Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Notitieboekjes en shunts aanprikken

Foto: Arnoud van Voorst

De eerste dag hield ik het niet voor mogelijk maar na een week ben ik al heel bedreven in het opbouwen van een machine. Ik heb de stappen die je moet volgen in mijn eigen woorden opgeschreven en dat werkt goed. Als verpleegkundige heb ik heel veel leerlingen begeleid. Ik gaf ze dan altijd als tip, schaf een notitieboekje aan en schrijf alles in je eigen woorden op. Ook dingen die je tegenkomt waar je meer van wil weten, schrijf het op, dan kan je het later opzoeken. Ik loop nu dus zelf met een notitieboekje op zak.

De volgende les na het opbouwen van de machine is het aansluiten van de patiënten, het leuke deel van het werk. Samen met mijn begeleider kiezen we iedere morgen de patiënten die we gaan aansluiten, zo leer ik iedereen kennen. De reactie van de patiënten op 'Goedemorgen, ik ben Myrthe en ik ben net gestart met de opleiding', is vooral positief, 'leuk, welkom en veel succes!' Maar als het bij het aanprikken komt zijn de reacties verdeeld. Op mij mag je oefenen hoor meid, zegt mw. Veen, een gezellige tante. Dhr. Boer is wat terughoudend, ik ben moeilijk te prikken hoor, zegt hij. Mw. van Houten is heel resoluut, ik wil niet geprikt worden door leerlingen. Ik begrijp het wel, niemand komt voor zijn plezier drie keer per week naar het ziekenhuis om zich vervolgens met twee naalden te laten aanprikken.

We starten vandaag met mw. Veen, ze heeft een Cimino shunt legt mijn begeleider uit, er is bij haar dus een verbinding gemaakt tussen een ader en een slagader. Cimino shunt schrijf ik in mijn notitieboekje, ga er vanavond meer over opzoeken. Terwijl we gezellig met elkaar babbelen wordt mevrouw Veen aangeprikt en aangesloten. Ze vraagt mij het hemd van het lijf, wat heb je hiervoor gedaan? Waar kom je vandaan? Heb je kinderen? Enz. enz. Ze is heel belangstellend, of is het nieuwsgierig? Wat maakt het ook uit, dit is de kwaliteit-tijd die ik op mijn vorige afdeling zo miste. Op mijn beurt wil ik haar ook beter leren kennen en vraag haar wanneer ze gestart is met de dialyse en wat haar voorgeschiedenis is.

Daarna gaan we naar Dhr. Fransz, hij komt van origine uit Indonesië en vertelt graag over zijn geboorteland. Dhr. Fransz heeft een kunststofshunt, als de eigen bloedvaten niet geschikt zijn wordt gebruik gemaakt van een kunststof bloedvat vertelt mijn begeleider. Je ziet de shunt als een soort haarspeldbocht onder de huid op zijn onderarm lopen. Het aanprikken van de shunt gaat niet zo soepel als bij onze vorige patiënt, deze vaten zijn vaak stugger. Ik hou zelf mijn adem in als de naalden geprikt worden. Volgens dhr. viel het reuze mee. We ruimen de rommel op voor we naar onze volgende patiënt gaan, wat een afval! Iedere patiënt, iedere dialyse een hele vuilniszak vol!

Onze derde patiënt vandaag is dhr. Van den Heuvel. Terwijl mijn begeleider zich gaat voorbereiden, handen wassen, schort om, handschoenen aan, bekijk en beluister ik de shunt. Deze shunt lijkt op een hobbelweggetje met twee duidelijke gaatjes. Zoals je al ziet heeft dhr. Van den Heuvel buttonholes, geeft mijn begeleider aan. Buttonholes? Knoopsgaatjes??

sterren Gepubliceerd: dinsdag 26-10-2010 | Nog geen reacties




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier