdat ik er nou zoveel plezier aan beleefde of omdat het me zo lekker smaakte.

Toen ik het dieet net gekregen had en een gesprek met een diëtiste gehad had, kreeg ik ook een prachtig boek met een waanzinnige tabel erin, waar precies in stond welke en hoeveel voedingsstoffen waar inzaten. De eerste paar weken zaten wij 's avonds aan tafel met deze 'dieetbijbel' om er maar voor te zorgen dat ik me precies aan het dieet hield. Na verloop van tijd wist ik wel wat mocht en wat niet. Later heb ik meerdere malen van artsen moeten horen, dat ik toch wel heel streng was voor mezelf en heb er ook wel wat flexibeler mee om leren gaan.
Gaandeweg mijn ziekteproces heb ik nog wel andere diëten gehad, maar deze hadden nooit zo'n impact voor mij als het natriumbeperkte dieet (o.a. kaliumbeperkt).

Er zijn natuurlijk wel zaken waar je tegenaan loopt als je te maken hebt met een dieet. Zo was het grappig om te zien hoe restaurants ermee omgingen. Als je een tafel reserveerde en voor een persoon vroeg of er ook een natriumarme maaltijd geserveerd kon worden, werd daar heel wisselend op gereageerd. Sommige restaurants deden hun uiterste best en maakten er iets speciaals van.

Andere restaurants hadden er misschien (nog) niet zo vaak mee te maken gehad en wisten hier niet zo goed mee om te gaan. En als ik echt 'uit m'n bol wilde gaan' at ik de hele dag zoet, zodat ik 's avonds in het restaurant lekker met de rest mee kon doen en dan liep ook letterlijk de hele dag het water me in de mond bij het idee dat ik 's avonds even heerlijk kon eten.

wordt vervolgd

sterren Gepubliceerd: maandag 13-12-2010 | Reacties (3)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Wietske De Jong-Minks, Sneek
    14-12-2010 06:36

    't Is altijd fijn als je je ervaringen kan en mag delen met een ander, zo ook bovenstaand artikel.Eigenlijk zou iedere nierpatiënt die gelegenheid moeten krijgen aangeboden.Dan zou je bemerken dat iedere ervaring héél verschillend is.
    Patiënten met traumatische ervaringen,naar transplantatie toe,zouden de bijkomende zaken zoals; je levenlang pilleninname,dieet en controle's minder erg vinden.Die denken iedere dag:Mijn God, wat ben ik blij dat ik leef!!!

  • annemarie, apeldoorn
    13-12-2010 20:41

    mooi geschreven. ik heb sinds mijn geboorte al een natrium beperkt dieet ik weet niet beter,
    vochtbeperking heb ik altyd het ergst gevonden

  • patricia, arnhem
    13-12-2010 19:19

    hoewel ik nu ook weer dialyseer (buikspoeling) heb ik nu gelukkig geen echt dieet. maar hoe anders was dat toen ik in 1985 voor het eerst ging dialyseren heamodialyse. 500ml drinken per dag eiwitbeperkt kaliumbeperkt natriumbeperkt geen chocola geen drop half stukje fruit per dag half stukje vlees, geen chips gemaakt van aardappels. gelukkig was ik nog kind, volgens mij leer je er dan makkelijker mee omgaan dan als volwassene. ik denk dat als ik dat dieet nu zou moeten volgen het vele malen moeilijker is.




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier