Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Binnenkort staat mij een nieuwe ervaring te wachten. Ik ga overstappen naar een ander ziekenhuis. Ooit 18 jaar geleden ben ik in een streekziekenhuis begonnen. Na een jaar ben ik overgestapt naar een groter ziekenhuis, waar ik 16 jaar onder behandeling ben geweest en waar ook heel veel gebeurd is. Waarna ik 2 jaar geleden, toen ik getransplanteerd zou worden, naar een academisch ziekenhuis overging.

De regel in het academische ziekenhuis waar ik getransplanteerd ben, is dat je een jaar na transplantatie, wanneer alles goed gaat, terug gaat naar je oude centrum waar dan de gebruikelijke controles worden gedaan. Bij mij heeft dit, omdat het eerste jaar na transplantatie niet helemaal zo liep, zoals het moest lopen, iets langer geduurd (ruim twee jaar). Het punt is nu dat ik niet meer terug wil naar m'n oude centrum. De reden hiervoor is eigenlijk alleen maar een logistieke: ik heb helaas geen rijbewijs en doe dus alles met het openbaar vervoer, hetgeen ik trouwens helemaal niet erg vind. Maar de reistijd naar m'n oude centrum is 2 uur heen en 2 uur terug. En als ik naar het ziekenhuis bij mij in de buurt ga, is het 10 minuten heen en 10 minuten terug op de fiets.

Je kunt je hierbij alleen afvragen wat is verstandig. De meningen hierover zijn verdeeld. Ik heb hierover al een discussie gehad met meerdere mensen en iedereen heeft natuurlijk wel een mening en die neem ik graag ter harte, maar uiteindelijk ligt de beslissing bij mij. De een zegt: 'ga gewoon terug naar je oude centrum, daar kennen ze je goed en je weet dat je in goede handen bent, wat maakt dan die reistijd uit'. De ander zegt: 'kun je niet in het academisch blijven, want daar voel je je zo veilig'. En zelf heb ik zoiets van de situatie is geheel nieuw. Voor de arts in m'n oude centrum ook. Het is niet meer de ziekte die behandeld moet worden, die ik voor transplantatie had.

Of ik in het academisch kan blijven weet ik niet. Maar ook daar naartoe heb ik een behoorlijke reistijd. Daarbij is het nadeel van het academisch vind ik, dat je toch steeds, bij elke controle een andere arts kunt treffen. Ik heb het geluk gehad dat ik steeds dezelfde arts had, maar vlak na operatie was dat nog niet het geval en dat vond ik heel vervelend (sommige mensen vinden dit juist prettig). Ik heb in ieder geval wel de geruststelling, dat als er echt iets aan de hand is, dat ik dan toch terug ga naar het academisch.

Voor alles is natuurlijk iets te zeggen. Uiteindelijk, na alle voors en tegens tegenover elkaar gezet te hebben, ga ik toch binnenkort een kijkje nemen in het nieuwe ziekenhuis bij mij in de buurt. In het academisch laten ze me niet zonder meer los. Ik ga eerst een keertje 'sfeer proeven', daarna terug voor een controle in het academisch en neem dan definitief een beslissing. En misschien is het wel: nieuwe situatie, nieuwe dokter, met een frisse kijk op de situatie. Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Hoe dit verder afloopt en wat de definitieve beslissing zal zijn, is weer een mooi onderwerp voor een van de volgende blogs.

sterren Gepubliceerd: zaterdag 30-10-2010 | Nog geen reacties




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier